18.8.12

ഓട്ടോറെയ്സ്


കുട്ടിയമ്മയുടെ ഓട്ടോറെയ്സ്
                          സർക്കാർ ഹൈസ്ക്കൂളിലെ ലാസ്റ്റാമത്തെ ലാസ്റ്റ്‌ഗ്രെയ്ഡ് സെർവന്റായ കുട്ടിയമ്മക്ക് സ്ക്കൂളിൽ‌വെച്ച് അന്നൊരുനാൾ അപൂർവ്വമായ ഒരു ഡ്യൂട്ടി ലഭിച്ചു. വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഫയലിൽ ഹെഡ്‌മാസ്റ്ററെക്കൊണ്ട് ഒപ്പ് ചാർത്തിക്കണം. അദ്ദേഹം ലീവ് ആയതിനാൽ വീട്ടിൽ പോയിട്ട്‌വേണം ആ കർമ്മം നിർവ്വഹിക്കാൻ. പലതവണ ഹെഡ്‌മാസ്റ്ററുടെ വീട്ടിൽ പോയിട്ടുള്ള കുട്ടിയമ്മക്ക് ഇതൊരു സിമ്പിൾ കാര്യം മാത്രം.
                         രാവിലെ തന്നെ സീനിയർ അദ്ധ്യാപകൻ നൽകിയ ഫയലുമായി കുട്ടിയമ്മ സ്വന്തം ഹെഡ്‌മാസ്റ്ററുടെ വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര ആരംഭിച്ചു. സ്ക്കൂളിന്റെ ഗെയ്റ്റ് കടന്ന് പത്ത് മിനിട്ട് നടന്നശേഷം ബസ്‌സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തിയ കുട്ടിയമ്മ, ലിമിറ്റഡ് സ്റ്റോപ്പ്, നോൺ സ്റ്റോപ്പ് തുടങ്ങിയ നാടൻ ബസ്സിലൊന്നും കയറാതെ നേരെ ഹെഡ്‌മാസ്റ്ററുടെ നാട്ടിലേക്ക് പോകേണ്ട ടൌൺ ബസ്സിൽ കയറി. ബസ്സിൽ തിരക്ക് കുറവാണെങ്കിലും ഇരിക്കാനിടം കിട്ടുമ്പോഴേക്കും അവർക്ക് ഇറങ്ങാനുള്ള ഇടം എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

                          ബസ്സിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ കുട്ടിയമ്മ നിരനിരയായി ക്യൂ പാലിച്ച് നിർത്തിയ ഓട്ടോ സമൂഹത്തെ നിവർന്ന്‌നിന്ന് ഒന്ന് നോക്കി. ഇനി പത്ത് മിനിട്ട് ഓട്ടോയിൽ പോകണം, അല്ലെങ്കിൽ അര മണിക്കൂർ നടക്കണം. നട്ടുച്ചവെയിലത്ത് നടത്തം ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരമെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ കുട്ടിയമ്മ ആദ്യത്തെ ഓട്ടോയിൽ കയറിയിട്ട് ആജ്ഞാപിച്ചു,
“ഹെഡ്‌മാസ്റ്റർ കുറുപ്പ് സാറിന്റെ വീട്ടിലേക്ക്”
                           നാട്ടിലാകെ അറിയപ്പെടുന്നത് ഒരേഒരു കുറുപ്പ് സാർ മാത്രമായതുകൊണ്ട് ഒട്ടും സംശയിക്കാതെ ‘എന്റെ സുന്ദരി’യായ ഓട്ടോ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു; നേരെ കുറുപ്പ് സാറിന്റെ വീട്ടിലേക്ക്,,,
                          അപ്പോഴാണ് കുട്ടിയമ്മ അവിശ്വസനീയമായ രംഗം കണ്ടത്, കുറുപ്പ് സാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വെള്ള ആൾട്ടോയിൽ വന്നിറങ്ങിയിട്ട്, മുന്നിൽ നിർത്തിയ ബസ്സിലേക്ക് കയറാൻ പോകുന്നു. പെട്ടെന്ന് അവർ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു,
“നിർത്ത്, നിർത്ത്,,, ,,, ഒന്ന് നിർത്തേ,,, എനിക്കിവിടെ ഇറങ്ങണം,,,,,”
                          എന്നാൽ പറയുന്നത് മൈന്റ് ചെയ്യാത്ത ഓട്ടോഡ്രൈവർ ഫസ്റ്റ് ഗിയറിൽ നിന്ന്, സെക്കന്റും തേർഡും ഫോർത്തും കഴിഞ്ഞ് ടോപ്പ് ഗിയറിൽ ഓട്ടോ പറപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ പിന്നിലേക്ക് നോക്കിയിട്ട് അനൌൺസ് ചെയ്തു,
“അതേയ് ‘എന്റെ സുന്ദരി’ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്താൽ‌പിന്നെ ഫിനിഷിംഗ് പോയിന്റിലെ നിൽക്കുള്ളു, അതായത് കുറുപ്പ്‌സാറിന്റെ വീട്ടിൽ”

                   കുട്ടിയമ്മ പിന്നെയൊന്നും മിണ്ടിയില്ല; അവർ പ്രകൃതിഭംഗിയും റോഡരികിലെ മാലിന്യഗന്ധവും ആസ്വദിച്ച് അങ്ങനെയിരുന്നു. കൃത്യം പത്ത് മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ‘കുറുപ്പ്‌വസതിക്ക്’ മുന്നിൽ നിർത്തിയിട്ട് ഓട്ടോക്കാരൻ പറഞ്ഞു,
“ഹെയ് ഇറങ്ങിയാട്ടെ, കുറുപ്പ് സാറിന്റെ വീടെത്തി”
കുട്ടിയമ്മ ഓട്ടോയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയില്ല,
“ഇവിടെയെന്തിന് ഇറങ്ങണം? എനിക്ക് കാണേണ്ട, ഹെഡ്‌മാസ്റ്റർ കുറുപ്പ് സാറിനെ ബസ്‌സ്റ്റോപ്പിൽ കണ്ടതാ; നേരെ അങ്ങോട്ടേക്ക് തിരിച്ചുവിട്ടോ”
                     അത് കേട്ടതോടെ റിസ്റ്റാർട്ടായ ‘എന്റെ സുന്ദരി’ റിവേർസ് ഗിയറിനുശേഷം സൂപ്പർഫാസ്റ്റ് സ്പീഡിൽ വന്നവഴിയെ ഓടാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ ഓടിയോടിയിട്ട്, ഒടുവിൽ ബസ്‌സ്റ്റോപ്പിലെ ഓട്ടോകൂട്ടത്തിന് മുന്നിൽ ലാന്റ് ചെയ്തപ്പോൾ കുട്ടിയമ്മ ആദ്യം ഇടതുകാലും പിന്നീട് വലതുകാലും വെളിയിൽ വെച്ച് പൂർണ്ണകായയായി ഓട്ടോക്ക് വെളിയിൽ ചാടിയിട്ട് നേരെ വെയിറ്റിംഗ് റൂമിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഡ്രൈവർ പിൻ‌വിളി വിളിച്ചു,
“ഹായ്, പൈസ തന്നിട്ട് പോവണം; ഓട്ടോ ഓടിയ ചാർജ്ജ്, അറുപത്തിഎട്ട് രൂപ”
കുട്ടിയമ്മ അയാളെ ഒന്ന് നോക്കി, പിന്നീട് ഇടതുകൈയ്യാൽ ക്രീംകളർ കോട്ടൺസാരിയുടെ കസവ് ഒതുക്കിയിട്ട് പറയാൻ തുടങ്ങി,
“അതേയ് ഞാൻ പറഞ്ഞോ ഓട്ടോ ഓടിക്കാൻ? ഇതേ ബസ്‌സ്റ്റോപ്പിൽ‌‌തന്നെ എന്നെ ഇറക്കിവിടാൻ പറഞ്ഞതായിരുന്നല്ലൊ?”
“സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത ഓട്ടോ നിർത്തില്ല, എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലൊ; പെങ്ങളെ ഓട്ടൊകൂലി തന്നിട്ട് പോയാട്ടെ”
“ഒരൊറ്റ പൈസയും ഞാൻ തരില്ല; നിർത്താൻ പറഞ്ഞ വണ്ടി ഓടിക്കാൻ നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോ?”

                       കാക്കകൂട്ടത്തിലൊന്നിന് അത്യാഹിതം സംഭവിച്ചതുപോലെയാണ് പിന്നീട് സംഭവിച്ചത്. ഓട്ടോബ്രദേർസ് ഒന്നിച്ചൊന്നായ് അണിചേർന്ന് കുട്ടിയമ്മയെയും ‘എന്റെ സുന്ദരി’യെയും പൊതിഞ്ഞു. അവരെല്ലാം‌ചേർന്ന് കുട്ടിയമ്മയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ അതൊന്നും മൈന്റ് ചെയ്യാത്ത കുട്ടിയമ്മ ബാഗിൽ‌നിന്നും മൊബൈൽ എടുത്ത് അതിന്റെ നെഞ്ചത്ത് പലതവണ കുത്തിയശേഷം ചെവിയിൽ വെച്ചു,
“ഹലോ ടൌൺ പോലീസ്‌സ്റ്റേഷനല്ലെ? ഇത് എസ്.ഐ. രാമദാസനാണോ?”
……….
“മോനെ ദാസാ നിയൊന്നിവിടം വരെ വന്നാട്ടെ,, ഇവിടെ കൊറേ ഓട്ടോക്കാർ എന്നെ വളഞ്ഞുവെച്ചിരിക്കയാ”
……….
“പെട്ടെന്ന് വാ,, എനിക്ക് സ്ക്കൂളിൽ പോയിട്ട് വേണം ശമ്പള ബില്ല് ട്രഷറിയിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ”
മൂന്നാം ഡയലോഗ് പൂർണ്ണമായി കേൾക്കുന്നതിന് മുൻപ് കുട്ടിയമ്മയെ തനിയെവിട്ട്, കിട്ടിയ യാത്രക്കാരെയും കയറ്റി ഓട്ടോക്കാർ യാത്രപുറപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഡയൽ ചെയ്യാത്ത മൊബൈൽ ബാഗിലിടുന്നതിന് മുൻപ്, കുട്ടിയമ്മ അതിനെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു.

10.7.12

നാലാം വാർഡിലെ കൊലപാതകപരമ്പരകൾ


             സ്വന്തംകാലിൽ കടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഉറുമ്പിനെപ്പോലും നോവിക്കാത്ത, സ്വന്തം കൈകളിൽ കുത്തി ചോരകുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കൊതുകിനെപ്പോലും അടിച്ചു കൊല്ലാത്ത, സ്വന്തംനാട്ടുകാരുടെ കണ്ണിലുണ്ണിയായ നമ്മുടെ സ്വന്തം നാലാം‌വാർഡ് പഞ്ചായത്ത് മെമ്പറുടെ വീട്ടിലാണ്, ഇന്നലെ രാത്രി നാട്ടുകാരെല്ലാം ഉറങ്ങുന്ന നേരത്ത് കൊലപാതകം നടന്നത്. അതും ഒന്നും രണ്ടുമല്ല,, അഞ്ച് കൊലപാതകങ്ങൾ ഒന്നിച്ച്,,
ദിസ് ഈസ് അൺ‌സഹിക്കബിൾ,,,,
                       കൊലചെയ്യപ്പെട്ട രംഗം കണ്ടതുമുതൽ നാടിന്റെ പ്രീയപ്പെട്ട മെമ്പർ സ്വബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് കിടക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയും മകളും പൊട്ടിപൊട്ടി കരയുന്നുണ്ടെങ്കിലും മകൻ ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറക്കുകയാണ്. കൊലപാതകിയെ കണ്ടുകിട്ടിയാൽ ‘അവനെയും ഇതുപോലെ കൊല്ലും’ എന്ന്, ഇടയ്ക്കിടെ മാലോകർ കേൾക്കെ അവൻ വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ട്. ഭരണ പ്രതിപക്ഷ ബഹുമാനം കണ്ണിലെ ലെൻസ് പോലെ സൂക്ഷിക്കുന്ന മെമ്പറുടെ ദുരവസ്ഥയിൽ അനുശോചിക്കാൻ നാട്ടുകാരെല്ലാം സ്വന്തം‌കാര്യം മറന്നുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിൽ തടിച്ചുകൂടിയിരിക്കയാണ്. ആ നേരത്ത്,
പെട്ടെന്നാണ് പോലീസ് വണ്ടികൾ വന്നത്,, ആദ്യം സാധാ, തൊട്ടുപിന്നിൽ അസാധാ, പിന്നാലെ ചാര സദാചാര പാര അതിപാര എല്ലായിനങ്ങളും വന്നെത്തി. മെമ്പറുടെ വീട്ടിനു ചുറ്റും കൂടിയവരെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ അവരുടെ മഹത്തായ ആയുധങ്ങളെല്ലാം വെളിയിലേക്കെടുത്തു; ചാർജ്ജ്,,,,,
ലാത്തിചാർജ്ജ്,
കല്ലേറ്,
ഗ്രെനേയ്ഡ്,
ബോംബ്,
ഉണ്ടയില്ലാവെടി,
ഉണ്ട നിറച്ച വെടി,
പീരങ്കി,
ജലപീരങ്കി,,,

                            ഒടുവിലത്തെ ഐറ്റം വന്നപ്പോൾ നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ ആരവങ്ങളുയർന്നു. ദാരുണമായ കൊലപാതകം മറന്ന്‌കൊണ്ട് കുഞ്ഞുകുട്ടികളടക്കം ജലപീരങ്കി പതിക്കുന്ന കരക്റ്റ് സ്പോട്ടിൽ ഇറങ്ങിനിന്ന് നല്ലൊരു കുളി നടത്തി. രൂക്ഷമായ വരൾച്ച കാരണം ആറ് മാസമായി ജലസ്പർശമേൽക്കാത്ത മേനിയിൽ കുളിർ‌മഴ പീരങ്കിയായി പെയ്തപ്പോൾ നാട്ടുകാർ ആനന്ദനൃത്തം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ,
ഇനിയെന്ത് ചെയ്യുമെന്ന്, ചിന്താമഗ്നനായ സാധാ പോലീസിനെ മുന്നിൽ‌നിർത്തിക്കൊണ്ട് ചാരപോലീസ് അത് പൊട്ടിച്ചു,
അസ്സൽ പുകബോംബ്,,,

                             ഇതുവരെ കണ്ടും കേട്ടും അറിയാത്ത ‘ഈ പുകയുടെ പിന്നിൽ’ വലിയൊരു അഗ്നിബാധ ഉണ്ടാവും എന്ന് ഭയപ്പെട്ട നാലാം വാർഡിലെ നല്ലവരായ നാട്ടുകാർ ഒന്നാം പൌരന്റെ വീടുപേക്ഷിച്ച് പരക്കം പാഞ്ഞതോടെ പോലീസുകാരെല്ലാം പടയായി അകത്തേക്ക് കയറിയിട്ട്, ഏതാനും മിനിട്ടുകൾക്ക് മുൻപ് ബോധം തിരിച്ചുകിട്ടിയ വാർഡ് മെമ്പറുടെ മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി വണങ്ങി,
“അങ്ങയുടെ വീട്ടിൽ അതിദാരുണമായ കൊലപാതക പരമ്പര നടത്തിയവരെ ഏത്‌വിധേനയും പിടികൂടുമെന്ന് ഞങ്ങളിതാ സത്യം ചെയ്യുന്നു, ഇത് സത്യം, സത്യം, സത്യം”
മെമ്പർ തല ഉയർത്തി എല്ലാവരെയും നോക്കിയശേഷം പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,
“ഞാനെന്റെ മക്കളെപോലെ സ്നേഹിച്ചതാ,, എന്നാലും എന്നോട് ഇങ്ങനെയൊരു ക്രൂരത ചെയ്യാൻ‌മാത്രം ഈ വാർ‌ഡിലാർക്കാ ഞാൻ ദ്രോഹം ചെയ്തത്?”
“സാർ അവരെ പിടിച്ച് ലാത്തികൊണ്ട് കുത്താനും കല്ല്‌കൊണ്ട് ഇടിക്കാനും വെടിവെച്ച് കൊല്ലാനും തയ്യാറായിട്ടാ ഞങ്ങൾ വന്നത്. ഈ അന്വേഷണത്തോട് സഹകരിക്കണം സർ”
“പൂർണ്ണമായി സഹകരിക്കാം ആ ദുഷ്ടനെ പിടിച്ചാൽ ഞാൻ തന്നെ അവന്റെ കൊടലുമാല ഊരിയെടുത്ത് താങ്കളെ ഹാരമണിയിക്കാം”
“അയ്യോ സർ”
“എന്ത് പറ്റി?”
“സർ അങ്ങേക്ക് ആരെയാണ് സംശയമുള്ളത്?”
“എനിക്കാരെയും സംശയമില്ല”
“എങ്കിൽ സാറിന്റെ പ്രതിപക്ഷത്തുള്ളവരുടെ പേരുകൾ തന്നാൽ മതി”
“അയ്യോ, പ്രതിപക്ഷം എന്റെ ശത്രുക്കളല്ല, സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവരുടെ വോട്ട്കൊ‌ണ്ടാണ് ഞാൻ ജയിച്ചത്”
“എന്നാലും ഏതെങ്കിലും ഒരുത്തന്റെ പേര്?”
“അങ്ങനെ പറയാൻ അവരുടെ പേര് എനിക്കറിയില്ല”
അദ്ദേഹം പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി; പൊട്ടിക്കരഞ്ഞ് കൊണ്ടിരിക്കെ അവശനായ മെമ്പർ വീണ്ടും അബോധാവസ്ഥയിലായി. പോലീസുകാരും ബന്ധുക്കളും അന്തം‌വിട്ട് കുന്തം വിഴുങ്ങിയതുപോലെ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് വീ.ഐ.പി. കളുടെ വരവ്; സ്വന്തം ഗ്രാമ ബ്ലോക്ക് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡണ്ടുമാർ, സ്വന്തം എം.എൽ.എ., സ്വന്തം എം.പി., ഒടുവിൽ
അതാവരുന്നു,,, സ്വന്തം വകുപ്പ് മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം നമ്മുടെയെല്ലം സ്വന്തം മുഖ്യൻ!

                          ഒറ്റയടിക്ക് അഞ്ച് കൊലപാതകമല്ലെ നടന്നത്! അതും സ്വന്തം പാർട്ടി ഭരിക്കുന്ന ഗ്രാമത്തിലെ നാലാം വാർഡിലെ ഒന്നാം പൌരന്റെ വീട്ടിൽ? അതറിഞ്ഞ മുഖ്യൻ, എന്നും രാവിലെ പതിവുള്ള പൊടിയരിക്കഞ്ഞിപോലും കുടിക്കാതെയാണ് മുഖ്യമന്ദിരത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിഓടിയത്; അത്‌കണ്ടപ്പോൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വകുപ്പടക്കം അകമ്പടിക്കാർ പിന്നലെ ഓടിയെങ്കിലും ആർക്കും മുഖ്യനെ തോൽ‌പ്പിക്കാനായില്ല.
                          മുഖ്യൻ ഓട്ടം നിർത്തിയത് നമ്മുടെ ഗ്രാമത്തിലെ നാലാം നമ്പർ വാർഡിൽ,, നേരെ കൊലപാതകദൃശ്യം കണ്ട് അവശനായി തീർന്ന മെമ്പറുടെ മുന്നിൽ; പിന്നെ ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിൽ. അതുകണ്ട് എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് കരഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണിരിന്റെ മുല്ലപെരിയാർ പൊട്ടിയൊഴുകി തൊട്ടടുത്ത തെങ്ങിൻ‌തടങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞു.
മുഖ്യൻ വികാരാധീനനായി,
“എന്നാലും എന്റെ മെമ്പറെ താങ്കളുടെ വീട്ടിൽ നടന്ന അഞ്ച് കൊലപാതകവും എന്റെ വീട്ടിൽ നടന്നതുപോലെയാണ്, എനിക്ക് തോന്നിയത്, ആരിത് ചെയ്തു?”
ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട മെമ്പർ മറുപടി പറയാത്തപ്പോൾ മുഖ്യൻ പോലീസുകാരെ നോക്കി; അവർ പൊടിപ്പും തൊങ്ങത്സും വെച്ച് വാചാലമായ ഒരു ദൃശ്യവിരുന്ന് വിളമ്പി. എല്ലാം കേട്ടുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുഖ്യൻ അരുളിചെയ്തു,
“എന്നാൽ നമുക്കങ്ങോട്ട് പോകാമല്ലൊ”
“ശരി സർ”
“നല്ലൊരു കൊലപാതകദൃശ്യം കണ്ടിട്ട് ഒത്തിരി നാളായി”

                        കരഞ്ഞുകലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് മെമ്പർ മുന്നിലും, തൊട്ട്‌പിന്നിൽ വി.വി.ഐ.പി. കളും, അവർക്കു പിന്നിൽ വി.ഐ.പി. കളും, പിന്നാലെ അകമ്പടി പടകളും, ഏറ്റവും പിന്നിലായി പൊതുജനം കഴുതകളും മന്ദം മന്ദം ഒന്നാം നമ്പർ വീട്ടിൽ നിന്നും വെളിയിലിറങ്ങിയിട്ട് നേരെ പിന്നിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ പോലീസുകാർ അതിരിട്ട കളത്തിൽ ഒന്നെത്തി നോക്കിയതേയുള്ളു,, നമ്മുടെ മെമ്പർ തലതല്ലി കരയാൻ തുടങ്ങി. അതുകേട്ട് മറ്റുള്ളവരും കരഞ്ഞുകൊണ്ട്,,, ആ ദൃശ്യം നോക്കി,
അവിടെ…
ഒന്നല്ല, രണ്ടല്ല, മൂന്നല്ല, നാലല്ല, അഞ്ച് കൊലപാതകങ്ങൾ നടന്ന കാഴ്ചകണ്ട് അവർ അന്തംവിട്ടു,,
‘അഞ്ച് കൊലപാതകം,
അഞ്ച് വാഴക്കൊലപാതകം’;
മുഖ്യൻ പോലീസുകാരോട് വിവരങ്ങൾ ആരാഞ്ഞു,,
“ആരിത്? എങ്ങനെ?”
“സർ, ഇതൊരു അതിഭീകരമായ സംഭവമാണ്, അഞ്ച് വാഴകളെ അനേകം പേർ ചേർന്ന് അതിഭീകരമായി പീഡിപ്പിച്ച് കൊലപാതകം നടത്തിയിരിക്കയാണ്”
“എന്നിട്ട്? എവിടെ കൊലപാതക വകുപ്പ് മന്ത്രി?”
“ഹാജർ സർ”
“എവിടെ പീഡന വകുപ്പ് മന്ത്രി?”
“ഹാജർ സാർ”
“എന്തോന്നാടോ നോക്കിനിൽക്കുന്നത്?”
“സർ ജാക്കി വരുന്നുണ്ട്”
“എന്തോന്നിനാടോ ജാക്കി? സ്റ്റെപ്പിനിയിടാനോ?”
“അതല്ല സർ,, ജാക്കി നമ്മുടെ പോലീസ് നായ,, അവൻ വന്നാൽ മണം നോക്കി നിറം നോക്കി കൊലപാതകം നടത്തിയ പ്രതികളെ തൊണ്ടിസഹിതം പിടിക്കും”
“നിറം മാറാതിരിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം”
“ശരി സർ”

കൊല പാതകദൃശ്യം ഒന്നുകൂടി നോക്കി ഒന്നുകൂടി കണ്ണിരൊഴുക്കി വെളിയിൽ ഇറങ്ങുന്ന മുഖ്യന്റെ നേരെമുന്നിൽ ക്യാമറാപുരുഷനോടൊപ്പം അവൾ വന്നു,,
സാക്ഷാൽ ലോകവാണി എന്ന വേൾഡ്‌വിഷൻ,
“സർ, ഈ കൊലപാതക പരമ്പരയിൽ നാടിന്റെ മുഖ്യൻ എന്ന നിലയിൽ താങ്കൾക്ക് ആരെയെങ്കിലും സംശയം ഉണ്ടോ?”
“എനിക്ക് ചിലരെ സംശയം ഉണ്ട്, അവരെ പിടിക്കുകയും ചെയ്യും”
“സർ, പ്രതിയെ പിടിച്ചാൽ താങ്കളെന്ത് ചെയ്യും?”
“അവരുടെ ആസനത്തിൽ ആണിയടിച്ചു കയറ്റി ഉറുമ്പിൻ കൂട്ടിൽ കെട്ടിയിടും”
“അയ്യോ സർ അശ്ലീലം”
“ആസനത്തിൽ എവിടെയാ അശ്ലീലം? അശ്ലീലം അതിനിടയിലാണല്ലൊ,,,,”
“അയ്യോ, സർ”
“എന്തെ?”
“സർ, പ്രതിപക്ഷത്തുള്ള ആരെയെങ്കിലും സംശയമുണ്ടോ?”
“പ്രതിപക്ഷത്തുള്ളവരെ സംശയമേ ഉള്ളൂ”
“താങ്ക്യൂ സർ”

ലോകവാണിയുടെ ദണ്ഡ് നേരെ മെമ്പറുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു,
“സർ, ഈ കുഗ്രാമത്തിലെ ഒന്നാം പൌരനാണ് താങ്കൾ; താങ്കൾ ഈ കൊലപാതകത്തെ എങ്ങനെയാണ് വീക്ഷിക്കുന്നത്?”
“എന്റെ മക്കൾക്ക് തിന്നാനായി ഞാനെന്റെ മക്കളെപോലെ പോറ്റി വളർത്തിയ എന്റെ സ്വന്തം വാഴകളെ കൊലയറുത്ത് പാതകം നടത്തിയവരെ എങ്ങനെയെങ്കിലും പിടിക്കണം”
“താങ്കൾക്ക് പ്രതിപക്ഷത്തുള്ള ആരെയെങ്കിലും സംശയമുണ്ടോ?”
“പ്രതിപക്ഷങ്ങളെ എനിക്കൊരിക്കലും സംശയമില്ല”
“എന്നാലും താങ്കൾക്ക് പ്രതിപക്ഷത്തുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരുത്തന്റെ പേര് പറഞ്ഞുകൂടായിരുന്നോ? അങ്ങനെയായാൽ പോലീസുകാർക്ക് അടിക്കാനും ഒടിക്കാനും ചതക്കാനും ഒരാളെ കിട്ടുമല്ലോ”
“എനിക്ക് അവരുടെ പേരൊന്നും അറിയില്ല”
“ആരെയെങ്കിലും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാൻ പറ്റുമോ?”
“എനിക്ക് അവരുടെ മുഖമൊന്നും അറിയില്ല”

                         വീട്ടുകാരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചശേഷം കൊലപാതകം നടന്ന വീട്ടിൽ‌നിന്നും കണ്ണീരണിഞ്ഞുകൊണ്ട് മുഖ്യൻ വെളിയിലേക്കിറങ്ങി. ഒടുവിൽ എല്ലാവരെയും നോക്കി അരുളിച്ചെയ്തു,
“പ്രീയപ്പെട്ട നാട്ടുകാരെ കൊലപാതകം പീഡനം മോഷണം എന്നിവ, എവിടെ നടന്നാലും അവിടെ ഞാനുണ്ട്. ഇവിടെ അഞ്ച് കൊലപാതകങ്ങൾ നടന്നതിനാൽ നഷ്ടപരിഹാരമായി വടക്കൻ മലയിൽ അഞ്ഞൂറ് ഏക്കർ വാഴത്തോട്ടം നിങ്ങളുടെയെല്ലാം പ്രീയപ്പെട്ട മെമ്പർക്ക് ഞാൻ നൽകുകയാണ്. കൊലപാതകം നടത്തിയത് പ്രതിപക്ഷങ്ങളാണെന്ന് അറിയിക്കുന്നതോടൊപ്പം അവരെയെല്ലാം അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് ലോക്കപ്പിൽ കിടത്തിയിട്ട് ആണിചികിത്സ നടത്താൻ ഈ നാട്ടിലെ മുഖ്യനെന്ന പേരിൽ ഞാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു”

                          അദ്ദേഹം മെമ്പറുടെ വീട്ടിൽ‌നിന്നിറങ്ങി, ഒപ്പം മറ്റുള്ള വി.ഐ.പി. കളും. കൊടിവെച്ച കാറിൽ കയറി കുണ്ടുംകുഴിയും തീരെയില്ലാത്ത ദേശീയപാതയിലൂടെ നേരെ തെക്കോട്ട് അല്പം ഓടിയപ്പോൾ നേരെ മുന്നിൽ,,,
അതാ ഒരു ബ്ലോക്ക് പഞ്ചായത്ത്.
അകമ്പടി തോക്കുധാരി വെളിയിലിറങ്ങി കാര്യം അന്വേഷിച്ച് തിരിച്ചുവന്ന് മുഖ്യനോട് പറഞ്ഞു,
“സർ, ഇവിടെ അടുത്ത് ഒരു പെൺ‌കുട്ടിയെ നാലുപേർ ചേർന്ന് പീഡിപ്പിച്ച് കൊന്നു. നാട്ടുകാർ‌ചേർന്ന് അവർ നാലുപേരെയും കെട്ടിയിട്ടിരിക്കയാ, എന്ത് വേണം സർ?”
“നാലുപേരെന്തിനാ ഒരു പെണ്ണിനെ പീഡിപ്പിക്കാൻ പോയത്? നാലാൾക്ക് നാല് പെണ്ണ് വേണ്ടെ? അവരെ അഴിച്ചു വിടാൻ പറ; എന്നിട്ട് ഓരോ പയ്യനും ഓരോ പെണ്ണിനെ വീതം കൊടുക്ക്”
“സർ”
“എന്തുവാടാ നോക്കുന്ന്,, വണ്ടി വടക്കോട്ട് പോകട്ടെ”
****************************************************

9.6.12

നീന്താൻ പഠിക്കുന്നവർ


                     അതിമഹത്തായ പ്രവേശനോത്സവം അടിപൊളിയായി കടന്നുവന്നെങ്കിലും അനിക്കുട്ടന് ഒട്ടും സന്തോഷം വന്നില്ല. എൽ.കെ.ജി. ക്ലാസ്സിൽ അവനെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന മിസ്സ്‌മാത്രം തോറ്റത്‌, അവന് തീരെ സഹിക്കാനായില്ല. നന്നായി പഠിച്ച പൊന്നുമക്കൾ പാസ്സായിട്ട്, യു.കെ.ജി. ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറിപോകുന്നത് നോക്കിക്കൊണ്ട് മിസ്സങ്ങനെ നിൽക്കുന്നതുകണ്ടപ്പോൽ അനിക്കുട്ടന്റെ ഇടനെഞ്ച് പൊട്ടിപ്പോയൊ എന്നൊരു ഡൌട്ട് അവന് തോന്നിത്തുടങ്ങിയ നേരത്ത്, യൂ.കെ.ജി. മിസ്സ് അടുത്തുവന്ന് അവനെ സ്വീകരിച്ചിരുത്തി പച്ചക്കടലാസ്സിൽ പൊതിഞ്ഞ ചുവന്നമിഠായി നൽകിയെങ്കിലും ആ സോപ്പിലൊന്നും അവൻ വീണില്ല,
“ഇച്ച് മഞ്ച് മതി”
“ഇപ്പോൾ ഇതുകൊണ്ട് അഡ്‌ജസ്റ്റ് ചെയ്യു അനിക്കുട്ടാ”
ഒരഡ്ജസ്റ്റ്‌മെന്റിലും വീഴാത്തവനാണല്ലൊ അനിക്കുട്ടൻ,,, അവൻ നാലാം നമ്പർ അടവെടുത്തു,
“ച്ച് വീട്ടീപോണം,, മൂത്രോഴിക്കണം,, ന്‌ച്ച് ഈ ഉക്കൂള് വേണ്ടായേ”
യൂ.കെ.ജി. മിസ്സ് ഞെട്ടിവിറച്ചു,, ഒന്നാം‌ദിവസം ക്ലാസ്സിലിരിക്കാതെ വീട്ടിൽ‌പോയ കുട്ടി ‘ടീസി’ വാങ്ങി പോകത്തേയുള്ളു എന്ന് അവൾക്ക് നന്നായറിയാം. അങ്ങനെയെങ്ങാനും അനിക്കുട്ടൻ പോയാൽ???
പിന്നാലെ പടപോലെ മറ്റുപിള്ളേരും ഓരോന്നായി സ്ഥലംവിടും. ഉള്ള ജോലിതെറിച്ചാൽ ടീച്ചറെന്ന് പറഞ്ഞ് ഭർതൃവീട്ടുകാരുടെ മുന്നിലെങ്ങനെ ഷൈൻ ചെയ്യും? ഹോ,,, ഇവനെയൊന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ,,, ഒരു മഞ്ച് കിട്ടാനെന്താ വഴി,,,

                          യൂ.കെ.ജി. മിസ്സ്, കൺഫ്യൂഷൻ തീരാതെ തെക്ക്, വടക്ക്, കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറായി നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ പെട്ടെന്നൊരു മഴപെയ്തു,,,
ചിന്നം പിന്നം ചെറുമഴ പെരുമഴ ചറപറാ മഴ മഴ,,,
ഹായ് മനസ്സിലൊരു മഞ്ച്‌പൊട്ടി,, “ട്രാ‍പ്പ്,,,,,”
“എന്റെ ഡീയറസ്റ്റ് മക്കളേ”
മക്കൾസെല്ലാം കലപിലക്കും കരച്ചിലിനും സഡൻ‌ബ്രെയിക്കിട്ടു, ഒപ്പം അനിക്കുട്ടനും. മിസ്സ് പതുക്കെ,,,, സ്ലോമോഷനിൽ ചുറ്റിനടന്നിട്ട്, ക്ലാസ്സിന്റെ നടുസെന്റ്രൽ‌മധ്യത്തിൽ സ്റ്റാന്റപ്പായി തുറന്ന വാതിലിന്‌നേരെ രണ്ട്‌വിരൽ ചൂണ്ടിയിട്ട് കുട്ടികളോട് പറഞ്ഞു,
“എല്ലാവരും അങ്ങോട്ട് നോക്കിയാട്ടെ,,, അവിടെ മഴ പെയ്യുന്നത് കണ്ടൊ”
“ന്‌ച്ച് മയപെയ്യിമ്പം പേടിയാവണ്”
അനിക്കുട്ടന്റെ ഡയലോഗിനൊപ്പം വെളിയിൽ വന്ന കരച്ചിൽ‌കേട്ട് മറ്റുള്ള കുട്ടികൾസും കരയാൻ തുടങ്ങി. വെളുക്കാൻ തേച്ചത് ബ്ലേക്കായി മാറിയോ? യൂ.കെ.ജി. മിസ്സ് അടവൊന്ന് മാറ്റിചവിട്ടി,
“മക്കളേ,,, ഈ മഴ ഇപ്പം പെയ്യുന്നതെന്തിനാന്നറിയോ?”
“ഇല്ല മിസ്സ്”
“എന്നാല് കേട്ടോ,, ഇപ്പം മഴ പെയ്യുന്നത് നിങ്ങളെല്ലാം സ്ക്കൂളിൽ വന്ന സന്തോഷം കൊണ്ടാണ്,, എന്തുകൊണ്ടാണ്?”
“സന്തോഷം കൊണ്ടാണ്”
“മഴ പെയ്താൽ വെള്ളം കിട്ടും,, വെള്ളത്തിന്റെ ഉപയോഗം നിങ്ങൾക്കറിയോ?”
കുട്ടികളാരും മിണ്ടാത്തതുകണ്ടപ്പോൾ മിസ്സ് തന്നെ ഉത്തരം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു,
“മഴ പെയ്താൽ നമുക്ക് വെള്ളം കിട്ടും, ആ വെള്ളം നമുക്ക് കുടിക്കാം, കുളിക്കാം, ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കാം, പ്ലെയ്റ്റ് വാഷ്‌ചെയ്യാം, ഡ്രസ് വാഷ് ചെയ്യാം, പിന്നെ നമുക്ക് വെള്ളത്തിൽ നീന്താം… വെള്ളത്തിന്റെ ഉപയോഗം,,,?”
“നീന്താം,,,”
“നിച്ച് നീന്തണം ങ്‌ഹീ,,,”
അനിക്കുട്ടന്റെ വേറിട്ടൊരു ആവശ്യം കേട്ട മിസ്സ് ഞെട്ടി, വെയിലും മഴയും കൊള്ളാതെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമെന്നാണ് നിയമം. അപ്പോൾ വെള്ളത്തിലിറങ്ങാതെ നീന്തം പഠിപ്പിക്കാനുള്ള സൂത്രം കണ്ടെത്തണം. ഒരു വഴി നോക്കട്ടെ,
“മക്കളെ നിങ്ങൾക്കാർക്കെങ്കിലും നീന്താനറിയോ?”
“അറിയില്ല മിസ്സ്”
“നിങ്ങളാരെങ്കിലും നീന്തുന്നത് കണ്ടിട്ടുണോ?”
“കണ്ടിട്ടുണ്ട് മിസ്സ്”
എല്ലാവരും കോറസ്സായി പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ മിസ്സിന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടുമൊരു മഞ്ച് പൊട്ടി; ഹൊ,, ആശ്വാസമായി,,, ഇന്നത്തെക്കുള്ള വക കിട്ടി,
“മക്കളെവിടെന്നാ നീന്തുന്നത് കണ്ടത്?”
“ടീവീല്”
മനസ്സിലെ മഞ്ചിന്റെ മധുരം മഴവെള്ളത്തിൽ ഒലിച്ചുപോയി. മിസ്സ് വീണ്ടും ചോദിച്ചു,
“ഹായ് ചിൽഡ്രൻസ്,,, ടീബീൽ അല്ലാതെ ശരിക്കും നീന്തുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? അറ്റ്‌ലീസ്റ്റ് ഒരു കുളത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ റിവറിൽ, പിന്നെ സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിൽ”
“നാന് നീന്തുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്,,,”
അനിക്കുട്ടൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ മിസ്സിന്റെ മനസ്സിലൊരു മഞ്ചും ഒപ്പം മഴയും പെയ്തു,
“അനിക്കുട്ടൻ ആര് നീന്തുന്നതാണ് കണ്ടത്?”
“കുട്ടന്റെ മമ്മീം ഡാഡീം”
മിസ്സിനാകെ കൺഫ്യൂഷൻ,, നീന്തൽ അറിയാവുന്ന രക്ഷിതാക്കളോ? അപ്പോൾ അനിക്കുട്ടൻ ഭാവിയിൽ ഒരു നീന്തൽ‌താരമാവാനുള്ള എല്ല ലക്ഷണവും ഉണ്ടല്ലൊ. കുട്ടന്റെ വീട്ടിൽ സ്വിമ്മിംഗ്‌പൂൾ ഉണ്ടാവാം; ഭാഗ്യവാൻ,
“അനിക്കുട്ടന്റെ മമ്മീം ഡാഡിം നീന്തുന്നത് സ്വിമ്മിംഗ്‌പൂളിലാണൊ?”
“അതൊന്നും ന്‌ക്ക് അരീല്ല, മമ്മീം ഡാഡീം വീട്ടിന്റെ ആത്ത്‌ന്നാ നീന്തുന്നത്”
മിസ്സിന്റെ മനസ്സിലെ ആശ്ചര്യം വെളിയിൽ ചാടി,
“വീട്ടിന്റ അകത്തുന്നോ? അവിടെ എങ്ങനെയാ വെള്ളം?”
“അയ്യോ ഈ മിസ്സിനൊന്നും അരിയില്ല, ടീവീന്റെ ആത്തുന്ന് ആള്‌ നീന്തുന്നത് മമ്മി കാണിച്ച്‌തന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരീസം രാത്ത്‌രിയിൽ ഒറക്കം ഞെട്ടിയേരം അത്പോ‌ലെ കുട്ടൻ കണ്ടു, മമ്മീം ഡാഡിം നീന്തുന്നത്”
അന്തംവിട്ട് കുന്തം വിഴുങ്ങിയതുപോലെ വാ പൊളിച്ചുനിന്ന മിസ്സിന്റെ വായീലൂടെ ഏതാനും ഈച്ചകൾ അകത്തേക്ക് പോയതും അതിൽ കുറേയെണ്ണം തിരികെ വെളിയിലേക്ക് വന്നതും അവർ അറിഞ്ഞതേയില്ല.