23.1.17

മിനിനർമകഥകൾ - പുസ്തക അവലോകനം



എന്റെ നാലാമത്തെ പുസ്തകം: മിനിനർമകഥകൾ 
പ്രകാശനം ചെയ്യപ്പെട്ട വിവരം എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളെയും അറിയിക്കുന്നു.
അവതാരിക: ഫിലിപ്സ് വർഗ്ഗീസ് ഏരിയൽ,
കവർ: കാർട്ടൂണിസ്റ്റ് ദ്വിജിത്ത്,
പ്രസാധകർ: സി.എൽ.എസ് ബുക്ക്സ്
51 ഹാസ്യകഥകൾ, 108 പേജ്, 100 രൂപ

മിനിനർമകഥകൾ: പുസ്തക അവലോകനം,
എഴുതിയത്: കണ്ണുരിലെ കലാകാരനും എഴുത്തുകാരനുമായ
ശ്രീമാൻ പൈതൽ പി കാഞ്ഞിരോട്

              ശ്രീമതി കെ എസ് മിനിടീച്ചർ നർമകഥകൾ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും ഒരു പുസ്തകം പുറത്തിറക്കി കാണുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു. എഴുതാനുള്ള വഴിയും വഴക്കവും കൈവന്ന പ്രതിഭയുടെ തിളക്കം മിനിനർമ്മകഥകളെ വിലപ്പെട്ടതാക്കുന്നു. 

                പുസ്തകത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയ 51 കഥകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും മിനിക്കഥകൾ തന്നെയാണുള്ളത്. എത്രയും ചുരുക്കി ആശയം വ്യക്തമാക്കുക എന്ന സിദ്ധിയാണ് ഇതിൽ പ്രകടമാവുന്നത്. 51കഥകൾ വായിച്ചതിൽ എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്, ‘പീഡനം ഒരു തുടർക്കഥ’ എന്ന അരപേജ് കഥയാണ്. സമൂഹത്തിന്റെ സദാചാര ജീർണ്ണതക്കെതിരായ ഒരു വിസ്ഫോടനം ആ കഥയിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ഇത്രയും ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകൾ‌കൊണ്ട് ഗുരുതരമായ ഒരു പ്രശ്നം അനാവരണം ചെയ്യുകയെന്നത് എഴുത്തിന്റെയും കഥാകൃത്തിന്റെ തന്റേടത്തിന്റെയും മുഖമുദ്രയാണ്. ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യേണ്ട കഥയും ഇതാണ്. അതൊരു നർമ്മകഥ മാത്രമാനെന്ന് പറഞ്ഞു നിർത്തേണ്ടതല്ല; ‘ഇന്നേതായാലും അമ്മയൊന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യണം’ എന്ന ഒരൊറ്റ വാക്ക്,, ഒരു ബോംബാണ്. ഒരു സ്ത്രീയെക്കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന സാഹചര്യം സമൂഹം തിരിച്ചറിയേണ്ടതാണ്. 

                രണ്ടായാൽ നിർത്തുക, വളഞ്ഞ വഴികൾ, ഗുരുവായൂരമ്മ, അത്യുന്നതങ്ങളിൽ, മൊബൈൽ ഗർഭം, കലക്ട്രേറ്റും ഡിഡി ഓഫീസും, മുത്തശ്ശിയുടെ അടി, ഒടുക്കത്തെ പ്രേമം, നാടൻ‌പാലും നാട്ടുപ്രമാണിയും, മാലാഖ വാഴുന്ന വീട്, കുട്ടിയമ്മയുടെ ബിരിയാണിറെയ്സ്, അന്ത്യാഭിലാഷം, ഗുരുവായൂർ യാത്ര, സർക്കാർ ജോലി, അമ്മയെപ്പോലെ എന്നീ കഥകളും പരസ്പരം, വേലക്കാരി അഥവാ വീട്ടുകാരി എന്ന കഥകളും വളരെ രസകരമാണെന്ന് പറയാതെ വയ്യ. മുൻ‌ധാരണയോടെ ചിന്തിച്ച് വിഡ്ഡിത്തത്തിൽ ചെന്നുചാടുന്ന പരസ്പരത്തിലെ കഥാപാത്രമായ യുവാവ് കൌമാരക്കാരുടെ പ്രതിനിധി കൂടിയാണ്. നായിക വിചാരത്തിന് പ്രാധാന്യം കൊടുത്തുകൊണ്ട് ‘പത്തരക്ക് പരസ്പരം കാണണം’ എന്നു പറയുമ്പോൾ അതിനെ വൈകാരികമായി തെറ്റിദ്ധരിച്ച് നായകൻ വിഡ്ഡിത്തത്തിൽ ചെന്നുചാടുന്നത് നല്ലൊരു കഥയാണ്. അതുപോലുള്ള മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒടുക്കത്തെ പ്രേമം.

                വേലക്കാരി വീട്ടുകാരനേയും കൂട്ടി ഇറങ്ങിപ്പോവുന്ന സാഹചര്യം വരുത്തുന്ന വീട്,,, അതൊരു മാതൃകാപരമായ സൂചന നൽകുന്ന കഥയാണ്. ‘അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാര്യമോർത്ത് ചേച്ചി ഒട്ടും വിഷമിക്കേണ്ട, ഇത്തവണ ഞാൻ ചേട്ടനെയും കൊണ്ടുപോകും’ എന്നു പറയുന്ന തന്റേടത്തിലേക്ക് വേലക്കാരി എത്തുന്നു. ഇവിടെ ദുർബലയായ ഒരു വീട്ടമ്മ,, അതിന്റെ കാരണക്കാർ ആരെന്ന് വീട്ടമ്മമാരെ ഇരുത്തി ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന കഥയാണ്. രണ്ടായാൽ നിർത്തുക, വളഞ്ഞ വഴികൾ എന്നിവ വായനാസുഖമുള്ള നർമ്മകഥകളാണ്. നമ്മുടെ പണാധിപത്യം എവിടെ എത്തിനിൽക്കുന്നു, എന്ന് തിരിച്ചറിയേണ്ട കഥയാണ്, ‘കൊട്ടേഷൻ’. കൊട്ടേഷൻ സംഘം ജീവച്ഛവമാക്കി മാറ്റേണ്ടത് അതിന് നിർദ്ദേശിക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവിനെ ആണെന്ന് അറിയുമ്പോൾ കൊട്ടേഷൻ നേതാവ് പോലും ഞെട്ടിപ്പോകുന്നു. അതിന്റെ ദൂരവ്യാപ്തി എത്രയാണെന്ന് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവുമോ? സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ അബോധാവസ്ഥയിൽ കിടത്തിയിട്ട് കാര്യങ്ങൾ നേടുന്ന ആഢ്യവനിതകൾ നമ്മുടെ നാട്ടിലുണ്ടെന്ന് അറിയുമ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോകാതെ എന്തു ചെയ്യും? സാംസ്ക്കാരിക അപചയത്തെകുറിച്ച് ധാരാളം കഥകൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. 

              ചിരിയുടെ വെടിക്കെട്ട് ഉതിർക്കാൻ ഇടവരുത്തുന്ന ഹാസ്യാനുഭവങ്ങളാണ് ഓരോ കഥയും വായനക്കാർക്ക് നൽകുന്നത്. കഥാപാത്രങ്ങൾ ചിരിക്കാതെ വായനക്കാരെ പൊട്ടിച്ചിരിപ്പിക്കുന്ന സൂത്രമാണ് മിനിനർമകഥകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. അതിന് ഉദാഹരണമാണ് ആദ്യ കഥയായ ‘പാട്ടിന്റെ പാലാഴി ഒഴുകിയപ്പോൾ’. വെറും രണ്ടുപേരാണ് രംഗത്തു വരുന്നത്; ഒരാൾ ഭദ്രകാളിയുടെ രൂപത്തിൽ പൊട്ടിയ കയറുമായി വളരെ ദേഷ്യത്തോടെ വരുമ്പോൾ മറ്റേയാൾ ഭയപ്പെടുന്നു. അത് വായിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ വായനക്കാരന്റെ ഉള്ളിൽ ചിരിയുടെ മധുരം ഉയരുന്നു. മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ നർമ്മത്തിന് വളക്കൂറുള്ളതാണ് വടക്കെ മലബാറെന്ന് ലോകം അറിയട്ടെ. സഞ്ജയന്റെ നാട്ടിൽനിന്നും ഹാസ്യം വേരറ്റുപോയിട്ടില്ലെന്ന് ആശ്വസിക്കാം.

              വളരെ മെച്ചപ്പെട്ട രീതിയിൽ പുറത്തിറക്കിയ മിനിനർമകഥകളുടെ പ്രസാധകർ സി.എൽ.എസ് ബുക്ക്സ്, തളിപ്പറമ്പ് ആണ്. കാർട്ടൂണിസ്റ്റ് ദ്വിജിത്തിന്റെ മുഖചിത്രവും പ്രിന്റിംഗും ഫിലിപ്പ് വർഗീസിന്റെ അവതാരികയും പിൻ‌ചിത്രവും എല്ലാം നന്നായിട്ട്യുണ്ട്. 100 പേജിൽ 51 ഹാസ്യകഥകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ വില 100രൂപയാണ്.
************************
പൈതൽ പി കാഞ്ഞിരോട്
പി.ഒ. കാഞ്ഞിരോട്
കണ്ണൂർ,
 *******************

പിൻ‌കുറിപ്പ്: ഹാസ്യകഥകൾ വായിച്ചുരസിക്കാൻ താല്പര്യമുള്ളവർക്ക് ഇന്ത്യയിലെവിടെയും വി.പി.പി. ആയി അയച്ചുകൊടുക്കുന്നുണ്ട്. പുസ്തകം ആവശ്യമുള്ളവർ പിൻ‌കോഡും ഫോൺ‌നമ്പറും സഹിതം അഡ്രസ് 9847842669 മൊബൈലിൽ നമ്പറിൽ മെസേജ് ആയക്കാം.  souminik@gmail.com  ഐഡിയിലും അഡ്രസ് മെയിൽ ചെയ്യാം. പുസ്തകം വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ പണം കൊടുത്താൽ മതി.

22.12.16

ശീലങ്ങൾ


                 ഏതാനും ദിവസങ്ങളായി അനിക്കുട്ടന്റെ മുത്തച്ഛന് ആകെയൊരു പ്രശ്നം.  ആദ്യമൊക്കെ കാര്യം നിസ്സാരമായത് പ്രശ്നം ഗുരുതരമായി മാറിയപ്പോൾ ബന്ധുക്കളെല്ലാം ചേർന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ആശുപത്രിയിൽ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തു. പ്രശ്നം എന്താണെന്നൊ? മൂത്രശങ്ക; മാറാത്ത ഒഴിഞ്ഞുപോവാത്ത ശങ്ക,,,,

                ആശുപത്രിയിലെ വെള്ളപ്രാവുകളും പച്ചക്കിളികളും ചേർന്ന് പഠിച്ചപണി പതിനേഴുവട്ടം പരിശ്രമിച്ചിട്ടും മുത്തച്ഛന്റെ ജലസേചനത്തിനുള്ള ഔട്ട്ലറ്റ് മാത്രം ശരിയാവണില്ല. ഇൻപുട്ടാണെങ്കിൽ പതിവായി പലതവണ നടക്കുന്നുണ്ട്. ഓപ്പറേഷൻ തീയറ്ററിൽ കിടത്തിയശേഷം ജലസേചനകുഴലിന്റെ റൂട്ട് ക്ലിയർ ആക്കിയെങ്കിലും സർക്കാർ പദ്ധതിപോലെ ഒരുതുള്ളിപോലും വെളിയിൽ വന്നില്ല. തുടർന്ന് എക്സ്ട്രാ പൈപ് ഫിറ്റ്‌ചെയ്തു; എന്നിട്ടും കേരളത്തിലെ കുടിവെള്ളപദ്ധതിപോലെ എല്ലാം പാഴായി.  

               സംഗതി ഇങ്ങനെയായപ്പോൾ പൊറുതിമുട്ടിയത്, ആനേരം മുതൽ ആശുപത്രിഡ്യൂട്ടി ലഭിച്ച അനിക്കുട്ടനാണ്. വേദനസഹിക്കവയ്യാതെ അടിവയറ്റിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് നിലവിളിക്കുന്ന മുത്തച്ഛനെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന അവന് ഏതാനും ദിവസങ്ങളായി കറങ്ങിനടക്കാൻ മാത്രമല്ല, കാമുകി മിന്നുമോളുമായി ചാറ്റ് ചെയ്യാൻപോലും നേരം ഇല്ലാതായി.



ഒടുവിൽ,,

ഓൾഡ് ജെനറേഷനു മുന്നിൽ തോറ്റുതൊപ്പിയിട്ട ന്യൂ ജെൻ ഡോക്റ്റർ പറഞ്ഞു,

“അനിക്കുട്ടാ ഞങ്ങൾക്ക് ചെയ്യാനുള്ളതൊക്കെ ചെയ്തു, എന്നിട്ടും മരുഭൂമിയിലെ ആകാശം കണക്കെ ഒരുതുള്ളിപോലും താഴോട്ടുപതിക്കുന്നില്ല. പിന്നെ തൊണ്ണൂറ് കഴിഞ്ഞ, പ്രായമായ മെയ്യല്ലെ,, കത്തിവെച്ച് ബ്ലാഡർതുറന്ന് എലിവാല് പിടിക്കാനൊന്നും നമ്മളില്ലേയ്. ഇനിയെല്ലാം താങ്കളുടെ ഇഷ്ടം,,,”



            അതെല്ലാം കേട്ട അനിക്കുട്ടൻ അവർ എഴുതിയ ബില്ല് അതേപടി പേ-ചെയ്തശേഷം മൂത്രാശയം മാത്രമല്ല, മലാശയവും ആമാശയവും അണ്ഠാശയവും പൊട്ടുന്നതരത്തിൽ നിലവിളിക്കുന്ന മുത്തച്ഛനെ താങ്ങിയെടുത്ത് ഇന്നോവയിൽ കയറ്റിയിരുത്തി നേരെ വീട്ടിലേക്ക് സ്റ്റാർട്ടായി. ആനേരത്ത് മുത്തച്ഛന്റെ റിംഗ്ടോൺ ചെയ്ഞ്ച് ആയി,

“എടാ,, കാലമാടാ, തറവാട് മുടിക്കുന്നവനേ,, നീയെന്നെ കൊല്ലാനായി ആശൂത്രീന്ന് എങ്ങോട്ടാടാ‍ കൊണ്ടുപോകുന്നത്”

“മിണ്ടാതിരിക്കെടാ കെളവാ,, കൊന്നുകളയും ഞാൻ,,,”

ന്യൂ ജനറേഷൻ നൽകിയ ഭീഷണിക്കുമുന്നിൽ അദ്ദേഹം പത്തി താഴ്ത്തിയിട്ട് സൌണ്ട് ലവൽ മ്യൂട്ട് ചെയ്തു.

  

           അനിക്കുട്ടൻ വീട്ടിലേക്ക് പോവാതെ നേരെ നാട്ടിൻപുറത്തെ നാലുംകൂടിയ കവലയിൽ എത്തി. അവിടെയുള്ള ബസ്‌വെയിറ്റിംഗ് ഷെൽട്ടറിന്റെ ഇടതുവശത്ത് വണ്ടി നിർത്തിയശേഷം ശബ്ദമില്ലാതെ കരയുന്ന മുത്തച്ഛനെ വെളിയിലിറക്കിയിട്ട് റോഡരികിലേക്ക് കൈപിടിച്ചു നടത്തുമ്പോൾ ആണും പെണ്ണുമായി ബസ് കാത്തുനിൽക്കുന്നവരെല്ലാം ചോദ്യചിഹ്നമായി. റോഡരികിലെ കുറ്റിച്ചെടികൾക്ക് സമീപം എത്തിയപ്പോൾ അവൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു,

“മുത്തച്ഛാ ഇവിടെ ഒഴിച്ചാട്ടെ,, പെട്ടെന്ന്,,,”

                    റോഡരികിൽ എത്തിയപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ മുണ്ടുപൊക്കി മൂത്രം ഒഴിക്കുന്ന മുത്തച്ഛൻ ചുറ്റുപാടും നിന്ന് നിരീക്ഷണം നടത്തുന്നവരെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു. ആനേരത്ത് അനിക്കുട്ടൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു,

‘ശീലിച്ചതേ പാലിക്കു’,,,   

                                       *******************************************

26.11.16

വളഞ്ഞ വഴികൾ



                നല്ലൊരു അദ്ധ്യാപിക ആയി മാറിയശേഷം അനേകം ശിഷ്യഗണങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ച് അവരുടെ ഭാവിജീവിതം സുരക്ഷിതമാക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം കുട്ടിക്കാലം മുതലേ എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് ഹൈസ്ക്കൂൾ അദ്ധ്യാപിക ആയി മാറാനുള്ള ട്രെയിനിംഗ് കോഴ്സിനു ചേർന്നത്,, അതായത് മഹത്തായ ബി.എഡ് ഡിഗ്രി കോഴ്സ്.

                പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ നമ്മുടെ പരിശീലനകാലം വന്നു,,, ടീച്ചിംഗ് പ്രാക്റ്റീസ്. അതുവരെ നല്ലകുട്ടികളായി ക്ലാസിലിരുന്ന് അദ്ധ്യാപകർ പറയുന്നതെല്ലാം അതേപടി കേട്ട് അനുസരണക്കുട്ടപ്പന്മാരായിരുന്ന ഞങ്ങൾ കളം‌മാറ്റി ചവിട്ടുകയാണ്. അതയത് ഇനിയുള്ള ഒരുമാസം സമീപത്തുള്ള സ്ക്കൂളുകളിൽ എത്തി അദ്ധ്യാപകവേഷം അണിയുന്നു,,, അതായത് അദ്ധ്യാപന പരിശീലനത്തിനുള്ള വിദ്യാർത്ഥിവേഷം.
                 സ്വന്തം നാട്ടിലാണെങ്കിലും പരിചയം തീരെയില്ലാത്ത ഹൈസ്ക്കൂളിൽ അദ്ധ്യാപിക ആയി ഞാനടക്കം നാലുപേർ എത്തിച്ചേർന്നു. വിദ്യാർത്ഥിയും അദ്ധ്യാപകനും ഒന്നായി മാറിയ അന്നത്തെ അവസ്ഥയിൽ പഠിപ്പിക്കേണ്ട ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാ ശിഷ്യഗണങ്ങളോടും ഞങ്ങൾ അമിതമായ അടുപ്പം കാണിച്ചിരുന്നു. ചോക്ക്, ഡസ്റ്റർ, ബുക്ക്, ചാർട്ട്, പെൻ, പെൻസിൽ ആദിയായവയോടൊപ്പം ടീച്ചിംഗ്‌നോട്ട് ചേർത്ത് എല്ലാ മുന്നൊരുക്കങ്ങളോടും കൂടിയാണ് ഞങ്ങളുടെ അതിമഹത്തായ ടീച്ചിംഗ് പ്രാക്റ്റീസ് കാലം.
              അക്കാലത്ത് അദ്ധ്യാപകവേഷത്തിൽ നമ്മൾ ട്രെയിനീസ് പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ ആനേരത്ത് ക്ലാസ്സിൽ പഠിപ്പിക്കേണ്ട അദ്ധ്യാപകൻ പലപ്പോഴും ക്ലാസ്സിനു പിന്നിലിരുന്ന് നമ്മളെ നിരീക്ഷിച്ച് ക്ലാസ്സുകൾ വിലയിരുത്തുന്നുണ്ടാവും. പഠിപ്പിക്കുന്ന നേരത്ത് കുട്ടികളുടെ പിന്നിലിരിക്കുന്ന അദ്ധ്യാപകനെ കാണുമ്പോൾ ആദ്യമൊക്കെ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടായെങ്കിലും പിന്നീട് അതെല്ലാം ശരിയായപ്പോൾ ഞാനൊരു ജീവശാസ്ത്രം അദ്ധ്യാപികയായി രൂപാന്തരപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.

ഒരുദിവസം,,, എന്റെ ജീവശാസ്ത്രം ക്ലാസ്സ്,,
എല്ലാ തയ്യറെടുപ്പോടെയുമാണ് ക്ലാസ് ആരംഭിച്ചത്,,
കാരണം,,, അന്നാദ്യമായി ക്ലാസ്സ് നിരീക്ഷിച്ച് മാർക്കിടാൻ അതേ സ്ക്കൂളിലെ ഹെഡ്‌മിസ്ട്രസ് വരുന്നുണ്ട്.
എന്നോടൊപ്പം ക്ലാസിലേക്ക് വന്ന ഹെഡ്‌ടീച്ചറെ കണ്ടപ്പോൾ എട്ടാം തരത്തിലെ കുട്ടികൾ എട്ടുതരത്തിൽ പറഞ്ഞു,,, ‘ഗുഡ്‌മോർണിംഗ്’.
               ഞാൻ പഠിപ്പിക്കേണ്ട അന്നത്തെ പാഠമാണ്,,, തവള,,, തവളയുടെ ജീവചരിത്രവും ശരീരഘടനയും ചേർത്ത് ദിവസങ്ങൾകൊണ്ട് പഠിപ്പിച്ചുതീർക്കേണ്ട നാലാം അദ്ധ്യായം. ഇൻഡയറക്റ്റ് മെത്തേഡിൽ ചോദ്യങ്ങൽ ചോദിച്ച് കുട്ടികളെക്കൊണ്ട് ഉത്തരം പറയിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു അന്നത്തെ പഠനരീതി. ക്ലാസ് മൊത്തമായി നിരീക്ഷിച്ചശേഷം അവരോടായി ഞാൻ ചോദിച്ചു,
“കുട്ടികളെ പുതുമഴ പെയ്താൽ വയലിലും പറമ്പിലും വെള്ളം നിറയുമ്പോൾ രാത്രിനേരത്ത് പാട്ടുപാടുന്നത് ആരാണെന്ന് അറിയാമോ?”
“കുറുക്കൻ”
കുട്ടികളെല്ലാം ഒന്നിച്ച് പറഞ്ഞതുകേട്ട് ഞെട്ടിയ ഞാൻ ചോദ്യരീതിയൊന്ന് മാറ്റി,
“കുറുക്കൻ ഓരിയിടുകയല്ലെ,, ഇത് വെള്ളത്തിലും കരയിലും ജീവിക്കുന്ന ചെറിയ ജീവികളാണ്”
“ടീച്ചറെ അത് കൊതുകാണ്”
“കൊതുകൊന്നുമല്ല, ഇത് പാമ്പുകളുടെ ഇഷ്ടഭക്ഷണമാണ്”
“എലി”
“എലിയെക്കൂടാതെ പാമ്പുകൾ ഭക്ഷണമാക്കുന്ന മറ്റൊരു ജന്തുവിന്റെ പേര് പറഞ്ഞാട്ടെ”
‘ഓന്ത്, പല്ലി, പക്ഷികൾ’ പലതരം ഉത്തരങ്ങൾ കണ്ടെത്തി,,, എന്നിട്ടും തവളയെ കണ്ടില്ല. ഞാനാകെ വിയർത്തു,, നന്നായി പഠിക്കുന്ന ഇന്നലെവരെ മണിമണിയായി ഉത്തരം പറഞ്ഞ പിള്ളേരാണ്,, ഇവർക്കെന്ത് പറ്റി? എന്റെ വെപ്രാളം കണ്ടിട്ടാവണം ഹെഡ്‌ടീച്ചറുടെ മുഖമാകെ കറുത്തു.
“നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടും മഴപെയ്ത് വെള്ളം‌നിറയുമ്പോൾ ‘പേക്രോം പോക്രോം’ എന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയിട്ട് മുറ്റത്തും പറമ്പിലുമായി ചാടിച്ചാടി സഞ്ചരിക്കുന്ന ചെറിയജീവിയില്ലെ, ഏതാണ് ആ ജീവി?”
ഒന്നും മനസ്സിലാവാത്ത മട്ടിൽ അന്തം‌വിട്ടിരിക്കുകയാണ് കുട്ടികളെല്ലാം. എന്റെ ദയനീയമായ അവസ്ഥയിൽ സഹായിക്കണമെന്ന് തോന്നിയിട്ടാവണം മൂന്നാം ബെഞ്ചിലിരിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടി എഴുന്നേറ്റു,
“ടീച്ചർ അത് മുയലാണ്”
                ഞാനാകെ ഞെട്ടി,, ഈ പിള്ളേർക്കെന്ത് പറ്റി? ആ നേരത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്, ക്ലാസ്സിലെ പിൻ‌ബെഞ്ചിൽ വിദ്യാർത്ഥികളോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന നമ്മുടെ ഹെഡ്‌മിസ്ട്രസ് എഴുന്നേട്ട് വെളിയിലേക്കൊരു നടത്തം. പോകുന്ന പോക്കിൽ എനിക്കുനേരെയുള്ള അവരുടെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ ഞാനാകെ ഭയന്നു,,, അല്ല, ഇതിനുമാത്രം എന്താണ് സംഭവിച്ചത്? പിള്ളേർ ഉത്തരം പറയാഞ്ഞതിന് ഞാനാണോ ഉത്തരവാദി?
പെട്ടെന്ന് പുകഞ്ഞുപൊങ്ങിയ ദേഷ്യം കുട്ടികളോടായി,
“നിങ്ങളൊക്കെ എന്തുപണിയാണ് ചെയ്തത്? ഇങ്ങനെ പോയാൽ എനിക്ക് മാർക്ക് കിട്ടുമോ? വെള്ളത്തിലും കരയിലും ജീവിക്കുന്ന എപ്പോഴും പാമ്പിനെ പേടിച്ച് കഴിയുന്ന ജന്തുവിനെ അറിയില്ലെ?’
“ടീച്ചറെ നമ്മൾ ഉത്തരം പറഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും ടീച്ചറുടെ മാർക്ക് കുറയും”
“അതെങ്ങനെ?”
“നമ്മൾ ഉത്തരം പറയാത്തതുകൊണ്ട് ടീച്ചർക്ക് പൂജ്യം മാർക്ക് ആയിരിക്കും, ഉത്തരം പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ടീച്ചറുടെ മാർക്ക് അതിലും കുറയും”
“പൂജ്യത്തിലും കുറയാനോ, അതെങ്ങനെ?”
“ശരിക്കും കുറയും,, കാരണം, നമ്മുടെ ഹെഡ്‌ടീച്ചറുടെ ഇരട്ടപ്പേരാണ്,,, തവള
**************************************************