‘പൊന്ന്‌കായ്ക്കുന്ന മരമാണെങ്കിലും
പുരക്ക്നേരെ ചാഞ്ഞാൽ മുറിക്കണം’
എന്നാണ് പണ്ടുമുതൽക്കെ പറയുന്ന ചൊല്ല്,
എന്നാൽ???
അയൽ‌വാസിയുടെ മരങ്ങൾ അതിർത്തി ലംഘിച്ച്
ഇടവഴിയും വൈദ്യുതി ലൈനും കടന്ന്
പുരക്ക്നേരെ വന്നാൽ
എന്ത് ചെയ്യും?
7.6.10
കല്ല്യാണറാഗിങ്ങ് സമാപനം
നമ്മുടെ ഗ്രാമത്തിൽ എവിടെയുണ്ടോ കല്ല്യാണം? അവിടെയെത്തും ‘ഒടിയൻ‌മനോജ്’ എന്ന് പൊതുജനം ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും വിളിക്കുന്ന വെറും ‘മനോജ്’.
… കല്ല്യാണം ആരുടേതായാലും, ‘ജാതി മത പാർട്ടി’ പരിഗണന കൂടാതെ ‘ക്ഷണിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും’ കല്ല്യാണവീടുകളിൽ അവൻ വരും. വീട്ടുകാരെ കഴിവതും സഹായിച്ച്; കലാപപരിപാടികൾ അരങ്ങേറുന്നതോടൊപ്പം കല്ല്യാണം ‘അടിപൊളി’യാക്കും.
ആയതിനാൽ കല്ല്യാണം കഴിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നവരുടെ മനസ്സിൽ എല്ലായിപ്പോഴും ഉയരുന്നത്, ഒടിയൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മനോജിന്റെ രൂപമായിരിക്കും. അവനോട് എതിർത്ത് നിൽക്കാൻ ശേഷിയില്ലാത്ത നാട്ടുകാർ അവന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ കുപ്പികളിൽ നിറച്ച് കൊടുത്ത് അവനെ സോപ്പിടാറാണ് പതിവ്. അങ്ങനെ സോപ്പിട്ടാൽ, താലിപ്പന്തൽ റാഗിങ്ങിൽ കുറവുണ്ടായാലും മണിയറ റാഗിങ് നടത്തി, ആദ്യരാത്രി ‘ഭീകരരാത്രിയാക്കുന്ന’ പരിപാടിയിൽ നിന്ന് മനോജ് ആരെയും ഒഴിവാക്കാറില്ല. ഭാവിയിൽ വിവാഹിതനാവുന്ന സമയത്ത് ഇതുപോലുള്ള ഒരു റാഗിങ്, പലിശസഹിതം തിരിച്ചുകിട്ടുമെന്ന് അവിവാഹിതനായ മനോജിന് നന്നായി അറിയാം.
മനോജ് നടത്തുന്ന കല്ല്യാണറാഗിങ്, പല ഘട്ടങ്ങളായി വിഭജിച്ചിട്ടുണ്ട്.
- കല്ല്യാണത്തലേന്ന്,
- കല്ല്യാണപിറ്റേന്ന്,
- പുറപ്പെടാൻ നേരം,
- താലികെട്ട്,
- സദ്യ,
- മടക്കയാത്ര,
- വീട്ടിലെ സ്വീകരണം,
- ആദ്യരാത്രി,
ചെറുക്കന്റെ കൂട്ടുകാർ എല്ലാവരും എല്ലായിനം റാഗിങ്ങിലും പങ്കെടുത്തെന്ന് വരില്ല. എന്നാൽ നമ്മുടെ മനോജിനെപ്പോലെയുള്ള ചിലർ കല്ല്യാണ റാഗിങ്ങിന്റെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളിലും എല്ലാ കല്ല്യാണവീട്ടിലും നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പും. ക്ഷണിക്കാത്ത വീടുകളാണെങ്കിൽ റാഗിങ് പരിധി വിട്ട് പുറത്ത് കടക്കും. നാട്ടിലുള്ള ഏത് കല്ല്യാണവീടായാലും അവിടെ ഇഷ്ടം പോലെ മദ്യം ഒഴുകിയിരിക്കണം എന്നാണ് അലിഖിത നിയമം. അതിനാൽ കുടിയന്മാർക്കെല്ലാം സുവർണ്ണാവസരം കൂടിയാണ് ഈ വിവാഹസീസൺ.
സാധാരണ നമ്മുടെ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു കല്ല്യാണം നടത്താൻ വലിയ ചെലവൊന്നും ഇല്ല; പെണ്ണിന് പൊന്ന് കരുതിയിരിക്കണം എന്ന് മാത്രം. അതാവട്ടെ വരന്റെ വീട്ടുകാർ കണക്കൊന്നും ചോദിക്കുകയില്ല. ചോദിച്ചാൽ മറുപടി കിട്ടുന്നത് നേരെയായിരിക്കില്ല. ആണിനാണെങ്കിൽ ഒരു താലിച്ചെയിൻ; അത് നൽകേണ്ടത് അളിയന്റെ കടമ. പിന്നെ എല്ലാം പരസ്പര സഹായം. വീട് പെയിന്റ് അടിക്കുന്നതു മുതൽ സദ്യയുടെ പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്നത് വരെ ഈ പരസ്പര സഹായം നിലനിൽക്കും. ഇങ്ങനെയുള്ള പെയിന്റടിക്കിടയിൽ ‘പയിന്റും അടിക്കുന്നതിനാൽ’, സഹായിക്കുന്നവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ കല്ല്യാണ വീട്ടുകാർ നിറവേറ്റുകയും ചെയ്യും.
പിന്നെ സ്ത്രീധനം; അങ്ങനെ ഒരു എർപ്പാടിനെപറ്റി സിനിമയിലും സീരിയലിലും കേട്ട അറിവുമാത്രം. പെണ്ണ് കെട്ടാച്ചരക്കായി മൂലക്കിരുന്നാലും പണത്തിനും പൊന്നിനും ചോദിക്കുന്നവന് നമ്മുടെ ഗ്രാമവാസികൾ പെണ്ണിനെ കൊടുക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് ഭാവിയിൽ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ‌നിന്ന് ‘നല്ല ഷെയറ്’ കിട്ടാൻ വകയുണ്ടോ എന്ന് പുറം വാതിലിലൂടെ ചിലർ അന്വേഷിച്ചെന്നിരിക്കും.
,,,
നാളെ മനോജിന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്ത് ആയ ഗൾഫുകാരൻ ‘മത്തി മത്തായി’യുടെ കല്ല്യാണമാണ്. അച്ഛനും അമ്മയും ഇട്ട പേര് ജയകുമാർ എന്നാണെങ്കിലും കൂട്ടുകാർ അവനെ ‘മത്തി മത്തായി’ എന്ന് പേരിട്ടു. അത് ചുരുങ്ങി വെറും ‘മത്തി’യും ‘മത്തായി’യും ആയി നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഓട്ടോഡ്രൈവറായിരുന്ന ജയകുമാർ ഗൾഫിൽ പോയി അഞ്ച് കൊല്ലം കൊണ്ട് വലിയ വീട്, കാറ്, നാല് ഓട്ടോ, രണ്ട് പലചരക്ക് കട എന്നിവ സ്വന്തമാക്കിയതിനാൽ വധു ടീച്ചറാണ്. അദ്ധ്യാപക ദമ്പതികളുടെ ഏക മകൾ; സുന്ദരി+സുശീല.
നാട്ടുകാരുടെ സഹായത്താൽ നടത്തുന്ന വിവാഹമല്ലെ; അതുകൊണ്ട് ഗ്രാമത്തിലെ മറ്റുവീട്ടുകാർ ഏതാനും ദിവസം സ്വന്തം അടുക്കള അടച്ചുപൂട്ടി കുടുംബസമേതം കല്ല്യാണവീട്ടിൽ ഹാജരാവും. ഒടിയനും പാർട്ടിയുമാണെങ്കിൽ ഒരാഴ്ച മുൻപെ മദ്യം ശേഖരിക്കാൻ തുടങ്ങി. മത്തായിയുടെ പണം പൊടിച്ച് ജില്ലയുടെ അതിർത്തിയിൽ നിന്ന് ലോഡുകളായി കൊണ്ടുവന്ന കുപ്പികൾ അവർക്ക് മാത്രം അറിയുന്ന, കുന്നിൻ മുകളിലെ മരച്ചുവട്ടിൽ കുഴിച്ചിട്ടു.
പിന്നെ കല്ല്യാണ പർച്ചെയ്സിന്റെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും ‘ഒടിയൻ‌പാർട്ടിയെ’ ബാറിൽകയറ്റി നാലുകാലിൽ ഇറക്കിക്കൊണ്ടുവരാൻ ജയകുമാർ മറന്നില്ല. മറന്നാൽ വിവാഹവും വിവാഹമോചനവും ഒരേ പന്തലിൽ നടക്കുമെന്ന് ഗൾഫിൽ പോകുന്നതിനുമുൻപ് നാട്ടിലെ കല്ല്യാണങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത് റാഗിങ് വീരനായി മാറിയിട്ടുള്ള മത്തായിക്ക് നന്നായി അറിയാം.
വിവാഹത്തിന്റെ തലേദിവസം രാവിലെ മുതൽ കുപ്പികൾ ഹാജരായി. പാട്ടും ഡാൻസും പൊടിപൊടിച്ചു. വീഡിയോക്കാരുടെയും ഫോട്ടോഗ്രാഫർമാരുടെയും മുന്നിൽ പലതരം ചാരായക്കുപ്പികൾ പോസ്‌ചെയ്തു. വീട്ടിൽ വരുന്ന ബന്ധുക്കളെ സ്വീകരിക്കാൻ മുന്നിൽ വന്നത് സുഹൃത്തുക്കൾ തന്നെ; സ്വീകരിച്ചത് ചൊറിയുന്ന പച്ചിലവള്ളികൾ കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ മാലചാർത്തിയിട്ടാണെന്ന് മാത്രം. ഒപ്പം നവവരന്റെ ഗുണങ്ങൾ വാഴ്ത്തിയിട്ടുള്ള ‘മത്തി മത്തായി സുവിശേഷം’ നോട്ടീസ് വിതരണവും നടന്നു.
അന്ന് രാത്രി വലിയ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. കാരണം ഒടിയന് ബോധം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
മത്തി മത്തായി എന്ന ജയകുമാറിന്റെ വിവാഹസുദിനം പുലർന്നു,
രാവിലെ ഉറക്കമുണർന്നവർ കണ്ടത് തൂങ്ങിയാടുന്ന അനേകം ‘മത്തികൾ’കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച കല്ല്യാണ വീടാണ്. താറിട്ട റോഡിൽ നിറയെ വധൂവരന്മാരുടെ മത്സ്യരൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങൾ, ഒപ്പം ആശംസകളും. ‘നവവധുക്കളായ മത്തിക്കും മത്തിപ്പെണ്ണിനും ആശംസകൾ’. അതേ പോലുള്ള ആശംസകൾ ഫ്ലക്സ്‌ബോർഡിൽ തീർത്തത് വീടിനെ അലങ്കരിച്ച് സ്വാഗതമേന്തി മുന്നിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു.
കല്ല്യാണദിവസം രാവിലെ വരനെ ഒരുക്കുന്നത് സുഹൃത്തുക്കളുടെ ജന്മാവകാശമാണ്. അവർ നന്നായി ഒരുക്കി; ‘പല നിറത്തിൽ ചായങ്ങൾ പൂശി, ‘ഈ പറക്കും തളിക’ മോഡൽ കോമാളിയാക്കി മാറ്റിയ വരനെകണ്ട് വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും അമ്പരന്നു’.
സുഹൃത്തുക്കളല്ലെ, അവർക്കെന്തും ആവാമല്ലൊ.
വരനും പാർട്ടിയും വധുവിന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് പുറപ്പെടാൻ ആരംഭിച്ചു. അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും അനുഗ്രഹം വാങ്ങി പുറത്തിറങ്ങവെ പെട്ടെന്നുയർന്ന കൂട്ടക്കരച്ചിൽ കേട്ട് എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് ഞെട്ടി. മാറത്തടിച്ചും തലയിൽ കൈവെച്ചും നിർത്താതെയുള്ള കരച്ചിൽ,
“അയ്യോ എന്റെ പൊന്നുമോൻ പോയേ,
ഒരു പെണ്ണിനെ കെട്ടാൻ പോണുണ്ടേ;
എന്റെ മോൻ കൈവിട്ടു പോയേ
എനിക്കാരും ഇല്ലാതായേ”
മനോജും കൂട്ടരും ചേർന്ന് കല്ല്യാണപ്പന്തലിൽ ഇരുന്ന് നെഞ്ചത്തടിച്ച് കരയുകയാണ്, ഒപ്പം ചെണ്ടമേളവും ഉയർന്നു. എന്നാൽ അതെല്ലാം അവഗണിച്ച് കല്ല്യാണപ്പാർട്ടി വധുഗൃഹത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.
വധുവിന്റെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ നിശ്ബ്ദമായ അന്തരീക്ഷം; അദ്ധ്യാപകരുടെ വീടായതുകൊണ്ടാവണം, ധാരാളം ആളുകൾ അവിടെയുണ്ടെങ്കിലും ഒരു കല്ല്യാണവീടിന്റെതായ ഒച്ചയും ബഹളവും ഇല്ല. ഒടിയനും പാർട്ടിയും കൂടെ വരാത്തതിനാൽ മത്തായി മനസ്സിൽ സന്തോഷിച്ചു.
എന്നാൽ ആ സന്തോഷത്തിന് അല്പായുസ്സായിരുന്നു. കല്ല്യാണപ്പെണ്ണ് താലത്തിൽ മാലയും ബൊക്കയുമായി മന്ദം മന്ദം നടന്നുവന്ന് പന്തലിൽ കയറി പലകയിൽ ഇരുന്ന് പൂത്താലം താഴെവെച്ചു. അതേനിമിഷം വീട്ടിനു മുന്നിൽ ഒരു ട്രിപ്പർലോറി വന്ന് അതിൽനിന്നും ഇരുപതോളം പേർ താഴെയിറങ്ങി; അത് ഒടിയനും കൂട്ടരും തന്നെ.
ചെണ്ടമേളത്തോടെ പന്തലിൽ കടന്ന അവർ വധു കൊണ്ടുവന്ന മുല്ലപ്പൂമാലയെടുത്ത് പൂക്കൾ അടർത്തി, അതോടൊപ്പം തളികയിലെ അരിയും ചേർത്ത് ചുറ്റും വിതറി. തുടർന്ന് വരന്റെയും വധുവിന്റെയും കൈയിൽ പച്ചമുളക് ചേർത്ത് കെട്ടിയ മാല നൽകി അന്യോന്യം ചാർത്താൻ പറഞ്ഞു. അതിനിടയിൽ വരന്റെയും വധുവിന്റെയും കാരണവന്മാരിൽ നിന്ന് താലിയും മോതിരവും മനോജ് ഏറ്റുവാങ്ങി ആ ചടങ്ങും നിർവ്വഹിച്ചു. പിന്നെ പാണീഗ്രഹണം ചെയ്ത വധൂവരന്മാരെ ഏഴുതവണ പന്തൽ ചുറ്റിച്ചു. സുഹൃത്തുക്കളുടെ നടപടികളിൽ പ്രതിഷേധിച്ച്, മുതിർന്നവരെല്ലാം പെട്ടെന്ന് പിൻ‌മാറിയത് അവർക്ക് കളിക്കാൻ കൂടുതൽ അനുഗ്രഹമായി. ചെണ്ടമേളവും പടക്കം പൊട്ടിക്കലും ഒത്തുചേർന്നപ്പോൾ കല്ല്യാണം അങ്ങനെ ശരിക്കും ‘അടിപൊളിയായി’.
ഇതെല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും പെൺ‌വീട്ടുകാർ ഞെട്ടി. സുഹൃത്തുക്കളുടെ വലയം ഭേദിച്ച് വധൂവരന്മാരെ സമീപിക്കാൻ വധുവിന്റെ അച്ഛനുപോലും കഴിഞ്ഞില്ല. വരാനുള്ളത് റൊക്കറ്റിൽ കയറിയും വരുമല്ലൊ എന്നോർത്ത് വധുവായ ടീച്ചർ തലയും കുമ്പിട്ട് എല്ലാ പരിഹാസവും അനുഭവിച്ച്‌കൊണ്ട് വരനെ അനുഗമിച്ചു.
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് മടക്കയാത്ര ആംഭിച്ചപ്പോൾ അടുത്ത ഘട്ടം റാഗിങ് ആരംഭിച്ചു. പച്ചിലകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഒരു ട്രിപ്പർ ലോറിയിൽ വരനെയും വധുവിനെയും നിർത്തിയപ്പോൾ വെയിലുകൊള്ളാതിരിക്കാൻ കിട്ടിയത് ‘വെറും ഒരു വാഴയില’. ഒപ്പം മൈക്കിലൂടെ ശോകഗാനങ്ങളും കൂട്ടക്കരച്ചിലും ആരംഭിച്ചു. വധൂവരന്മാരുടെ പോസ്റ്ററുകൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് പടക്കം പൊട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുപതോളം മുച്ചക്ര വണ്ടികളും അതിൽ കൂടുതൽ ഇരുചക്ര വണ്ടികളും പങ്കെടുത്തുള്ള ഘോഷയാത്ര സമീപിക്കുന്നത് കണ്ട് റോഡരികിലെ കടകളെല്ലാം പെട്ടെന്ന്‌തന്നെ അടച്ചു; മറ്റു വാഹനങ്ങൾ ഒന്നും ഓടാതായി.
മത്തായിയുടെ വീടിന്റെ ഒരു കിലോമീറ്റർ അകലെ എത്തിയപ്പോൾ വധൂവരന്മാരെ വാഹനത്തിൽ നിന്നും ഇറക്കി റോഡിലൂടെ നടത്തിച്ചു. അവരെ നോക്കി കൂവുകയും വെളുത്ത ചോറ് വാരി എറിയുകയും ചെയ്ത്, ചെണ്ടമേളത്തിനൊത്ത് ഡാൻസ്‌ചെയ്യുന്ന സുഹൃത്തുക്കളുടെ പത്മവ്യൂഹത്തിൽ കുടുങ്ങിയ ടീച്ചർ പ്രായപൂർത്തി ആയതിനുശേഷം ആദ്യമായി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞപ്പോൾ പാട്ടുകച്ചേരി പൊടിപൊടിച്ചു,
“അപ്പോഴും പറഞ്ഞില്ലെ, കെട്ടണ്ടാ കെട്ടെണ്ടാന്ന്
കെട്ടെണ്ടാ കെട്ടെണ്ടാന്ന്;”
പാടുന്നത് ശരിയായിരുന്നു എന്ന്, ആ വൈകിയ വേളയിൽ ടീച്ചർക്ക് തോന്നാൻ തുടങ്ങി.
നവവധുവിനെ സ്വീകരിക്കാൻ വരന്റെ ഗൃഹം കുറച്ചുകൂടി ഭംഗിയായി അലങ്കരിച്ചിരിട്ടുണ്ട്; അതായത് മത്തികളുടെ എണ്ണം കൂടി. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ വധുവിന് കുടിക്കാൻ കിട്ടിയത് പാലിനു പകരം നാടൻ കള്ള്. എല്ലാം കലക്കി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒടിയനും പാർട്ടിയും പുറത്തേക്ക് പോയത് ബോധമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു.
സമയം മൂന്ന് മണിയായി. കല്ല്യാണവേഷം അഴിച്ച് വെച്ച് അടുക്കള യൂനിഫോമിലായ വധു ക്ഷീണിച്ച് മണിയറയിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. പെട്ടെന്ന് ജയകുമാർ എന്ന നവവരൻ അവിടേക്ക് കടന്നുവന്നു. സമീപമുള്ള ബന്ധുക്കളെ പുറത്താക്കിയ നവവരൻ, നവവധുവിനെ അകത്താക്കിയശേഷം മണിയറവാതിൽ അടച്ചു. അതുകണ്ട് സ്ത്രീകൾ അടക്കം പറഞ്ഞു,
“ആദ്യരാത്രി ഇപ്പൊഴെ തുടങ്ങിയോ? ഈ പകൽ‌സമയത്ത് ഇവനെന്താ ഈ മുറിയില് കാര്യം?”
കൃത്യം ഇരുപത് മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വരനും വധുവും ഓരോ സ്യൂട്ട്‌കെയ്സുമായി പുറത്തിറങ്ങി മണിയറവാതിൽ അടച്ച് ലോക്ക് ചെയ്തു. അടുത്തനിമിഷം മുറ്റത്ത് ലാന്റ്‌ചെയ്ത ടാക്സിയിൽ കയറുമ്പോൾ ജയകുമാർ ബന്ധുക്കളെ നോക്കി പറഞ്ഞു,
“ആ മനോജും ഫ്രന്റ്സും ചേർന്ന് ഹോട്ടലിൽ ഒരു പാർട്ടി ഏർപ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട്; ഞങ്ങള് അവിടെപോവുകയാ; വരാൻ വൈകും. ഞാൻ വിളിക്കാം”
ഇതു കേട്ടപ്പോൾ ജയകുമാറിന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു,
“എടാ നിനക്ക് അവന്റെ കൈയീന്ന് കിട്ടിയതൊന്നും മതിയായിട്ടില്ലെ?”
ജയകുമാർ ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല; അവർ നോക്കിയിരിക്കെ ടാക്സിക്കാർ അകലെ എത്തി.
സമയം രാത്രി എട്ട് മണിയായി; കല്ല്യാണവീട്ടിൽ സുഹൃത്തുക്കൾ ഓരോരുത്തരായി വന്നുചേർന്നു. വീടിനുചുറ്റും പടക്കങ്ങൾ മാലകളായി കെട്ടുന്ന തിരക്കിലാണ് മനോജ്; അപ്പോഴെക്കും മറ്റൊരാൾ പ്ലാസ്റ്റിക്ക് ബക്കറ്റുകളിൽ ചാണകവെള്ളം റഡിയാക്കി വാഴകൾക്കിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു.
‘ആദ്യരാത്രി എന്നെന്നും ഓർമ്മിക്കാനായി ആത്മാർത്ഥസുഹൃത്തുക്കൾ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമല്ലൊ!’
എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് മണിയറയിൽ സെറ്റ് ചെയ്യാനുള്ള ബലൂണുകളും ഒളിപ്പിക്കാനുള്ള പൊടികളും ഉപകരണങ്ങളുമായി വീടിനകത്ത് പ്രവേശിക്കുന്ന മനോജിനോട് ജയകുമാറിന്റെ അമ്മ ചോദിച്ചു,
“ഇവിടെ പുത്തൻപെണ്ണിനെയും ചെക്കനെയും കാണാൻ എത്രയാൾ വരുന്നതാ? അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ജയനെയും ഭാര്യയെയും ഹോട്ടലിൽ ആക്കിയിട്ട് ഇവിടെയെന്തിനാ വരുന്നത്?”
“ഹോട്ടലിലോ? എവിടെ?”
“നിങ്ങളല്ലെ അവരെ ഹോട്ടലിലേക്ക് വിളിച്ചത്?”
“ആര് വിളിക്കാൻ? അവനെവിടെ? മത്തായി?”
“നിങ്ങള് പാർട്ടി നടത്തുന്നെന്ന് പറഞ്ഞാണല്ലൊ അവര് രണ്ടാളും ഇവിടെന്ന് ഇറങ്ങിയത്.”
“അയ്യോ, അമ്മെ അവനിവിടെ നിന്ന് എവിടെ പോകാനാ? നമ്മള് കണ്ടിട്ടില്ല”
“എടാ പട്ടികളെ, എന്റെ മോനെ നിങ്ങളൊക്കെക്കൂടി എന്തോന്നാടാ ചെയ്തത്?”
കാര്യം മനസ്സിലാവാത്ത മനോജ് മത്തായിയെ ഡയൽ ചെയ്തു,
“ദി നമ്പർ യൂ ഡയൽഡ് ഈസ് ഔട്ട് ഓഫ് റേഞ്ച്;”
നവവരനും വധുവും ആദ്യരാത്രി ആഘോഷിക്കാനായി അവരുടെയെല്ലാം പരിധി വിട്ട് പുറത്താണ്!
അതോടെ ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും തമ്മിൽ വാക്കേറ്റമായി; അത് മുറുകി അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കാറായപ്പോൾ വീട്ടിലെ ഫോൺ റിങ്ങ് ചെയ്തു. അളിയൻ ഫോണെടുത്തു,
“ഹലോ”
“ഇത് ഞാനാണ് ജയകുമാർ ഞങ്ങളിപ്പോൾ പാലക്കാട് എത്താറായി. ആദ്യരാത്രിയിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ ഹണീമൂൺ, ഒരാഴ്ച ഊട്ടിയിലാക്കാൻ പെട്ടെന്ന് പ്ലാൻചെയ്തു. എല്ലവരെയും ഏട്ടൻ അറിയിക്കണം, ആ മനോജിനോട് പ്രത്യേകമായി പറയണം”
17.5.10
വന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് തിരിച്ച് പോകാൻ?
വർഷങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ ദിവാകരൻ മാസ്റ്ററുടെ സ്വപ്നം പൂവണിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നമ്മുടെ സർക്കാർ ഹൈസ്ക്കൂളിലെ അദ്ധ്യാപകരെല്ലാവരും ഒരുപോലെ സന്തോഷിച്ചു. സ്വപ്നം മറ്റൊന്നുമല്ല; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധർമ്മപത്നി ‘രമ ടീച്ചർ’, വളരെ അകലെയുള്ള ഹൈസ്ക്കൂളിൽ‌നിന്നും ട്രാൻസ്ഫർ ലഭിച്ച്, നമ്മുടെ ഹൈസ്ക്കൂളിലേക്ക് അതായത് വീടിനടുത്ത് സ്വന്തം ഭർത്താവ് ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ഥാപനത്തിലേക്ക് വരികയാണ്. ആനന്ദലബ്ദിക്ക് അദ്ദേഹത്തിന് ഇനിയെന്ത് വേണം? ട്രാൻസ്ഫർ‌ഓർഡർ വന്നതുമുതൽ ദിവാകരൻ മാസ്റ്റർ ക്ലാസ്സിൽ പോകുന്നുണ്ടെങ്കിലും പഠിപ്പിക്കുന്നതൊന്നും‌തന്നെ, കുട്ടികളെപോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെയും തലയിൽ കയറിയില്ല.
പി എസ് സി എന്ന മായാലോകം കടന്ന് ഒരേ വകുപ്പിൽ സർക്കാർ സേവകരായി മാറിയ ഭാര്യാ‌ഭർത്താക്കന്മാർ എപ്പോഴും കൊതിക്കുന്നതാണ് ഒരേസ്ഥാപനത്തിൽ ഒന്നിച്ച് ജോലിചെയ്യാൻ. എന്നാൽ കല്ല്യാണത്തിനു മുൻപ്‌, സർവീസിൽ പ്രവേശിച്ച കാലം‌തൊട്ടെ, നമ്മുടെ ദിവാകരൻ മാസ്റ്റർ ജില്ലയുടെ തെക്കേയറ്റത്തും രമടീച്ചർ ജില്ലയുടെ വടക്കേയറ്റത്തും ആയിരുന്നു. അദ്ധ്യാപക യൂണിയന്റെ ജില്ലാസമ്മേളന വേദിയിൽ‌വെച്ച് കണ്ടുമുട്ടിയതിന്റെ പരിണിതഫലമായി ആരംഭിച്ച പ്രേമം വിവാഹത്തിൽ അവസാനിച്ച്; അവരുടെ ദാമ്പത്യവല്ലരിയിൽ സുന്ദരകുസുമങ്ങൾ രണ്ടെണ്ണം വിരിഞ്ഞ് പത്താം‌തരം കടന്നിട്ടും ഒന്നിച്ച് ഒരേ സ്ക്കൂളിൽ ജോലി ചെയ്യാനുള്ള മോഹം പൂവണിഞ്ഞത് ഇപ്പോൾ മാത്രമാണ്.
അങ്ങനെ ഒരു ബുധനാഴ്ച കൃത്യം പത്ത്മണിക്ക് രമടീച്ചറും ദിവാകരൻ മാസ്റ്ററും ഒരേ കുടക്കീഴിൽ സ്ക്കൂളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. സ്വീകരണയോഗങ്ങളൊന്നും അറേഞ്ച് ചെയ്തില്ലെങ്കിലും മധുവിധുവിന്റെ മണം മാറാത്ത ദമ്പതിമാരെപ്പോലെ ക്രീം കളർ യൂനിഫോമിൽ വരുന്ന അവരെ കാണാനും ലോഹ്യം പറയാനും ക്ലാസ്സിൽ പോകുന്നതിനിടയിലും അദ്ധ്യാപകർ അവസരങ്ങൾ ക്രിയേറ്റ് ചെയ്തു. അതേപോലെ വിദ്യാർത്ഥിവൃന്ദങ്ങളിൽ അപൂർവ്വം ചിലരും‌കൂടി ഈ അപൂർവ്വമായ കാഴ്ചകണ്ട് അങ്ങനെ നോക്കിനിന്നു.
രണ്ട്പേരും ഓഫീസിൽ കടന്ന് ഹെഡ്ടീച്ചറുടെ മുന്നിലിരുന്ന് കടലാസുകളൊക്കെ ശരിയാക്കി രജിസ്റ്ററിൽ ഒപ്പ്‌വെച്ച് പുറത്തിറങ്ങി, സ്റ്റാഫ്‌റൂമിൽ കടന്ന ഉടനെ നമ്മുടെ സീനിയർ ആയ ‘ഹൈക്കമാന്റ്’ ടൈം‌ടേബിളും ക്ലാസ്‌ചാർജ്ജും ക്ലാസ്സ്‌രജിസ്റ്ററും ടീച്ചർക്ക് നൽകി. തുടർന്ന് ക്ലാസ്സിൽ‌പോകാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭർത്താവായ ദിവാകരൻ മാസ്റ്റർ ചെറിയ പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിച്ചെങ്കിലും ടീച്ചർ അതൊന്നും വകവെക്കാതെ കണക്ക് പുസ്തകവും ചോക്കും കൈയിലേന്തി നേരെ ‘ഒൻപതാം ക്ലാസ് ബി’യിലേക്ക് നടന്നു. അങ്ങനെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പുതിയ ടീച്ചർ പുതിയ കണക്കുകൾ പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
,,,
രമടീച്ചറുടെ വരവിൽ വളരേയധികം ആശ്വസിക്കുകയും സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്തത് നമ്മൾ അദ്ധ്യാപികമാരാണ്. ദിവാകരൻ മാസ്റ്റർ എന്ന സഹപ്രവർത്തകനെ ഇഷ്ടമാണെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം വനിതാവിഭാഗത്തിന് അത്ര ഇഷ്ടമല്ല. ഞാനാണെങ്കിൽ എത്രയോ തവണ നേരിട്ട് ചോദിച്ചതുമാണ്,
“സാറെന്താ ലേഡീസിനെ മാത്രം നോക്കുന്നത്? മറ്റാരെയും നോക്കാനില്ലെ?”
അങ്ങനെയുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖ്യശത്രു ഞാൻ തന്നെയാണ്.
അപ്പോൾ ഇനി മുതൽ മറ്റുള്ള സ്ത്രീകളെ നോക്കുന്നതിനു പകരം സ്വന്തം ഭാര്യയെമാത്രം നോക്കിയാൽ മതിയല്ലൊ.
$$$
എന്നാൽ ടീച്ചർ വന്നതിന്റെ കൃത്യം മൂന്നാം ദിവസം ആദ്യമായി ഒരു ലഡ്ഡുപൊട്ടി.
പൊട്ടിയത് മനസ്സിലല്ല, നമ്മുടെ സ്റ്റാഫ്‌റൂമിലാണെന്ന് മാത്രം.
പുതിയതായി ആരെങ്കിലും ജോയിൻ ചെയ്താൽ ഒരു ജോയിനിംഗ് പാർട്ടി നടക്കും; അഥവാ നടന്നില്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളവർ നടത്തിക്കും. അത് വെറും‌ചായ മുതൽ ബിരിയാണി വരെ ഏതിലും ഒതുങ്ങും. ഇങ്ങനെ എല്ലാ പാർട്ടികളും നടക്കുന്നത് വെള്ളിയാഴ്ച ആയതിനാൽ ‘വെള്ളിയാഴ്ച പാർട്ടി’ എന്നും പറഞ്ഞുവരുന്നു. രമടീച്ചർ വന്നതിന്റെ തൊട്ടടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച അവരുടെ ജോയിനിംഗ് പാർട്ടി ചായയിലും ലഡ്ഡുവിലും ഒതുക്കി.
ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം ചായയും ലഡ്ഡുവും അകത്താക്കിയതിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ നിന്നും മണിയടി കേട്ടുണർന്ന് ഓരോരുത്തരായി ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോയി; രമടീച്ചർ ഒഴികെ. രമടീച്ചർക്ക് ആ പിരീഡ് ക്ലാസ്സില്ലാത്തതിനാൽ സ്റ്റാഫ്‌റൂമിലിരുന്ന് പുസ്തകവായനയിൽ മുഴുകി.
അങ്ങനെയിരിക്കെ എട്ടാം‌ക്ലാസ്സിൽ ഞാൻ പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തൊട്ടടുത്ത ഒൻപതിൽ ആകെ ബഹളം. എന്റെ ക്ലാസ്സിനെ ഒതുക്കി, ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി, ആ ക്ലാസ്സിലെ ലീഡറെ വിളിച്ച് കാര്യം ചോദിച്ചു,
“ദിവാകരൻ സാർ പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ പുറത്തിറങ്ങി പോയി”
ലീഡറുടെ മറുപടികേട്ട ഞാൻ നേരെ സ്റ്റാഫ്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
‘ഓ, ഭാര്യ വന്നതോടെ ക്ലാസ്സ് ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവരോട് സംസാരിക്കാൻ പോയതായിരിക്കാം. ഇതങ്ങനെ വിട്ടാൽ പറ്റില്ലല്ലൊ,,’.
സ്റ്റാഫ്‌റൂമിനെ സമീപിച്ചപ്പോഴാണ് അകത്ത് ഉഗ്രൻ വഴക്ക് നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്,
“നീ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അതൊന്നും ശരിയല്ല. നീയെന്തിനാ അവനുമാത്രം ലഡ്ഡു കൈയിലെടുത്ത് കൊടുത്തത്?”
“ഒരാൾക്ക് മാത്രമല്ലല്ലൊ; ഇവിടെയിരിക്കുന്ന പലർക്കും ഞാൻ ലഡ്ഡു കൈകൊണ്ട് എടുത്ത് കൊടുത്തതാണല്ലൊ”
രമടീച്ചർ പരിഭ്രമിച്ച്കൊണ്ട് പറയുകയാണ്.
“അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം; നീയങ്ങോട്ട് വീട്ടില് വാ,,, ഞാൻ ശരിക്കും നോക്കിയതാ. ആണുങ്ങൾ മൂന്ന്പേർക്കാ നീ കൈകൊണ്ട് ലഡ്ഡു എടുത്ത്‌കൊടുത്തത്. അതിൽ രണ്ടാള് വലിയ കുഴപ്പമില്ല; എന്നാൽ ഈ ‘സൂപ്പർ’ പെരുങ്കള്ളനാ. ഇനി അവനെ നോക്കുകയോ മിണ്ടുകയോ ചെയ്താൽ,,, തിരിച്ച് വീട്ടില് വരാതെ അവന്റെ കൂടെ പോയ്ക്കോ,,”
ഇതും പറഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങാൻ നോക്കുമ്പോഴാണ് വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന എന്നെ ദിവാകരൻ മാസ്റ്റർ കണ്ടത്.
“എന്താ ടീച്ചർ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്?”
ചോദ്യം കേട്ടതോടെ എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു,
“അതേയ്, നിങ്ങൾ അന്യോന്യം വഴക്ക് പറയുന്നതൊക്കെ വീട്ടില് വെച്ച് മതി, പിള്ളേരുടെ ബഹളം കാരണം മറ്റുള്ളവർക്ക് പഠിപ്പിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല”
“സ്ക്കൂളിലെ കാര്യം സ്ക്കൂളിൽ വെച്ച് തീർക്കുന്നതാ; ടീച്ചറിതിൽ ഇടപെടെണ്ടാ”
ഇതും പറഞ്ഞ്കൊണ്ട് ദേഷ്യത്തോടെ മാസ്റ്റർ പുറത്തിറങ്ങി ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോയി.
കാര്യം നിസ്സാരമെങ്കിലും ദിവാകരൻ മാസ്റ്റർക്ക് അത്, പ്രശ്നം ഗുരുതരമാണ്,,,
നമ്മുടെ സ്ക്കൂളിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരനായ, സ്ക്കൂളിന്റെ രോമാഞ്ചമായ, അദ്ധ്യാപകനാണ് ഹിന്ദി പഠിപ്പിക്കുന്ന, കുട്ടികൾ ‘സൂപ്പർ’ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ‘സൂപ്പർസ്റ്റാർ’. രമടീച്ചർ കൊടുക്കുന്ന ലഡ്ഡു ചിലർ പാക്കറ്റിൽ‌നിന്ന് എടുത്തപ്പോൾ ചിലർക്ക് ടീച്ചർതന്നെ കൈകൊണ്ട് എടുത്ത് നൽകി. ഭാര്യയുടെ ചലനം നിരീക്ഷിച്ച ഭർത്താവ് അവിടെയുള്ള ഏറ്റവും സുന്ദരനായ ‘സൂപ്പർ’ തന്റെ ഭാര്യയുടെ തൃക്കൈയിൽ നിന്ന് ലഡ്ഡു വാങ്ങുന്നത് സെർച്ച് ചെയ്ത് കണ്ടുപിടിച്ചു.
$$$
ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും ഒരു ലഡ്ഡുപൊട്ടി.
ഇത്തവണ ലൈബ്രറിയിലാണെന്ന് മാത്രം.
ലൈബ്രേറിയനായ രവിവർമ്മ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ‘ചിത്രകാരൻ പ്ലസ് ഡ്രായിങ്ങ്‌മാസ്റ്റർ’ കൂടിയാണ്. ആരെകണ്ടാലും അടുത്ത നിമിഷം മനസ്സിലോർത്ത് അയാളുടെ ചിത്രം വരക്കും. അത് കാരണം നമ്മുടെ ലൈബ്രറിയിൽ ആദ്യമായി കടക്കുന്നവർക്ക് അതൊരു ആർട്ട് ഗ്യാലറിയാണെന്ന് തോന്നിപ്പോവും. പുസ്തകങ്ങളും പെയിന്റിംഗുകളും ഒത്തുചേർന്ന ഒരു മായാലോകമാണത്. പുസ്തകങ്ങൾ ധാരാളം ഉള്ള ലൈബ്രറിയിൽ വായനയിൽ താല്പര്യമുള്ള ഒരു അദ്ധ്യാപിക ഇടയ്ക്കിടെ പോകുന്നതിൽ അപാകതയൊന്നും ഇല്ല. എന്നാൽ രമടീച്ചർ പോയത് ഭർത്തവിന് സഹിച്ചില്ല.
ഒരു ദിവസം ലിഷർപിരീഡിൽ ലൈബ്രറിയിൽ പോയ രമടീച്ചറുടെ പിന്നാലെ ദിവാകരൻ മാസ്റ്ററും ഫോളോ ചെയ്തു.
മാസ്റ്റർ വാതിൽക്കൽ വന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ രവിവർമ്മ പരിസരം മറന്ന് ഏതോ ചിത്രത്തിന്റെ പണിപ്പുരയിലാണ്. അലമാരകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് പുസ്തകങ്ങൾ പോടിതട്ടിയെടുത്ത് തുറന്നു നോക്കുന്ന ഭാര്യയുടെ സമീപം പോയി ചോദിച്ചു,
“നിന്നോടാരാ ഇവിടെ വരാൻ പറഞ്ഞത്?”
“അത് പിന്നെ ലൈബ്രറി പുസ്തകം എടുക്കാനാണ്”
“ഏത് പുസ്തം വേണമെങ്കിലും എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ ഇവിടെനിന്ന് എടുത്ത് തരും. ഒറ്റക്ക് ഈ മുറിയിലൊന്നും വരാൻ പാടില്ല”
ഭർത്താവിൽ നിന്നും കൂടുതൽ കേൾക്കുന്നതിനുമുൻപ് രമടീച്ചർ പുസ്തകം ഷെൽഫിൽ വച്ച്, ഒരക്ഷരവും പറയാതെ പുറത്തുപോയി.
ഈ സമയം മുഴുവൻ നമ്മുടെ രവിവർമ്മ ചിത്രകലയിൽ മുഴുകിയതിനാൽ വന്നതും പോയതും അറിഞ്ഞില്ല.
$$$
വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലും രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അടുത്ത മൂന്നാംനമ്പർ ലഡ്ഡുപൊട്ടി.
ഇത്തവണ ഒരു രക്ഷിതാവായിരുന്നു വില്ലൻ.
രമടീച്ചർക്ക് ക്ലാസ്സ്‌ചാർജ്ജുള്ള ക്ലാസ്സിലെ പയ്യൻ ഒരാഴ്ച ലീവായതിനാൽ രക്ഷിതാവ് സഹിതമാണ് അന്ന് ക്ലാസ്സിൽ വന്നത്. നാട്ടിലെ അറിയപ്പെടുന്ന തെങ്ങ്കയറ്റതൊഴിലാളി ആയ രക്ഷിതാവിനെ ടീച്ചർക്ക് നന്നായി അറിയാം. രക്ഷിതാവും അദ്ധ്യാപികയും ചേർന്ന് കുട്ടിയുടെ പഠനത്തെപറ്റി ഒരു മിനിട്ട് ചർച്ച നടത്തിയത് ഭർത്താവായ ദിവാകരൻ മാസ്റ്റർക്ക് അത്ര പിടിച്ചില്ല,
“നാട്ടിൻപുറത്ത് കൂലിപ്പണി ചെയ്യുന്ന രക്ഷിതാവിനോട് എങ്ങനെ വിശ്വസിച്ച് കൂടൂതൽ സംസാരിക്കും? അതും ഞാൻ ജോലിചെയ്യുന്ന സ്ക്കൂളിൽ‌വെച്ച് നീ ഇത്രക്ക് വലിയ ആളാവേണ്ട, കേട്ടോ”
തന്റെ സ്വന്തം വിദ്യാർത്ഥികളുടെ മുന്നിൽ‌വെച്ച ഭർത്താവ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ടീച്ചർ ആകെ വിഷമത്തിലായി. പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലതാഴ്ത്തി ക്ലാസ്സിലേക്ക് നടന്നു.
$$$
അതിനുശേഷം വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചതിനാൽ ഒരാഴ്ച വലിയ കുഴപ്പമൊന്നും നടന്നില്ല.
എന്നാൽ അന്ന് വൈകുന്നേരം നാലാം നമ്പർ ലഡ്ഡുപൊട്ടി.
വൈകുന്നേരം വീട്ടിലേക്ക് പോകാനായി ദിവാകരൻ മാസ്റ്റർ ബാഗും കുടയും എടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങി. അഞ്ച്‌മണി കഴിഞ്ഞിട്ടും സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ്സ് എടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ടീച്ചറെ അന്വേഷിച്ച് പത്താം ക്ലാസ്സിലെത്തിയപ്പോൾ ഞെട്ടിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ച കണ്ടു. നിശബ്ദമായി ഇരുന്ന് കുട്ടികൾ പഠിക്കുമ്പോൾ ടീച്ചർ ഏതാനും വിദ്യാർത്ഥികളുടെ നോട്ട് നോക്കി കണക്കുകൾ കരക്റ്റ് ചെയ്യുകയാണ്. അങ്ങനെ കസാരയിലിരുന്ന് നോട്ട് നോക്കുന്ന ടീച്ചറുടെ ചുറ്റും ക്ലാസ്സിലെ വില്ലന്മാരായ ആറോളം ആൺ‌കുട്ടികൾ പുസ്തകവും പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
പിന്നെ വീട്ടിലെത്തിന്നതുവരെ ‘ഉപദേശ നിർദ്ദേശ ഭീഷണികൾ’ പെരുമഴയായി ടീച്ചർക്ക് ചുറ്റും പതിച്ചു,
“പത്താം ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളാണെങ്കിലും പ്രായപൂർത്തിയായ പയ്യന്മാരാണ്. ശ്രദ്ധിച്ചാൽ നിനക്ക് നല്ലത്”
അപ്പോൾ ടീച്ചർക്ക് ഒരു സംശയം,
“അപ്പോൾ അതിലും വേഗത്തിൽ പ്രായപൂർത്തിയാവുന്ന പെൺകുട്ടികളെ മാഷെങ്ങനെയാ പഠിപ്പിക്കുന്നത്?”
“ആൺ‌കുട്ടികളെ പോലെയാണോ പെൺകുട്ടികൾ? അവരെന്റെ കൈപിടിക്കുകയോ എന്നെ നോക്കുകയോ ചെയ്താൽ എനിക്കെന്ത് പറ്റാനാണ്. നീ ഒരു പെണ്ണാണ്, അതുകൊണ്ട് ആൺകുട്ടികളിൽ നിന്ന് അകന്ന് നിൽക്കുന്നതാണ് നിനക്ക് നല്ലത്”
ടീച്ചർക്ക് പലതും ചോദിക്കണമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നീട് ഒന്നും ചൊദിച്ചില്ല.
$$$
പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ കൃത്യം ഒൻപത് മണിക്ക് സ്ക്കൂളിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ വെച്ച് അടുത്ത ലഡ്ഡുപൊട്ടി.
ഇത്തവണ കാരണമായത് ഓട്ടോ ഡ്രൈവറായ പൂർവ്വശിഷ്യൻ.
നാട്ടുകാർക്ക് മാതൃകാ ദമ്പതികളും വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് മാതൃകാ അദ്ധ്യാപകരും ആയ ‘രമ+ദിവാകരൻ അവർകൾ’ ഒറ്റക്കുട പങ്കിട്ട് പതുക്കെ നടന്ന് സ്ക്കൂളിലേക്ക് വരവെ, ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഓട്ടോ അവരുടെ തൊട്ടു മുന്നിലായി തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടിൽ നിർത്തിയശേഷം ഡ്രൈവർ പദവി അലങ്കരിക്കുന്ന പൂർവ്വശിഷ്യൻ വിളിച്ചു,
“മാഷെ ഞാൻ സ്ക്കൂൾ വഴിയാ പോകുന്നത്; രണ്ടാളും കയറിക്കോ”
ദിവാകരൻ മാസ്റ്റർ കുടയും പൂട്ടി നേരെ ഓട്ടോയിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ പിന്നാലെ രമടീച്ചറും അനുഗമിച്ചു.
പൂർവ്വശിഷ്യൻ വർത്തമാനകാര്യങ്ങൾ പലതും ചോദിച്ചെങ്കിലും മാസ്റ്റർ ഉത്തരങ്ങളെല്ലാം ഓരോ മൂളലിൽ അവസാനിപ്പിച്ചു. സ്ക്കൂളിനു സമീപം എത്തിയപ്പോൾ ശിഷ്യന് ഓട്ടോചാർജ്ജ് പോയിട്ട് ഒരു തേങ്ക്സ് പോലും പറയാതെ ഇറങ്ങിപ്പോവുന്ന ഭർത്താവിന്റെ കൂടെ ഓടിയെത്താൻ ടീച്ചർ പ്രയാസപ്പെട്ടു. ഗെയിറ്റ് കടക്കുമ്പോൾ ടീച്ചറുടെ ദേഷ്യം അണപൊട്ടി പുറത്തുചാടി,
“നിങ്ങളെന്തൊരു മനുഷ്യനാ, ഓട്ടോ ഓടിച്ച് ജീവിക്കുന്ന ആ കുട്ടിക്ക് പൈസയൊന്നും കൊടുക്കാതെ? എന്നാലൊരു നന്ദിവാക്കെങ്കിലും പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ?”
“രാവിലെതന്നെ എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നും പറയിക്കേണ്ട. ഞാനെത്ര കാലമായി ഈ വഴിയിലൂടെ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്? ഇതുവരെ ഒറ്റ വണ്ടിയും എന്നെക്കണ്ട് നിർത്തി ‘വരുന്നുണ്ടോ’ എന്ന് ചോദിച്ചിട്ടില്ല. ഞാൻ പഠിപ്പിച്ചവനാണെങ്കിലും, ഇന്ന് നിന്നെ കണ്ടതുകൊണ്ടല്ലെ അവൻ ഓട്ടോ നിർത്തി കയറാൻ വിളിച്ചത്”
“എന്റെ ദൈവമേ”
ഇതുകേട്ട രമടീച്ചർ തലയിൽ കൈവെച്ച്‌കൊണ്ട്, ദൈവത്തെ വിളിച്ച് ഗെയിറ്റിനുസമീപം നിന്നു.
പിന്നെ ഒന്നുരണ്ടാഴ്ച വലിയ കുഴപ്പമൊന്നും നടന്നില്ല;
കൊടുങ്കാറ്റിനു മുന്നിലെ ശാന്തത പോലെ.
$$$
എന്നാൽ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു ലഡ്ഡുകൂടി പൊട്ടി.
ഒരു ബോംബ് പോലെ, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ!!!,,,
ദാഹിച്ചപ്പോൾ വള്ളം കുടിച്ചത് തെറ്റാണോ?
ഒരു തെറ്റുമില്ല;
എന്നാൽ ഒരു സഹപ്രവർത്തക വീട്ടിൽനിന്നും കൊണ്ടുവന്ന ചുക്കുവെള്ളം ഒരു അദ്ധ്യാപകൻ കുടിച്ചാലോ?
ഞങ്ങളുടെ സ്ക്കൂളിൽ സാധാരണ അതൊരു തെറ്റായി കാണാറില്ല.
എന്നാൽ ഇവിടെ സംഭവിച്ചത്?
നമ്മുടെ ‘സൂപ്പർസ്റ്റാർ’ ദാഹിച്ചപ്പോൾ സാധാരണ ചെയ്യാറുള്ളതുപോലെ മേശപ്പുറത്ത് ആദ്യം കണ്ട വാട്ടർ ബോട്ടിൽ തുറന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചു.
അന്ന് കുടിച്ചത് രമടീച്ചർ വീട്ടിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന ചുക്കുവെള്ളം ആയിരുന്നു.
വെള്ളം കുടിച്ചശേഷം മൂടി തിരിച്ച് കുപ്പി മേശപ്പുറത്ത് വെക്കുമ്പോൾ തൊട്ടു മുന്നിൽ ദിവാകരൻ മാസ്റ്റർ,
വെള്ളം കുടിച്ചശേഷം മൂടി തിരിച്ച് കുപ്പി മേശപ്പുറത്ത് വെക്കുമ്പോൾ തൊട്ടു മുന്നിൽ ദിവാകരൻ മാസ്റ്റർ,
“മാഷെന്തിനാ ആ വെള്ളം എടുത്ത് കുടിച്ചത്? അതാരുടെതെന്നറിയാമോ?”
“ദാഹിക്കുമ്പോൾ വെള്ളം കുടിക്കുന്നതിന്, ആരുടെതെന്ന് അന്വേഷിക്കാറില്ല?”
“അതെന്റെ ഭാര്യ കൊണ്ടുവന്ന വെള്ളമാണ്, നിന്നെപ്പോലുള്ളവനൊന്നും കുടിക്കാനുള്ളതല്ല”
“ഭാര്യയൊക്കെ തന്റെ വീട്ടില്, ഇത് സ്ക്കൂളാണ്”
“സ്ക്കൂളാണെങ്കിലും ഇവളെന്റെ ഭാര്യ തന്നെയാ, നിന്നെയൊക്കെ,,,”
“!@#$%^&*+!”
“!@#$%^&*+!#$%^@&”
രമടീച്ചർ ഒഴികെ സ്റ്റാഫ്‌റൂമിലുള്ള സ്ത്രീജനങ്ങൾ ചെവിപൊത്തിക്കൊണ്ട് പുറത്തേക്കോടി.
ശബ്ദതാരാവലിയിൽ കാണാത്ത ഡയലോഗുകൾക്കൊടുവിൽ ദിവാകരൻ മാസ്റ്റർ സ്വന്തം ഭാര്യക്ക് താക്കീത് നൽകി,
“ഇവിടെയുള്ള ഏതെങ്കിലും ആണുങ്ങളോട് മിണ്ടിയാൽ നിന്നെ ഇവരുടെ മുന്നിലിട്ട് ഞാൻ ചവിട്ടിക്കൊല്ലും”
രമടീച്ചർ അന്ന് വൈകുന്നേരം ഹെഡ്ടീച്ചറുടെ മുന്നിലെത്തി; അവരോട് പറഞ്ഞു,
“ടീച്ചർ എനിക്ക് വന്നസ്ഥലത്തേക്ക് തന്നെ തിരിച്ച് പോയാൽ മതി”
ഇങ്ങനെയൊരാവശ്യം ആദ്യമായി കേട്ട എച്ച്. എം ഞെട്ടി,
“അതെന്താ ടീച്ചർ അങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത്?”
“ഇതുവരെ വീട്ടിലെത്തിയാൽ മാത്രമായിരുന്നു എനിക്ക് പീഡനങ്ങൾ. ഇപ്പോൾ വീട്ടിലും ജോലിസ്ഥലത്തും വഴിയിലും അങ്ങനെ 24 മണിക്കൂറും പീഡനം കൊണ്ട് എനിക്ക് സഹിക്ക വയ്യാതായി. അതുകൊണ്ട് എന്റെ ട്രാൻസ്ഫർ കേൻസിൽ ചെയ്ത്, ഞാൻ വന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് തിരിച്ച് പോകാൻ സഹായിക്കണം”
മുന്നിലിരുന്ന് കരയുന്ന അദ്ധ്യാപികയെ കണ്ട് ഹെഡ്‌മിസ്ട്രസ്സ് അല്പം ആലോചിച്ച ശേഷം പറഞ്ഞു,
“അതെങ്ങനെയാ ടീച്ചർ വന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോവുക?
നമ്മൾ എത്ര ആഗ്രഹിച്ചാലും ഒരിക്കലും നടക്കാത്ത കാര്യമാണല്ലൊ ടീച്ചർ പറയുന്നത്?”
പിൻ‌കുറിപ്പ്:
സംശയരോഗം ചില അദ്ധ്യാപകർക്ക് മാത്രമല്ല, മറ്റു ചില പുരുഷന്മാർക്ക് കൂടി ഉണ്ടാവാം.
സംശയരോഗം പുരുഷന്മാർക്ക് മാത്രമല്ല, ചില സ്ത്രീകൾക്ക് കൂടി ഉണ്ടാവാം.
Subscribe to:
Posts (Atom)