Showing posts with label കഥ. Show all posts
Showing posts with label കഥ. Show all posts

16.9.22

20. "പ്രേമ ലതകള്‍”

‘ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍’ സ്ക്കൂളില്‍ പോകുന്നത് നേര്‍വഴിയിലൂടെയാണെങ്കിലും തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നത് വളഞ്ഞ വഴിയിലൂടെയായിരിക്കും. അങ്ങനെ വളഞ്ഞ വഴി വരുന്നത്‌കൊണ്ട് മെച്ചം ഉണ്ട്. വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരിക്കലും വിശപ്പ് ഉണ്ടാകാറില്ല. നെല്ലിക്ക പേരക്ക ചക്ക മാങ്ങ കശുമാങ്ങ ആദിയായവ കൂടാതെ പേരറിയാത്ത ധാരാളം ചെറുപഴങ്ങള്‍; എല്ലാം തിന്ന് വിശപ്പടങ്ങും. പിന്നെ വഴിക്കു കാണുന്ന എല്ലാ വീട്ടിലെയും കിണറ്റിലെ വെള്ളം കുടിക്കാറുണ്ട്. കശുവണ്ടി സീസണായാല്‍ പ്രാധാന ഐറ്റം കശുമാങ്ങ തന്നെ. ‘അണ്ടി, മരത്തിന്റെ ഉടമയുടെ വീട്ടില്‍ കൊടുത്ത് മാങ്ങ തിന്നാം’ എന്നാണ് നിയമമെങ്കിലും തരം കിട്ടിയാല്‍ അണ്ടി പോക്കറ്റിലാക്കി (അന്ന് പാവാടക്കും പോക്കറ്റുണ്ടായിരുന്നു) അത് വഴിയിലുള്ള പീടികയില്‍ കൊടുത്ത് വെല്ലം വാങ്ങിത്തിന്നും. (നാട്ടിന്‍‌പുറത്തുള്ള നാടന്‍ പീടികയില്‍ നാരങ്ങമിഠായിപോലും കിട്ടുകയില്ല).
... ആറാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്തെ ഒരു ദിവസം…. സ്ക്കൂള്‍ വിട്ടപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ നാല് പെണ്‍‌കുട്ടികള്‍ പതിവുപോലെ ഇടവഴികടന്ന് അടുത്ത പറമ്പത്തെ മാങ്ങയും ചെക്കിപഴവും മുള്ളിക്കായും തിന്ന്, കിണറ്റിലെ വെള്ളം വലിച്ച് കുടിച്ച ശേഷം മതില് കയറിമറിഞ്ഞ് അടുത്ത പറമ്പിലെത്തിയപ്പോഴാണ് അത് കാണുന്നത്. ‘കുറേ അണ്ടിമാങ്ങ മരച്ചുവട്ടില്‍ വീണു കിടക്കുന്നു’. (അണ്ടിമാങ്ങ എന്നുവെച്ചാല്‍ അണ്ടിയുള്ള മാങ്ങ അതായത് കശുമാങ്ങ) നാലുപേരും അണ്ടി പാവാടയുടെ കീശയിലും മാങ്ങ വായിലും കടത്തുമ്പോഴാണ് മരത്തിന്റെ മുകളില്‍ നിന്നും ഒരു പെണ്ണിന്റെ അലര്‍ച്ച കേള്‍ക്കുന്നത്, “ആരെടാ അണ്ടി കക്കുന്നത്. ഞാനങ്ങോട്ട് വന്നാല്‍ നിന്നെയൊക്കെ….” പിന്നെ പുളിച്ച് നാറിയ തെറിയാണ് . പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി എട്ട് കണ്ണുകളും മേലോട്ട് നോക്കി. അപ്പോള്‍ മരത്തിന്റെ ഉയര്‍ന്ന കൊമ്പില്‍ നിന്ന് കശുമാങ്ങ പറിച്ച് താഴെയിടുന്നത്; ഒരു പാവാടക്കാരി, ഞങ്ങളെ സ്ക്കൂളിലെ ഏഴാംതരത്തില്‍ പഠിക്കുന്ന പ്രേമ.
…
പ്രേമ:- അവള്‍ എണ്ണക്കറുപ്പ് നിറമുള്ള ഒരു മരം കയറി പെണ്ണായിരുന്നു. മരം‌കയറ്റം പ്രേമയുടെ ഒരു വിനോദമാണ്. (അത്യാവശ്യം വരുമ്പോള്‍ അവള്‍ തേങ്ങയും കയറി പറിക്കാറുണ്ട്) പഠിപ്പില്‍ പിന്നിലാണെങ്കിലും ഓട്ടം, ചാട്ടം, വീട്ടുജോലികള്‍, മറ്റ് കുട്ടികളുമായുള്ള അടിപിടി; തുടങ്ങി എല്ലാറ്റിലും അവള്‍ ഒന്നാം സ്ഥാനത്താണ്. അവളുടെ അമ്മ അച്ഛനെ ഭരിക്കും; എന്നാല്‍ മൂന്നു മക്കളില്‍ മൂത്തവളായ പ്രേമ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഭരിക്കും. മരത്തിനു മുകളില്‍ പ്രേമയെ കണ്ടതിനു ശേഷമാണ്, താഴെ വീണത് എടുക്കുന്നതിന് മുന്‍പ് നാലുവശത്തും പിന്നെ മുകളിലോട്ടും നിരീക്ഷിക്കുന്ന സ്വഭാവം എനിക്കും എന്റെ നാട്ടുകാര്‍ക്കും ഉണ്ടായത്.
…
നമ്മുടെ കഥാനായിക ഒന്‍പതാം ക്ലാസ്സില്‍ തോറ്റപ്പോള്‍ പഠനം പാതിവഴിക്ക് നിര്‍ത്തി. എന്നാല്‍ ജീവിതത്തില്‍ തോല്‍ക്കാത്ത അവള്‍ തയ്യല്‍ പഠിച്ചു. പുതിയതായി ആരംഭിച്ച, ഏതാനും സ്ത്രീകളാല്‍ നടത്തപ്പെടുന്ന തയ്യല്‍‌ക്കടയില്‍ ജീവിതത്തില്‍ ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം തുന്നിയുണ്ടാക്കാന്‍ അവള്‍ പഠിച്ചു. പ്രേമയുടെ തയ്യല്‍‌കടയുടെ മുന്നില്‍ റോഡിന്റെ മറുവശത്തായി ഒരു ടൈപ്പ്‌റൈറ്റിങ്ങ് ഇന്‍സ്റ്റിട്യൂട്ട് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുണ്ട്. തുന്നലിന്റെ ശബ്ദത്തോടൊപ്പം ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദവും ഇടകലര്‍ന്ന് കേള്‍ക്കാം. (ഇപ്പോള്‍ തൊഴിലില്ലാത്ത പെണ്‍‌പട ടൈപ്പ്‌റൈറ്ററിന് പകരം കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠിക്കുന്നു) ടൈപ്പ് പഠിക്കാന്‍ വരുന്ന തരുണീമണികള്‍ അവരുടെ പാവാട, ബ്ലൌസ്, പിന്നെ പറയാന്‍ മടിക്കുന്ന ഐറ്റംസ്, എല്ലാം തുന്നാന്‍ കൊടുക്കുന്നത് പ്രേമയുടെ കടയിലാണ്.
…
ലത:- SSLC കഴിഞ്ഞ ശേഷം പുതിയതായി ടൈപ്പ്‌റൈറ്റിങ്ങ് പഠിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയവള്‍. അന്ന് ഒരു മഞ്ഞ സാരിക്ക് മാച്ച്‌ചെയ്യുന്ന മഞ്ഞ ബ്ലൌസ് തുന്നാന്‍ വേണ്ടിയാണ് പ്രേമയുടെ തയ്യല്‍ക്കടയില്‍ വന്നത്. ആദ്യമായി സാരി ഉടുക്കുന്നത് കൊണ്ട് ബ്ലൌസിന്റെ അളവ് പ്രേമ എടുക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ്; ഇരുവര്‍‌ക്കും രോമാഞ്ചം ഉണ്ടായതും അടുപ്പം വര്‍ദ്ധിച്ചതും.
.
പിറ്റേ ദിവസം മുതല്‍ ലതയും പ്രേമയും ഒന്നിച്ച് നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പ്രേമ രാവിലെ ജോലിക്ക് വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഉച്ചയ്ക്കു ശേഷമാണ് ടൈപ്പ് പഠിക്കാന്‍ ലത വരുന്നത്. വൈകുന്നേരം ഒന്നിച്ച് പോകുന്ന അവര്‍ വേര്‍പിരിയാന്‍ കഴിയാത്ത കൂട്ടുകാരികളായി മാറി. പ്രേമ ആദ്യം ലതയെ അവളുടെ വീട്ടില്‍ വിട്ടതിനു ശേഷമാണ് എന്നും സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നത്. ഇതിനിടയില്‍ അവര്‍ വീട്ടുകാര്യങ്ങളും നാട്ടുകാര്യങ്ങളും അന്താരാഷ്ട്രകാര്യങ്ങളും ചര്‍ച്ച ചെയ്യും. ലതയ്ക്ക് കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ചേച്ചിമാരും കല്ല്യാണം കഴിയാത്ത ഭീകരന്മാരായ മൂന്ന് ആങ്ങളമാരും പാവങ്ങളായ ഒരച്ഛനും ഒരമ്മയും ഉണ്ട്. പ്രേമക്ക് സ്വന്തമായി അച്ഛനും അമ്മയും പിന്നെ ബന്ധുക്കളായി എല്ലാവരും ഉണ്ടെങ്കിലും അവള്‍ ആരുടെയും നിയന്ത്രണത്തിലല്ല.
…
മാസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞതോടെ വീണുകിട്ടുന്ന ഞായറാഴ്ചകളില്‍ പ്രേമ-ലതകള്‍ സിനിമ കാണാനും ടൌണില്‍ കറങ്ങിനടക്കാനും തുടങ്ങി. നാട്ടുകാരായ ചിലര്‍ക്ക് രണ്ട് പെണ്‍‌കുട്ടികള്‍ തമ്മിലുള്ള അസാധാരണമായ ബന്ധം ചര്‍ച്ചാവിഷയമായി മാറിയെങ്കിലും; അത് കേട്ടവര്‍, അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അവരെ പരിഹസിച്ചു. ആങ്ങളമാര്‍ ലതയോട് പ്രേമയുമായുള്ള ബന്ധത്തെപ്പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോള്‍, അവള്‍ അതില്‍ തെറ്റില്ലെന്ന് വാദിച്ചു.
“ഞാനെന്താ ആണ്‍കുട്ടിയുടെ കൂടെയാണോ നടക്കുന്നത്? എന്റെ ചേച്ചിയുടെ കൂടെയല്ലെ; അതിലെന്താണ് തെറ്റ്?”
ഇതു കേട്ട് വീട്ടുകാര്‍ ആശ്വസിച്ചു. പ്രേമയുടെ വീട്ടിലാണെങ്കില്‍ അവളെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ ധൈര്യമുള്ള ആരും ആ വീട്ടില്‍ ഇതുവരെ ജനിക്കുകയോ വളരുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല.
…
ഒരു ഞായറാഴ്ച അടുത്ത പ്രദേശത്തെ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ലതയെ പെണ്ണ്കാണാന്‍ വന്നു. വന്നവര്‍‌ക്ക് ഇഷ്ടമായി. അതുപോലെ ലതയ്ക്കും ചെക്കനെ ഇഷ്ടമായി. പിറ്റേദിവസം വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ലത ഇക്കാര്യം പ്രേമയോട് പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍ ഇത് കേട്ടയുടനെ പ്രേമയുടെ ഭാവം മാറി.
“കല്ല്യാണം കഴിക്കാനോ? അതൊന്നും പാടില്ല. ആണുങ്ങളെ എങ്ങിനെ വിശ്വസിക്കും?”
പിന്നെ ഒരു മണിക്കൂര്‍ ‘കല്ല്യാണശേഷം നടക്കുന്ന ജീവിതപ്രശ്നങ്ങളെകുറിച്ച് പ്രേമ ക്ലാസ്സ് കൊടുത്തു. ഒടുവില്‍ പ്രേമ ഇടപെട്ട് ലതയുടെ വിവാഹം ഒഴിവാക്കി . അതിനുശേഷം ലതയുടെ വീട്ടുകാര്‍ പ്രേമയോടൊപ്പം നടക്കുന്നതിനെ എതിര്‍ത്തു. ടൈപ്പ്‌റൈറ്റിങ്ങ് ക്ലാസ്സ് ഒഴിവാക്കി.
…
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം നാട് ഉണര്‍ന്നത് ആ വാര്‍ത്തയുമായാണ് ‘പ്രേമ ലതകളെ കാണാനില്ല’. ലതയുടെ സഹോദരങ്ങള്‍ അവളെ അന്വേഷിച്ച് പോലീസിലും പത്രത്തിലും വാര്‍ത്ത നല്‍കി. ഒടുവില്‍ ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കോഴിക്കോട് അങ്ങാടിയിലൂടെ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്ന രണ്ട് പെണ്‍‌കുട്ടികളെയും പോലീസ് പിടിച്ച് രക്ഷിതാക്കളെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും കൈയിലുള്ള പണവും ആഭരണങ്ങള്‍ വിറ്റ്‌കിട്ടിയ പണവും തീര്‍ന്നിരുന്നു. അങ്ങനെ ആഘോഷപൂര്‍‌വ്വം വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിയ ലത, പ്രേമയുടെ കൂടെ പോകണമെന്ന് വാശിപിടിക്കുകയും ഒന്നിച്ച് ജീവിക്കാന്‍ അനുവദിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അതോടെ വീട്ടുകാര്‍ അവളെ മുറിയില്‍ അടച്ചിട്ടു. എന്നാല്‍ പ്രേമ പിറ്റേ ദിവസം മുതല്‍ ഒരു ഭാവമാറ്റവും കൂടാതെ തുന്നല്‍‌ക്കടയില്‍ പോകാന്‍ തുടങ്ങി.
…
ഒരാഴ്ച പ്രധാനവാര്‍ത്തകളൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. സൂര്യന്‍ കിഴക്ക് ഉദിക്കുന്നത് കാണാത്തവര്‍ കൂടി പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടലില്‍ അസ്തമിക്കുന്നത് വ്യക്തമായി കണ്ടു. എന്നാല്‍ ഒരു ശനിയാഴ്ച ദിവസം പുലര്‍ന്നത്, ആ വാര്‍ത്തയുമായാണ്
… ലത അത്മഹത്യ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. സ്വന്തം മുറിയിലെ കഴുക്കോലില്‍ കുരുക്കിട്ട മഞ്ഞസാരിയില്‍ അവള്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. മരിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് സ്വന്തം വിരല്‍ മുറിച്ച് ഒഴുകുന്ന രക്തംകൊണ്ട് കണ്ണാടിയില്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നു; ‘പ്രേമലതകള്‍’
പിന്‍‌കുറിപ്പ്:
  1. പ്രേമ പതിവുപോലെ തയ്യല്‍‌ക്കടയില്‍ പോകാന്‍ തുടങ്ങി. അവള്‍ പുതിയതായി വരുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളുടെ അളവുകള്‍ എടുത്ത് വീണ്ടും ബ്ലൌസുകള്‍ തുന്നിയുണ്ടാക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
  2. കഥയില്‍ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്; ഉത്തരം കിട്ടാ‍ത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍ മാത്രം.

12.12.18

സിലബസിൽ ഇല്ലാത്തത്

           ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിച്ചതിന്റെ ആലസ്യത്താൽ അദ്ധ്യാപകരെല്ലാം  മയക്കത്തിലായ നേരത്ത് ക്ലാസ്സിലെപ്പോഴും അലമ്പാക്കുന്ന ശിഷ്യൻ സ്റ്റാഫ്‌റൂമിൽ ഓടിവന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,
“ടീച്ചറെ പെട്ടെന്ന് ഓടിവാ ഒരുത്തൻ കിണറ്റിൽ ചാടാൻ പോവുകയാണ്”
ഉറങ്ങുന്നവരും ഉറക്കം നടിക്കുന്നവരും ഒന്നിച്ചു ഞെട്ടിയപ്പോൾ മലയാളം ചോദിച്ചു,
“എടോ, ചാടാൻ പോകുന്നവനെ പിടിച്ചുവെക്കാതെ നീയെന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് ഓടിവന്നത്? ചാടിയ‌ശേഷം അറിയിച്ചാൽ മതി. ഇവനൊക്കെ നമ്മുടെ വെള്ളം‌‌കുടി മുട്ടിക്കാനാണോ?”
“സ്ക്കൂൾ കിണറിന്റെ മുകളിലെ പടിയിൽ കയറിയിട്ട് അവൻ പറയുന്നു, ഇപ്പോൾ ചാടുമെന്ന്”
ഉള്ളം കൈയിലെ മൊബൈൽ തടവുന്നതിന് ഇടവേള‌ നൽകിയിട്ട് മലയാളം പറഞ്ഞു,
“ശല്യപ്പെടുത്താതെ പോയാട്ടെ,, ഒരുത്തൻ കിണറ്റിൽ ചാടുന്നു‌പോലും,,, അതിനിവിടെ ഏത് കുട്ടിക്കാണ് ധൈര്യമുള്ളത്? വീട്ടിൽ‌പോയി സ്വന്തം കിണറ്റിൽ ചാടിയാൽ മതിയെന്ന് പറയ്”
ആ നേരത്ത് വാട്ട്‌സപ് നോക്കുന്ന കണക്ക് സാർ മലയാളത്തോടായി പറഞ്ഞു,
“ടീച്ചറെ, പെട്ടെന്ന് മൊബൈലുമായി പോയാൽ അവൻ താഴെവീഴുന്ന ഫോട്ടോ ലൈവായി കിട്ടും. ചിലപ്പോൾ സെൽഫി എടുക്കാനും പറ്റും”
“എന്നിട്ട്, എന്റെ മൊബൈൽ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കിടക്കാനോ?” 
 
ഗുരുജനങ്ങൾ വീണ്ടും ഉറക്കത്തിലേക്ക് ചായുന്നവേളയിൽ ശിഷ്യന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു,
“ഒരുത്തനിപ്പോൾ ചാവും, എന്നുപറഞ്ഞിട്ട് ഇവിടത്തെ ടീച്ചേഴ്സിനൊന്നും അനക്കമില്ലല്ലൊ. കുട്ടികളെല്ലാം കിണറ്റിനരികിലാണുള്ളത്”
ആ നേരത്ത് ഗണിതം എഴുന്നേറ്റ് വന്നിട്ട് ചോദിച്ചു,
“കിണറ്റിൽ ചാടാൻ പോകുന്നവൻ ആരാണെന്ന് അറിയുമോ? അവനേത് ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടിയാണ്”
“പത്ത് ബി ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടിയാണ്”
“അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ പത്ത് ബീയിലെ ക്ലാസ്‌ടീച്ചറായ എന്നൊടല്ലെ പറയേണ്ടത്. നീയെന്തിനാ ഇക്കാര്യം പറയാൻ മലയാളം ടീച്ചറുടെ മുന്നിൽ പോയത്? അവന്റെ പേരറിയോ?”
“പത്ത് ബീയിലെ അവനീന്ദ്ര് ആണ്”
പെട്ടെന്ന്,,,
മലയാളം‌അദ്ധ്യാപിക തലയിൽ കൈവെച്ച് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വെളിയിലേക്ക് ഓടി,
“അയ്യോ,,, എന്റെ പൊന്നുമോനേ, ചതിക്കല്ലേ,,,”
*******
: മംഗളം വാരികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്,,,

15.1.10

CID ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed.




                           പതിവുപോലെ രാക്കഞ്ഞികുടിച്ച് ഉറങ്ങാൻ കിടന്ന നാട്ടുകാർ അർദ്ധരാത്രി സമയത്ത്, നിദ്രയിലേക്ക് വഴുതി വീഴുന്നതിന് മുൻപ്‌തന്നെ ഉച്ചവെയിൽ തട്ടി  ഞെട്ടിയുണർന്നു. പുറത്തിറങ്ങി നോക്കിയപ്പോൾ ഉച്ചസൂര്യൻ ഉച്ചിയിൽ ഉയർന്നതായിക്കണ്ട നാട്ടുകാർ, വെയിലത്ത് കണ്ണും തിരുമ്മി അന്തം‌വിട്ട് നോക്കി. പ്രായമായവരുടെ പഴമനസ്സുകളിൽ നട്ടുച്ചക്ക് ഇരുട്ടായതിന്റെയും അർദ്ധരാത്രി സൂര്യനുദിച്ചതിന്റെയും അമാവാസി രാത്രിയിൽ ചന്ദ്രനുദിച്ചതിന്റെയും ചരിത്രങ്ങൾ ഉണ്ട്. എന്നാൽ പുതിയ തലമുറ ഇങ്ങനെയൊരു അത്ഭുതം ആദ്യമായാണ് കാണുന്നത്.

                         പുറത്തിറങ്ങിയ നാട്ടാരെ കാത്തിരുന്നത് മറ്റൊരത്ഭുതമാണ്. നാട്ടിലെ ഒരേയൊരു കുന്നിനു മുകളിൽ, കരക്റ്റ് സ്ഥാനത്ത് തന്നെ, ഒന്നല്ല രണ്ട് ‘ആൽ‌മരങ്ങൾ’ മുളച്ച് വളർന്ന് പന്തലിച്ചിരിക്കുന്നു. കിടക്കയിലെ പൊടിതട്ടി എഴുന്നേറ്റ കുഞ്ഞുകുട്ടികളടക്കം എല്ലാവരും പുത്തൻ റീയാലിറ്റി ഷോ ലൈവ്‌ആയി കാണാൻ, കുന്നിൻ‌ചുവട്ടിൽ ഒത്തുകൂടി മേലോട്ട് കയറി അവിടെയുള്ള ഒറ്റപ്പെട്ട വീടിനു  മുന്നിലെത്തി. സൂര്യന്റെ ചൂട് സഹിക്കാനാവാത്തവർ ‘അർദ്ധരാത്രി തന്നെ കുടപിടിക്കാൻ’ തുടങ്ങി. കുടയില്ലാത്തവർ ആലിന്റെ തണലിൽ കുത്തിയിരുന്ന് മേലോട്ട് നോക്കി.

                         ഒരു നല്ല ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട നാട്ടുകാർ രഹസ്യമായും പരസ്യമായും ചർച്ച ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആ ചർച്ച ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാതെ അങ്ങനെ നീണ്ടുപോയി.
…….
                          നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഒരേയൊരു പ്രിൻസിപാൾ ആയി അറിയപ്പെടുന്ന; നാട്ടുകാരെല്ലാം ബഹുമാനിക്കുന്ന ഒരേയൊരു ‘വിവിഐപി’യാണ്, ശ്രീമാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed. അദ്ദേഹത്തെ കാണുമ്പോൾ ഏഴും എഴുപതും വയസുകാർ ഒരു പോലെ ഇരിപ്പിടം വിട്ടെഴുന്നേറ്റ് ബഹുമാനിക്കും. നാട്ടിലെ രക്ഷിതാക്കളെല്ലാം സ്വന്തം മക്കളോട് ഉണ്ണികൃഷ്ണനെപോലെ നല്ലവനായി ജീവിക്കാൻ പറയും. ഭാര്യമാർ സ്വന്തം ഭർത്താക്കന്മാരോട് ഉണ്ണികൃഷ്ണനെപോലെ സ്നേഹസമ്പന്നനായ ഭർത്താവ്, ആയി മാറാൻ പറയും. മക്കൾ സ്വന്തം അച്ഛനോട് ഉണ്ണിയേട്ടനെ മാതൃകയാക്കി വാത്സല്യം കാണിക്കാനും, മക്കളുടെ ഉയർച്ചക്ക്‌വേണ്ടി പരിശ്രമിക്കാനും പറയും.

                           നാട്ടിലുള്ള എല്ലാ സ്ത്രീകളും ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റെ ‘അമ്മയും പെങ്ങളും’ ആയതിനാൽ നാട്ടാർക്കെല്ലാം അദ്ദേഹത്ത അമിതമായ വിശ്വാസമാണ്. അത്‌കൊണ്ട് സ്ത്രീജനങ്ങൾക്ക്, ഏത് കൂരിരുട്ടിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടെ കാട്ടിലും കടലിലും മലയിലും വരെ ധൈര്യമായി പോകാം. രാത്രി നേരം‌തെറ്റി വരുന്ന മകൾ ‘ഉണ്ണിയേട്ടൻ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു’ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ‘അത് നന്നായി’ എന്ന് രക്ഷിതാക്കൾ പറയും.

                       നാട്ടുകാരുടെ ഏത് പ്രശ്നവും ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റെ മുന്നിലെത്തിയാൽ പരിഹരിക്കപ്പെടും. കുടുംബശ്രീ മുതൽ വയോജനസംഗമം വരെ ഉത്ഘാടനം ചെയ്യാൻ നാട്ടുകാർക്ക് ശ്രീമാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed. തന്നെ വേണം. സുനാമി തിരമാലകളെ തോൽ‌പ്പിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗം കേൾക്കാൻ ജോലിയും കൂലിയും മറന്ന്, മാനുഷരെല്ലാരും ഒന്നുപോലെ മൈക്കിനു മുന്നിൽ അണിനിരക്കും. പറയുന്നതൊന്നും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആംഗ്യവിക്ഷേപങ്ങളും ആകാരസൌഷ്ഠവവും കാണുമ്പോഴുള്ള രസം ഒന്നു വേറേതന്നെയാണ്.
  
                      ശ്രീമാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed. പഠനം കഴിഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേദിവസം മുതൽ (റിസൽറ്റ് വരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ) പ്രിൻസിപാളായിട്ടാണ് ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചത്. തുടക്കത്തിൽ സ്വന്തമായി സ്ഥാപിച്ച ഏകാദ്ധ്യാപക വിദ്യാലയത്തിന്റെ പ്രിൻസിപാളും ടീച്ചറും ക്ലാർക്കും പ്യൂണും എല്ലാം അദ്ദേഹം തന്നെയായിരുന്നു. വിദ്യാലയത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥികളും ഒപ്പം വിജയവും കൂടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അദ്ധ്യാപകരുടെയും പണത്തിന്റെയും എണ്ണം കൂടാൻ തുടങ്ങി. അതോടെ പ്രിൻസിപാളിന്റെയും സ്ഥാപനത്തിന്റെയും പേര്, ‘ബുർജ് ഖലീഫ’ ആയി ഉയർന്ന് പൊങ്ങാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ അത് ‘വേൾഡ് ട്രെയിഡ് സെന്റർ’ ആയി മാറാതിരിക്കാനുള്ള സൂത്രങ്ങൾ കൂടി ഒപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനറിയാം. ഉയർച്ചയുടെ പടവുകൾ ചവിട്ടി കയറിയപ്പോൾ വീട്ടിലും വിദ്യാലയത്തിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് പ്രത്യേകം എഴുതിചേർത്തു,
                    ശ്രീമാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed.
                                പ്രിൻസിപാൾ

                         ശ്രീമാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed. കുടുംബജീവിതത്തിൽ സമ്പൂർണ്ണ വിജയം കൊയ്ത് മുന്നേറുകയാണ്. അകലെയുള്ള സ്ക്കൂളിൽ അദ്ധ്യാപികയായ ഭാര്യയും +2 പഠിക്കുന്ന മകനും 8ൽ പഠിക്കുന്ന മകളും ചേർന്ന ആ മാതൃകാഭവനം അശരണർക്ക് ആശ്രയമായി മാറി. ഉണ്ണിയേട്ടൻ പറഞ്ഞാൽ തല്ലാനും കൊല്ലാനും ചാവാനും റഡിയായി നിൽ‌പ്പാണ് നാടും നാട്ടാരും.

                         ആശ്രിതവത്സലനും പാവങ്ങളുടെ കണ്ണിലുണ്ണിയും ആയ ശ്രീമാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed. വളരെ പെട്ടെന്നാണ് നാട്ടാരുടെ കണ്ണിൽ സംശയത്തിന്റെ വിത്തുകൾ വിതച്ചത്. ഒറ്റത്തവണയായി നാട്ടാരിൽ നിന്നും കടം വാങ്ങി, പല തവണയായി തിരിച്ച്‌കൊടുക്കുന്ന നാട്ടിലെ വാർത്താചാനലായ തൊമ്മാച്ചനാണ് ആദ്യവാർത്ത പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തത്. ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റെ ഉച്ചഭക്ഷണ സമയം നോക്കി ഒരു ഗാന്ധിയെ തട്ടിയെടുക്കാൻ വീട്ടിൽ പോയപ്പോൾ അകത്തൊരു ചൂരീദാറിന്റെ നിഴലാട്ടം. അതോടെ അഞ്ഞൂറിന്റെ കാര്യം മറന്ന തൊമ്മാച്ചന്റെ നൂറ് ശതമാനവും ശ്രദ്ധ ആ നിഴലിന് പിന്നാലെ ആയതിനാൽ ഗെയ്റ്റിനു പുറത്ത് ഒളിച്ചിരുന്ന് നിരീക്ഷണം തുടർന്നു.

                      ആ നിഴൽ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ രൂപത്തിൽ വെളിയിൽ വന്ന് ശ്രീമാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed. ന്റെ കൂടെ കാറിൽ കയറി. സ്വന്തമായി ഓടിക്കുന്ന കാറ് വെളിയിൽ നിർത്തി, ഗെയ്റ്റ് അടക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹയാത്രികയെ ഒരു നോക്ക് കാണാൻ തൊമ്മാച്ചന്റെ കണ്ണട വെച്ച കണ്ണിനുപോലും കഴിഞ്ഞില്ല. അകത്ത് നടക്കുന്നതൊന്നും പുറത്ത് കാണിക്കാത്ത ഗ്ലാസ്സ് കാരണം എങ്ങനെ കാണാനാണ്?

                             ഉച്ചഭക്ഷണ സമയത്ത് ഭാര്യയും മക്കളും വീട്ടിലില്ലാത്ത നേരത്ത് ഗൃഹനാഥന്റെ കൂടെ ഒരു പെണ്ണ് വീട്ടിൽ‌നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി ഒന്നിച്ച് പോവുക. എന്നാൽ ശ്രീമാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed. ആയത്‌കൊണ്ട് അതിൽ തെറ്റൊന്നും പറയാനില്ല. എങ്കിലും അത് ആരാണെന്ന് അറിയാനുള്ള മോഹം തൊമ്മാച്ചന്റെ ഉള്ളിൽ തിളച്ച് മറിയാൻ തുടങ്ങി. 

                        ഹംസക്കയുടെ ചായക്കടയിൽ വെച്ച് തൊമ്മാച്ചൻ പൊട്ടിച്ച വാർത്താബോംബ് ആ നിമിഷം‌തന്നെ ചീറ്റിപ്പോയി. കണ്ടത് റണ്ണിംഗ് കമന്ററി ആയി അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ തൊമ്മാച്ചന് കിട്ടിയത് പരിഹാസവും ഭീഷണിയും. ‘ഒരു പ്രിൻസിപാൾ ആയ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ സാറിനെപറ്റി ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ഉടുതുണിയില്ലാതെ നടക്കേണ്ടി വരും’ എന്ന് ഹംസക്ക ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ചായ കുടിക്കാതെ തന്നെ തൊമ്മാച്ചൻ ദാഹശമനിയായി.

                    എങ്കിലും നിത്യേനയുള്ള ഈ ഉച്ചസന്ദർശനം കാണുന്ന വിശാലമനസ്ക്കരായ, നല്ലവരായ നാട്ടുകാരുടെ, വിവരമില്ലാത്ത തലയിൽ, സഹയാത്രിക ആരാണെന്ന സംശയം കേൻസർ പോലെ വളർന്നു. ഒടുവിൽ അത് എത്തേണ്ടിടത്ത് തന്നെ എത്തിച്ചേർന്നു; ലീലാവതി ടീച്ചറുടെ ചെവിയിൽ.  ശ്രീമാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed. ന്റെ ഒരേയൊരു ഭാര്യയാണ്, സുന്ദരിയും സുശീലയും സുമുഖിയും സുഭാഷിണിയും ആയ ലീലാവതി.

                         സഹപ്രവർത്തകരുടെ സംശയം കേട്ട ലീലാവതിക്ക് ആളെ പിടികിട്ടിയില്ലെങ്കിലും വളരെ സന്തോഷം തോന്നി. തന്റെ കെട്ടിയവൻ ഒരു വലിയ ആളായതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ മറ്റൊരാളും കൂടിയുണ്ടാവുന്നത് വളരെ ആശ്വാസമായി അവർക്ക് തോന്നി. സപത്നിമാരുടെ എണ്ണം നോക്കി രാജാവിന് ഗ്രെയ്‌ഡ് കൊടുക്കുമ്പോൾ കിടപ്പറ പങ്കാളികളുടെ എണ്ണം നോക്കിയാണല്ലൊ പ്രജകൾക്ക് ഗ്രെയ്‌ഡ് കൊടുക്കേണ്ടത്.

                         അന്ന് രാത്രി ഡൈനിംഗ് ടേബിളിനു മുന്നിലുള്ള കുടുംബസംഗമത്തിൽ ഭാര്യ ഭർത്താവിനു മുന്നിൽ നാട്ടുകാരുടെ സംശയം അവതരിപ്പിച്ചു,
“ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ കൂടെ എന്നും ഇവിടെ ഒരു പെൺകുട്ടി വരാറുണ്ടെന്ന്, നാട്ടുകാരൊക്കെ പറയുന്നു. ഈ ഞായറാഴ്ച അവളോട് വരാൻ പറയണം; എനിക്ക് അവളെ ഒന്ന് കാണാമല്ലൊ”
“അതെയ് ഞാനിപ്പൊ കമ്പ്യൂട്ടർ പഠിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് അവളാണ്; മറുനാട്ടിൽനിന്നും ജോലി തേടിവന്ന കുട്ടപ്പന്റെ ഭാര്യ ‘ലക്ഷ്മി’. ഉച്ചഭക്ഷണസമയത്ത് നമ്മുടെ വീട്ടിലെ കമ്പ്യൂട്ടറിലാണ് പഠനം”
“അത് വളരെ നന്നായി; അവളെ ചേട്ടന്റെ പ്രൈവറ്റ് സെക്രട്ടറി സ്ഥാനത്ത് നിയമിച്ചു കൂടേ?”
വിശാല മനസ്ക്കയായ അവൾ ഭർത്താവിനോട് ചോദിച്ചു.
“ഞാനും ഒരിക്കൽ അത് ആലോചിച്ചതാണ്; നീ പറഞ്ഞത് നന്നായി”

                        ശ്രീമാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed. കമ്പ്യൂട്ടർ പഠിച്ച് അനേകം പ്രോഗ്രാമുകൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ലീലാവതി ടീച്ചർ, അദ്ധ്യാപികക്കും ശിഷ്യനും കഴിക്കാൻ‌വേണ്ടി, പാചകകലകൾ പഠിച്ച് പുതുപുത്തൻ സദ്യകൾ തയാറാക്കി വിളമ്പിവെക്കും. ചില ദിവസങ്ങളിൽ പ്രിൻസിപാൾ കോളേജിൽ പോകാതെയും കമ്പ്യൂട്ടർ പഠനം തുടർന്നു.

                         നമ്മുടെ നാട്ടിലെ അറിയപ്പെടുന്ന തേങ്ങ മോഷ്ടാവാണ് ശ്രീ രജീഷ് നാരായണൻ. കൂടെയുള്ളവർ അക്ഷരം പഠിക്കുമ്പോൾ രജീഷ് സ്വന്തം അദ്ധ്യാപകന്റെ പോക്കറ്റടിക്കാനായി പഠിച്ചു. പഠിച്ച് ഉയർന്ന അവന്റെ നോട്ടം ഇപ്പോൾ തെങ്ങിന്മേലാണ്. നാട്ടുകാർക്ക് രജീഷിനോടുള്ള അനിഷ്ടം അവൻ വെറുമൊരു മോഷ്ടാവായതു കൊണ്ടല്ല; അവർക്ക് തേങ്ങ പറിക്കാൻ ആളെ കിട്ടാത്തതുകൊണ്ടാണ്. രാത്രി ഇരുട്ടത്ത് ഏത് പീറ്റത്തെങ്ങിലും കയറുന്ന അവന്; പകൽ‌സമയത്ത് തെങ്ങിന്മേൽ കയറാൻ അറിയില്ല. അങ്ങനെയുള്ള രജീഷ് നൈറ്റ്‌ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോയപ്പോൾ തെങ്ങിന്റെ മണ്ടയിൽ വെച്ചാണ് അത് കണ്ടത്; കുന്നിനു മുകളിലെ ആളില്ലാത്ത വീട്ടിൽ രാത്രിസമയത്ത് ഒരു ആളനക്കം.

                     ജോലിയും കൂലിയും ഇല്ലാതെ തേരാപാരാ നടക്കുന്ന ആൺപടയുടെ ജിജ്ഞാസ പൊടിതട്ടിയുണർന്നു. പിറ്റേദിവസം രാത്രി ഉറക്കമിളച്ച് കാത്തിരുന്ന അവർ അക്കാര്യം കണ്ടുപിടിച്ചു. രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ രണ്ട് മനുഷ്യർ കുന്ന് കയറി ആളില്ലാവീടിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്ത് കയറുന്നു; ഒരാണും ഒരു പെണ്ണും.

                     കർമ്മനിരതരായ യുവാക്കളുടെ പട അതിൽ വലിയ തെറ്റൊന്നും കണ്ടില്ല. ആണിനും പെണ്ണിനും ഒന്നിച്ച് രാത്രിസമയത്ത് എന്തൊക്കെ ചെയ്യാനുണ്ടാവും? എന്നാൽ അവർ ആരാണെന്നും എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്നും അറിയേണ്ടത് മനുഷ്യസഹജമാണ്. പെട്ടെന്ന് അവരുടെ തലയിൽ ഭയം ഇരച്ചുകയറി; ‘പ്രേതങ്ങളാണോ? ഏതായാലും നാട്ടാരെ വിളിച്ച്കൂട്ടി വീട് ഒന്ന് പരിശോദിക്കണം. അവർ വീട്‌തോറും കയറി ആളെകൂട്ടിയശേഷം പന്തം കൊളുത്തിപടചേർന്ന് കുന്ന് കയറാൻ തുടങ്ങി.

                      നാട്ടാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ശ്രീമാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed. മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. നാട്ടാർ‌പട ആദ്യം‌തന്നെ പോയത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിലായിരുന്നു. കോളിംഗ്‌ബെൽ കേട്ട് വാതിൽ തുറന്നത് ലീലാവതി ടീച്ചർ നാട്ടാരുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറഞ്ഞു,
“അദ്ദേഹം മുറിയടച്ച് പൂട്ടി കമ്പ്യൂട്ടർ പഠിക്കുകയാണ്, പത്തായത്തിലൊന്നും ഇല്ല”

                         ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ‌പോലും കള്ളം പറയാത്ത ടീച്ചർ പറഞ്ഞത് അതേപടി എല്ലാവരും വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ നാട്ടാരെല്ലാം ചേർന്ന് അർദ്ധരാത്രി തന്നെ കുന്ന് കയറുന്നത്, അകലെവെച്ച കണ്ട ടീച്ചറുടെ തലയിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ‌ ഫ്ലാഷ് ചെയ്തു.
‘ആ കുന്നിൻ‌മുകളിലെ വീട്ടിലാണല്ലൊ ഉണ്ണിയേട്ടൻ കമ്പ്യൂട്ടർ പഠിക്കാൻ പോയത്. കൂടെ അവളും കാണുമല്ലൊ. ഈ പൊതുജനം എന്ന കഴുതകൾ‌ ഇരുട്ടിൽ അദ്ദേഹത്തെ ആക്രമിച്ചാലോ?’.             
                   പതിവ്രതയായ ലീലാവതി പൂജാ മുറിയിൽ കയറി സൂര്യഭഗവാനെ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തുടങ്ങി.
 “ജീവന്റെ ഊർജ്ജമായ ഭഗവാനേ, പണ്ടൊരുകാലത്ത് ഒരു ശീലാവതിയെ രക്ഷിക്കാൻ മൂന്ന് ദിവസം ഉദയം ബഹിഷ്ക്കരിച്ച ആളാണല്ലൊ. അതുപോലെ ഈ ലീലാവതിയെ രക്ഷിക്കാൻ ഈ അർദ്ധരാത്രി തന്നെ പകലാക്കി മാറ്റി അദ്ദേഹത്തെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നയിച്ചാലും,,,” 

                           സൂര്യഭഗവാൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു; ‘സംഭവം ശരിയാണല്ലൊ, പതിവ്രതമാർക്ക് വേണ്ടി പണ്ടുമുതൽ പലതും ചെയ്തതാണ്. ഇത് കലിയുഗമാണെങ്കിലും നാട്ടിലെ ഒരേയൊരു പതിവ്രതയാണ് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്. എങ്ങനെ വരം നൽ‌കാതിരിക്കും?’ 


                          സൂര്യൻ തന്റെ കുതിരകളുടെ റിമോട്ടിൽ വിരലമർത്തി. അതോടെ സൂപ്പർ ‌പ്രകാശവേഗതയിൽ അച്ചുതണ്ട് കറങ്ങിയപ്പോൾ അമേരിക്കയിലെ, ഒബാമയുടെ ആകാശം വിട്ട് സൂര്യൻ ശരിക്കും നമ്മുടെ കുന്നിനു മുകളിലെ ആകാശത്തിൽ ലാന്റ് ചെയ്തു.

…….
                          നാട്ടുകാർ വാതിലിൽ തട്ടുകയും മുട്ടുകയും ചെയ്തതോടെ വീടിന്റെ ചിത്രശില്പവാതിൽ തുറന്നു. അവരുടെ മുന്നിൽ ശ്രീമാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M A, M Ed. ഒരു ചിലന്തിയെപോലെ വളർന്ന് നിൽക്കുന്നു; തൊട്ടുപിന്നിൽ അവളും. അർദ്ധരാത്രി സൂര്യനുദിച്ചത് അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും നാട്ടുകാരെ കണ്ടപാടെ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ ചോദിച്ചു,
“എന്ത് പറ്റി? എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് വന്നത് എന്തിനാണ്?”
“അത് സാറിവിടെ എന്ത് ചെയ്യുന്നു എന്നറിയാനാ”
മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ പറഞ്ഞു.

“അതാണോ കാര്യം. ഞാനിവിടെ കമ്പ്യൂട്ടർ പഠിക്കുകയാ; ‘പകൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയറും രാത്രി ഹാർഡ്‌വെയറും’; ഇവൾ എന്നെ പഠിപ്പിക്കന്നു. ആർക്കാടാ സംശയം?”
“നമ്മക്കൊന്നും ഒരു സംശയവും ഇല്ലേ,,,”
നാട്ടുകാർ ഒന്നിച്ച് വിളിച്ചു കൂവി.
  
              എങ്കിലും അതുവരെ പിൻ‌നിരയിൽ ഒതുങ്ങികൂടിയ സ്ത്രീജനങ്ങൾ മുന്നിലെത്തി. അവരുടെ നേതാവി റോസമ്മ കുര്യാക്കോസ് പറഞ്ഞു,
“ഇതൊന്നും ശരിയല്ല, രാത്രി സമയത്താണോ കമ്പ്യൂട്ടർ പഠിക്കുന്നത്? അതും ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ കൂടെ ഒറ്റക്ക് ഒരു വീട്ടിൽ?”
“റോസാമ്മെ നീയാണോ പറയുന്നത്? നിന്റെ കെട്ടിയവൻ കുര്യാക്കോസ് പോലും കാണാത്ത നിന്റെ ഹാർഡ് വെയറിലെ കറുത്ത അടയാളങ്ങൾ ഞാൻ നാട്ടാരുടെ മുന്നിൽ വിളിച്ചു പറയട്ടെ?”
ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ അടയാളം പറയുന്നതിനു മുൻപ്‌തന്നെ റോസമ്മ ഒറ്റ ചാട്ടത്തിന് കുന്നിനു താഴെയെത്തി. ആ വഴിയിൽ പുല്ല് മുളക്കാൻ ഋശ്യശൃംഗൻ വന്ന് വെള്ളമൊഴിക്കണം എന്നാണ്’ ഭൌമശാസ്ത്ര ഗവേഷകർ പിന്നീട് പറഞ്ഞത്.

                    എല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും നിന്ന ഹംസക്കയുടെ മനുഷ്യത്വം ഉണർന്നു,
“ഒരു അദ്ധ്യാപകനായ, ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ പ്രിൻസിപ്പാൾ ആയ, നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റ് തന്നെയാണ്. രാത്രി ഒരാണിനെയും പെണ്ണിനെയും ഒറ്റക്ക് കണ്ടാൽ ‘കമ്പ്യൂട്ടർ പഠിക്കുന്നു’ എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ ഞങ്ങൾ പൊതുജനം  അത്ര മണ്ടന്മാരൊന്നുമല്ല”

“ഞാൻ ഇപ്പോൾ പ്രിൻസിപ്പാൾ അല്ല; C.I.D. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M.A, M.Ed. നാട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങൾ രഹസ്യമായി കണ്ടെത്തി എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ സെയ്‌വ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ ഈ നാട്ടിലെ എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളുടെയും അടയാളങ്ങൾ പരസ്യമായി പറയാൻ എനിക്കറിയാം. ഹംസക്കയുടെ കെട്ടിയോളുടെ വലത്തെ തുടയിൽ ഒരു കറുത്ത മറുക് ഉണ്ട്. പിന്നെ കല്ല്യാണം കഴിയാത്ത ഇളയ മകളുടെ അരക്കെട്ടിൽ…”
ബാക്കി കേൾക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഹംസക്ക ഒരു കാക്കയായി പറന്ന് സ്വന്തം ചായക്കടയിലെ അടുക്കളയിൽ‌തന്നെ ലാന്റ് ചെയ്തു.

                        എന്നിട്ടും പരിസരം കാലിയാക്കാത്തവരോടായി C.I.D. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M.A, M.Ed. പറഞ്ഞു,
“ഈ പെൺകുട്ടി അർദ്ധരാത്രിയിൽ എന്നെ കമ്പ്യൂട്ടർ പഠിപ്പിക്കുന്നതിൽ അവൾക്കോ അവളുടെ ഭർത്താവിനോ, എനിക്കോ എന്റെ ഭാര്യക്കോ പരാതിയില്ല. അപ്പോൾ പിന്നെ മറ്റുള്ളവർ എന്തിന് പരാതിപ്പെടണം. ഒരു പുതിയ ഹാർഡ്‌വെയർ ഫിറ്റ് ചെയ്ത്, സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപ്‌തന്നെ വന്നിരിക്കുന്നു; നാശങ്ങൾ?”

                            C.I.D. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ M.A, M.Ed. കമ്പ്യൂട്ടർ പഠിക്കാനായി പെൺകുട്ടിയോടൊപ്പം കുന്നിൻ‌മുകളിലെ, ആലിൻ‌തണലിലെ, വീട്ടിനുള്ളിൽ കടന്ന് വാതിലടച്ചു. സൂര്യൻ തലക്ക് മുകളിൽ ഉള്ളതിനാൽ അർദ്ധരാത്രി ആയിട്ടും വർണ്ണക്കുട പിടിച്ച്‌കൊണ്ട് നാട്ടുകാരെല്ലാം അവരവരുടെ വീട്ടിൽ‌പോയി കൂർക്കം‌വലിച്ച് ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങി




1.12.09

അനിയന്‍ ബാബു ചേട്ടന്‍ ബാബു


                        
                       ‘പി എസ്‌ സി’ എന്ന മഹാസംഭവത്തിലൂടെയാണ് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക്‍മുന്‍പ് സര്‍ക്കാര്‍ ഹൈസ്ക്കൂളില്‍ ടീച്ചറായി എനിക്ക് ‘സേവന അനുമതി’ ലഭിച്ചത്. അങ്ങനെ സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാരിയായി ചേര്‍ന്നതിന്റെ പിറ്റേദിവസം മുതല്‍ അടുത്ത മഹാസംഭവങ്ങള്‍ വീട്ടില്‍  അരങ്ങേറാന്‍ തുടങ്ങി; ‘കല്ല്യാണാലോചനകള്‍’.

                       അതുവരെ ഒരു കോന്തനും എന്നെ ‘പെണ്ണ് കാണാനായി’ എന്റെ വീട്ടില്‍ വന്നിട്ടില്ല. ഇപ്പോള്‍ ഇതാ സര്‍ക്കാര്‍ ജോലി ലഭിച്ചു എന്ന മഹാസംഭവം നാട്ടില്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചത് മുതല്‍, പെണ്ണ് കാണാനുള്ളവരുടെ വരവായി, കൂടെ ധാരാളം ഡിമാന്റുകള്‍ ഉണ്ട്. ‘പൊന്ന് വേണ്ട, പണം വേണ്ട, വീട് വേണ്ട, സ്വത്ത് വേണ്ട’; (ഇതൊന്നും എന്റെ വീട്ടിലില്ല, പിന്നെ സ്ത്രീധനം, അത് എന്റെ നാട്ടില്‍ ‘ആ പഴയകാലത്ത്’ കടന്നു വന്നിട്ടില്ല,, ‘ഇപ്പോഴും,’)

“പിന്നെയോ???”
                        പെണ്ണിനെ മാത്രം മതി, ജോലിയുള്ള പെണ്ണിനെ, അതും ടീച്ചറായി നാട്ടില്‍ ജോലിയുള്ള പെണ്ണിനെ.

                         ഒരു ടീച്ചറെ ഭാര്യയായി കിട്ടിയാല്‍ അത് ഒരു ‘പുളിം‌കൊമ്പായി’ കാണുന്ന പുരുഷകേസരികള്‍ എന്റെ നാട്ടിലുണ്ട്. ‘ചെലവ് തുച്ഛം, ഗുണം മെച്ചം’.  രാവിലെ വീട്ടുജോലിയെല്ലാം ചെയ്ത ശേഷം തിരക്കിട്ട് മുടി ചീകി അതിന്റെ നടുക്കൊരു കെട്ടിട്ട്, സാരിയും ചുറ്റി (ഇപ്പോള്‍ ചൂരിദാര്‍ ആയതിനാല്‍ അതിലും എളുപ്പമാണ്) പെട്ടെന്ന് ഓടി ബസ്‌പിടിച്ച് പത്ത് മണിയാകുമ്പോഴേക്കും സ്ക്കൂളില്‍ ഓടിക്കയറി പഠിപ്പിക്കാം. പിന്നെ നാല് മണിയാവാറായാല്‍ തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് ഓടി വന്ന് രാവിലെ ചെയ്തതിന്റെ ബാക്കി ജോലി ചെയ്യും. ശമ്പളം കൃത്യമായി എണ്ണി വാങ്ങാം. പിന്നെ 200 പ്രവര്‍ത്തി ദിനങ്ങളെന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ കണക്കിലുണ്ടെങ്കിലും ‘മേളകള്‍, സമരം, പരീക്ഷ, സ്റ്റഡീ ലീവ്’ എന്നിവ കൂടാതെ ക്വാഷ്വല്‍ ലീവ്, കമ്മ്യൂട്ടഡ് ലീവ് എന്നിവയും പിന്നെ ഓണം, ക്രിസ്ത്‌മസ് അവധികളും ഒപ്പം രണ്ട് മാസം മധ്യവേനല്‍ അവധിയും. ആനന്ദലബ്ദിക്ക് ഇനിയെന്ത് വേണം!

                          പിന്നെ സ്വന്തമായി കുട്ടികളെ പ്രസവിച്ചാല്‍  കിടക്കുന്നു ശമ്പളത്തോടെ (ഇപ്പോള്‍) ആറ് മാസം ലീവ്; അഥവാ അബോര്‍ഷനാക്കണമെന്ന് തോന്നിയാല്‍ ലീവ് വേറെയുണ്ട്. ചുരുക്കത്തില്‍ വീട്ടില്‍ മറ്റൊരു വേലക്കാരി ആവശ്യമില്ലാത്ത ഉദ്യോഗസ്ഥയാണ് ഒരു അദ്ധ്യാപിക.


                          മൂന്ന് മാസംകൊണ്ട് എന്റെ വീട്ടില്‍ ഏതാണ്ട് ഇരുപത് പെണ്ണ്കാണല്‍ ചടങ്ങുകള്‍ നടന്നു. സിനിമയിലും സീരിയലിലും കാണുന്നതു പോലെ ഇരുപത് തവണ ‘ട്രേയില്‍, തിളച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചായയും കൈയിലേന്തി, നമ്രമുഖിയായി നടന്ന്, കാല്‍‌വിരല്‍ കൊണ്ട് നിലത്ത് കളം വരച്ച്, ഒളികണ്ണിട്ടു നോക്കി, ഞാന്‍ നാണിച്ചുനില്‍ക്കും’ എന്ന്  വിചാരിച്ചെങ്കില്‍ ആ വിചാരം ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാം. കാണാന്‍ വരുന്നവര്‍ വീട്ടില്‍ വരുന്നു, സംസാരിക്കുന്നു, പോകുന്നു. അതിനിടയില്‍ ചിലര്‍ അമ്മ കൊണ്ടുവെച്ച ചായ കുടിക്കുന്നു; ചിലര്‍ തിരക്കിട്ട് വേഗം പോകുന്നു.
 (ചായ ഇന്നത്തെപോലെ ഇന്‍സ്റ്റന്റ് ആയി അന്ന് ഉണ്ടാക്കാന്‍ ആവില്ല. വിറകടുപ്പ് കത്തിച്ച് ചായ ആവാന്‍ ചുരുങ്ങിയത് പത്ത്മിനുട്ട് എങ്കിലും വേണം. കല്ല്യാണത്തിനിടയില്‍ ബ്രോക്കറോ, ബ്യൂറോയോ, അമ്പലമൊ, പള്ളിയോ അക്കാലത്ത് എന്റെ നാട്ടില്‍ ഇടപെടാറില്ല)
                            അങ്ങനെ കാണാന്‍ വന്നവരില്‍ അഞ്ച് പേര് എന്നെ ഒഴിവാക്കി, ബാക്കി പതിനഞ്ച് പേരെ ഞാനും ഒഴിവാക്കി. സ്വന്തമായി വരുമാനം ഉള്ളതുകൊണ്ട് എന്റെ കാര്യം ഞാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിക്കും. അതാണ് എന്റെ വീട്ടിലെ പതിവ്.


                          ഒരിക്കല്‍ ഒരു കെ.എസ്.ആര്‍.ടീ.സി. കണ്ടക്റ്റര്‍ ഏതാണ്ട് ഡബ്‌ള്‍ ബല്ലടിക്കാന്‍ പോയതാണ്. ആദ്യത്തെ ദിവസം കണ്ടക്റ്ററും അനുജനും കൂടെ സുഹൃത്ത് ഡ്രൈവറും വന്നു-കണ്ടു-പോയി. പിറ്റേദിവസം കണ്ടക്റ്ററുടെ അഛനും അമ്മയും കാരണവരും വന്നു-കണ്ടു-പോയി. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അതാ വരുന്നു; കണ്ടക്റ്ററുടെ മൂത്ത കാരണവര്‍, അളിയന്‍, പെങ്ങള്‍, വലിയമ്മ, അയല്‍‌വാസി എന്നിവരടങ്ങിയ ഒരു വലിയ സംഘം. അവര്‍ അമ്മയോട് കാര്യങ്ങള്‍ സം‌സാരിച്ചു. അവര്‍ക്ക് ഏതാണ്ട് പെണ്ണിനെ പിടിച്ച മട്ടാണ്, ഇനി നമ്മുടെ തീരുമാനം അറിഞ്ഞാല്‍ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു. അമ്മ അച്ഛനെ വിളിക്കാന്‍ ആളയച്ചു. അങ്ങനെ അവര്‍ ചായ കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കവേയാണ് വീട്ടിനു മുന്നിലെ വയലില്‍ നിന്നും അച്ഛന്‍ വന്നത്.
                            കൃഷിപ്പണി നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വയലില്‍‌നിന്നും യൂനിഫോം മാറ്റാതെയാണ് അച്ഛന്‍ വന്നത്. വെളുത്ത തോര്‍ത്ത്‌മുണ്ട് ഉടുത്തിരിക്കുന്നു, അതേപോലെ മറ്റൊന്ന് തലയില്‍ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. കോണ്‍ക്രീറ്റ് ചെയ്യാത്ത വയലായതുകൊണ്ട് അച്ഛന്റെ യൂനിഫോമില്‍ കൂടാതെ കാലിലും കൈയിലും നിറയെ ചെളിയുടെ നിറവും മണവും. വന്നവര്‍ കൂടുതലൊന്നും പറയാതെ പോയി. ആ തിരിച്ച്‌പോക്കില്‍ മറ്റൊരാള്‍ മുഖാന്തരം അറിയിച്ചു, “പെണ്ണിനെ നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു, എന്നാല്‍ പെണ്ണിന്റെ അച്ഛനെ തീരേ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല” അവര്‍ ഒഴിവായതില്‍ എനിക്ക് വളരെ സന്തോഷം തോന്നി. ‘രോഗി ഇച്ഛിച്ചതും വൈദ്യന്‍ കല്പിച്ചതും മസാലദോശ’.

                          സ്ക്കൂളില്‍ ചേര്‍ന്നതിനു ശേഷം എന്റെ ആദ്യത്തെ ക്ലാസ്സ് ഒരു സമരത്തോടെയാണ് ആരംഭിച്ചത്. എട്ടാം ക്ലാസ്സില്‍ കെമിസ്ട്രി. ഒരു പരീക്ഷണത്തിലൂടെ തുടങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ച്; ‘ആസിഡുകളും ബെയ്സുകളും ട്സ്റ്റ്‌ട്യൂബുകളും ബീക്കറും സ്പിരിറ്റ് ലാമ്പും വാട്ടര്‍‌ബോട്ടിലും നിറച്ച ട്രേ’ മേശപ്പുറത്ത് നിരത്തി. അപ്പോഴേക്കും അതാവരുന്നു സമരക്കാരായി പത്താം ക്ലാസ്സിലെ തലമൂത്ത പത്തിലധികം നേതാക്കള്‍. സ്ക്കൂളുകളില്‍ സമരം കൊടിപിടിച്ച് വാഴുന്ന കാലമാണ്. ഞാന്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നത് അവരുടെ സ്വന്തം ക്ലാസ്സില്‍ അല്ലെങ്കിലും പുതിയ ചെറുപ്പക്കാരിയായ പരിചയക്കുറവുള്ള അദ്ധ്യാപികയെ റേഗിംങ്ങ് നടത്താന്‍ കിട്ടിയ സുവര്‍ണ്ണാവസരം പാഴാക്കിയില്ല. അവര്‍ അനുവാദം ചോദിക്കാതെ ക്ലാസ്സിനകത്ത് കടന്ന ഉടനെ ഒരുത്തന്‍ ആസിഡിന്റെയും ബെയ്സിന്റെയും, ഓരോ കുപ്പികള്‍ വീതം എടുത്ത് മറ്റ് രണ്ട്പേരുടെ കൈയില്‍ കൊടുത്ത് കല്പിച്ചു
 “ഒഴിക്കെടാ എല്ലാറ്റിന്റെയും തലയില്‍…”
                         അത് കേട്ടതോടെ അതുവരെ ഞാന്‍ പഠിച്ച കെമിസ്ട്രിയെല്ലാം പെട്ടെന്ന് മറന്നുപോയി. കുട്ടികളെല്ലാം പേടിച്ച് വിറക്കുന്നു. അപ്പോഴേക്കും തൊട്ടടുത്ത ക്ലാസ്സിലെ അദ്ധ്യാപകന്‍ ഓടിവന്ന് നേതാക്കളുടെ മുന്നില്‍ നിന്നു,
“ധൈര്യം ഉണ്ടെങ്കില്‍ നീ ഒഴിക്കെടാ…”
                          അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്ബ്ദം കേട്ട് സ്ക്കൂള്‍ കെട്ടിടം മുഴുവന്‍ ഞെട്ടി. അതോടെ പുലിപോലെ വന്ന സമരക്കാര്‍ പൂച്ചപോലെ നടന്ന് ഓഫീസിനു മുന്നില്‍‌പോയി കുത്തിയിരിപ്പ് തുടങ്ങി. എല്ലാം ശാന്തമായപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ പരിചയപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിന്റെ അവസാനം ഒരു ‘ബാബു’,  വിഷയം കണക്ക്, അറിയപ്പെടുന്ന അദ്ധ്യാപക സംഘടനാ നേതാവായ  ബാബുമാസ്റ്റര്‍.

                         അദ്ധ്യാപനത്തിലുള്ള എന്റെ പരിചയക്കുറവ് പരിഹരിക്കാന്‍ സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍ വളരെയധികം സഹായിച്ചു. ഏത് പ്രശ്നം വന്നലും ഞാന്‍ ബാബുമാസ്റ്ററെ സമീപിക്കും. വില്ലന്മാരെയും വില്ലത്തികളെയും അവിടെ പിടിച്ചുകൊടുത്താല്‍ നേരെയാക്കിത്തരും. സ്ക്കൂളിന്റെ എല്ലാ കാര്യത്തിലും ബാബുമാസ്റ്റര്‍ മുന്നിലുണ്ടാവും. വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെല്ലാം അദ്ദേഹത്തെ ഭയപ്പെടുകയും അതോടൊപ്പം സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്റെ ക്ലാസ്സില്‍ ഒരു നിമിഷം പോലും അടങ്ങിയിരിക്കാത്ത പ്രശ്നക്കാരന്‍ മാസ്റ്റരുടെ ക്ലാസ്സില്‍ വളരെ നല്ല കുട്ടിയായി ഇരിക്കും. ഞാന്‍ പഠിപ്പിച്ച കെമിസ്ട്രിയില്‍ വെറും മൂന്ന് മാര്‍ക്ക് വാങ്ങിയവന്‍ ബാബുമാസ്റ്റര്‍ കണക്ക് പഠിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ ‘അന്‍പതില്‍, നാല്‍പ്പത്തി മൂന്ന്’ മാര്‍ക്ക്. അദ്ദേഹം കണക്ക് പഠിപ്പിച്ച ക്ലാസ്സില്‍  ആരും  തോല്‍ക്കാറില്ല. 
                          വളരെ നന്നായി സംസാരിക്കുന്ന, മറ്റുള്ളവരെക്കാള്‍ കഴിവുള്ള, സുന്ദരനായ, സുശീലനായ, അവിവാഹിതനായ ആ ചെറുപ്പക്കാരനോട് എനിക്ക് അസൂയയും ആരാധനയും തോന്നി. എന്നാല്‍ ഒരു സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ് കൂടുതലായി ഒന്നും തോന്നിയില്ല; ശരിക്കും,,,.
 
                          ദിവസങ്ങള്‍ സൂപ്പര്‍ഫാസ്റ്റ് ആയി കഴിഞ്ഞു; ആറ് തവണ ശമ്പളം വാങ്ങി അച്ഛന്റെ കൈയില്‍ കൊടുത്തു. സാമ്പത്തിക നില പച്ചപിടിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ മൂത്ത് മകളായ എന്നെ ഏത് സമയത്തും കെട്ടിച്ചയക്കാന്‍ അച്ഛന്‍ തയ്യാറാണ്.
                           മഴക്കാലം കഴിഞ്ഞതോടെ പെണ്ണ് കാണാന്‍ വരുന്നവരുടെ എണ്ണം ഒന്ന്‌കൂടി വര്‍ദ്ധിച്ചു. കല്ല്യാണത്തിന് ഒടക്ക് വെക്കുന്നത് ഞാന്‍ തന്നെയാണ്; കാണാന്‍ വരുന്നവന്‍ ഗള്‍ഫില്‍ ഉന്നതനിലയിലാണെന്ന് പറയും. എന്നാല്‍ പത്താം ക്ലാസ്സ് പാസായോ എന്ന് അവര്‍ക്ക് തന്നെ അറിയില്ല. മരുഭൂമിയായ ഗള്‍ഫ്‌നാടുകളിലേക്കുള്ള മലയാളികളുടെ ഒഴുക്ക് കൂടുംതോറും അവരുടെ വീട്ടുകാര്‍ പച്ചപിടിക്കുന്ന കാലമാണ്. എന്നാല്‍ എന്റെ കാര്യത്തില്‍ കുടുബസദസ്സ് ചേര്‍ന്ന് അമ്മ തീരുമാനം പറഞ്ഞിരുന്നു. ‘ഗള്‍ഫ്, പോലീസ്, മിലിറ്ററി ആദിയായ ഗ്രൂപ്പില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരുത്തന്റെ കൂടെയും മകളെ അയക്കില്ല’. അത്കൊണ്ട് ആ ഗ്രൂപ്പില്‍‌പെട്ടവര്‍ വന്നാല്‍ ഒഴിവാക്കാറാണ് പതിവ്. അതിന്റെ കാരണം ഇന്നും അജ്ഞാതമാണ്.

ഒരു ദിവസം എന്റ്റെ ഇളയമ്മ (അമ്മയുടെ അനുജത്തി) പറയുന്നു,
“നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടും എത്ര പേരാണ് ഗള്‍ഫുകാരെ കല്ല്യാണം കഴിച്ച് വളരെ സുഖമായി ജീവിക്കുന്നത്. ലീവ് കഴിഞ്ഞ് അവനങ്ങ് പോകും. പിന്നെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ വീട്ടില്‍ സ്ഥിരമായി താമസിക്കാതെ, നിനക്ക് സ്വന്തം വീട്ടില്‍തന്നെ താമസിച്ച് ജോലിക്ക് പോകാം. അങ്ങനെയായാല്‍  അടുക്കളപ്പണിയൊന്നും അറിയാത്ത നിനക്ക് നല്ലതാണ്. അനുജന്മാരെയും അനുജത്തിയെയും പഠിപ്പിക്കാം.  ഇഷ്ടംപോലെ പണം. വരുന്ന പണക്കാരനായ ചെക്കന് പഠിപ്പ് കുറഞ്ഞാലും നീ പഠിച്ചതാണെല്ലൊ. അച്ഛന്‍  പണമില്ലാതെ എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടതാ. കുടുംബത്തില്‍ ഒരാള്‍ക്ക് പഠിപ്പും ഒരാള്‍ക്ക് പണവും; അതല്ലെ നല്ലത്?”

                          എന്നാലും മിനിമം ഒരു ‘ഡിഗ്രിയെങ്കിലും പാസ്സായ ഒരുത്തനും എന്നെക്കെട്ടാന്‍ വന്നില്ലല്ലോ‘ എന്ന് ഞാന്‍  ഓര്‍ത്തുപോയി. പയ്യനെ പെണ്‍വീട്ടുകാര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് കല്ല്യാണം മുടങ്ങുന്നത് നാട്ടുകാരുടെ ഇടയില്‍ ഒരു അപ്രധാനവാര്‍ത്ത ആയിമാറി. ‘ടീച്ചറല്ലെ, പുരനിറഞ്ഞാലും മൂലക്ക് ആയിപോവില്ല. പ്രായം കൂടിയാലും മാസശമ്പളത്തില്‍ കണ്ണു‌വെച്ച് ആരെങ്കിലും കെട്ടും’ എന്ന് നാട്ടുകാര്‍ ആശ്വസിച്ചു.

                            അന്ന് ഒരു ഞായറാഴ്ച. പതിവുപോലെ എന്നെക്കാണാന്‍ ആരെങ്കിലും വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍, ഞാന്‍  രാവിലെതന്നെ കുളിച്ച്, സ്ക്കൂള്‍ യൂനിഫോമില്‍ ഒരുങ്ങി. അടുത്ത ബന്ധുവീടുകളില്‍ കയറിയിറങ്ങി തൊട്ടടുത്ത ലൈബ്രറിയിലും കടല്‍ക്കരയിലും ചുറ്റിയടിച്ച്, ശേഷം വീട്ടിലെത്തി ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിച്ച് മനോരമ ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലെ നീണ്ടകഥ വായിക്കുമ്പോഴാണ് അവര്‍ വന്നത്. നാല് പുരുഷന്മാര്‍ വീട്ടില്‍ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍, ഞാന്‍ വീട്ടിനകത്തേക്ക് കടന്ന് അവരെ ഒളിഞ്ഞ്നോക്കി. ‘ഇവര്‍ എന്നെ പെണ്ണ് കാണാന്‍ വരുന്നവരാണോ? എന്റെ ഈശ്വരാ,,,  ഞാനെന്താണ് കാണുന്നത്! വന്നതില്‍ ഒരാള്‍ എന്റെ സ്ക്കൂളിലെ ബാബുമാസ്റ്റര്‍…’

                         എന്റെ തലയില്‍ പതിച്ച ഒരു മിന്നല്‍, ശരീരം മുഴുവന്‍ സഞ്ചരിച്ച് കാലിന്റെ പെരുവിരലില്‍ അവസാനിച്ചു. ഈ മനുഷ്യന് ഇങ്ങനെയൊരു ചിന്ത മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നോ? ഞാന്‍ സന്തോഷം കൊണ്ട് വീര്‍പ്പുമുട്ടി. ഒടുവില്‍ മുന്‍‌തീരുമാനം പോലെ, വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ സര്‍ക്കാര്‍ ജോലിയുള്ള ഒരുത്തന്‍ എന്നെക്കാണാന്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നു.
                          അച്ഛന്‍ മുന്‍‌വശത്തെ വരാന്തയില്‍ ഇരുന്ന്, വന്നവരുമായി സംസാരിക്കുന്നത് എത്ര പരിശ്രമിച്ചിട്ടും എനിക്ക് കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അടുക്കളയില്‍ പോയി അമ്മയോട് ചായ ഉണ്ടാക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. എന്റെ ഇളക്കം കണ്ട് ഇളയ സഹോദരന്‍ പുറത്തിറങ്ങി വന്നവരെ നിരീക്ഷിച്ച ശേഷം അകത്ത്‌വന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു,
“ഇത് മുന്‍പ് വന്നവരെപോലെയൊന്നും അല്ല. കാണാന്‍ സ്മാര്‍ട്ട് ചെക്കന്‍ ”
“നീ പോടാ” എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും അത് ശരിയാണല്ലൊ എന്ന് ഓര്‍ത്തു.
സംഭാഷണത്തിനൊടുവില്‍ അച്ഛന്‍ എന്നെ വിളിച്ചു.
“മോളേ പൊറത്ത് വാ.. നിന്നെയൊന്ന് കാണാനാ ഇവര്‍ വന്നത്”

                          ഞാന്‍ സാരിയൊക്കെ ശരിയാക്കിയ ശേഷം കണ്ണാടിയില്‍ ഒന്ന്‌കൂടി നോക്കി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ശരീരം ആകെ വിറയല്‍. ഓരോ അടി വെക്കുമ്പോഴും കാലിന്റെ ഭാരം ഇരട്ടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എത്രയോ തവണ പെണ്ണുകാണാന്‍ വന്നവരുടെ മുന്നില്‍ പോയി ‘ഇരുന്ന്’  നേരിട്ട് സംസാരിച്ചതാണ്. അറിയേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ നേരിട്ട് ചോദിച്ചതാണ്. എന്നിട്ടെന്തേ? ഇപ്പോള്‍,,, ഇങ്ങനെ?,,,

                         എല്ലാ കണ്ണുകളും എന്നിലായിരിക്കും എന്ന ചിന്തയോടെ ഞാന്‍ അവരുടെ മുന്നിലെത്തി.  സ്ക്കൂളില്‍‌വെച്ച് കാണാറുണ്ടെങ്കിലും എന്റെ വീട്ടില്‍‌വന്ന അയാളെ ഒന്ന് നോക്കി. അപ്പോഴേക്കും കൂട്ടത്തില്‍ മുതിര്‍ന്ന ആള്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു,
“ടീച്ചര്‍ക്ക് ഇയാളെ അറിയില്ലെ? നിങ്ങളുടെ കൂടെ സ്ക്കൂളില്‍ ജോലിചെയ്യുന്ന ബാബുവിനെ? ഈ ബാബുമാഷാണ് കല്ല്യാണം കഴിയാത്ത ഒരു ടീച്ചര്‍ സ്ക്കൂളിലുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്. ടീച്ചറുടെ പേര്?”

                        ഞാന്‍ എന്റെ പേര് പറഞ്ഞു. മറ്റുള്ളവരെ പറയാന്‍ അനുവദിക്കാതെ അയാള്‍തന്നെ വീണ്ടും റണ്ണിങ്ങ്കമന്ററി നടത്തുകയാണ്.
“ഇവന്‍ നന്നായി പഠിച്ചത്കൊണ്ട് സ്ക്കൂള്‍മാഷായി. എന്നാല്‍ ഇവന്റെ ഏട്ടന്‍ ഒരു ബാബു ഉണ്ട്; പത്തില്‍ തോറ്റവനാ. അത്കൊണ്ട്  ഗള്‍ഫില്‍ പോയപ്പോള്‍ അവന് ഉയര്‍ന്ന ജോലി കിട്ടി. ഇപ്പോള്‍ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ പണക്കാരനാണ്. ആ ഗള്‍ഫുകാരന്‍ ബാബുവിനു വേണ്ടി ടീച്ചറെ ആലോചിക്കാനാ നമ്മള്‍ വന്നത്. അവന്‍ അടുത്ത മാസം ഗള്‍ഫ്‌ന്ന് വന്നാല്‍ കല്ല്യാണം നടത്താനാണ് പ്ലാന്‍ . ഞാന്‍ അവരുടെ കാരണവരാ. അവന്റെ ഫോട്ടോ കൊണ്ട്‌വന്നിട്ടുണ്ട്”
                          കാരണവര്‍ കൈയിലെ ചുവന്ന പേഴ്സ് തുറന്ന്, ചെറിയ കവറില്‍ നിന്നും പാസ്‌പോര്‍ട്ട്‌ സൈസ് ഫോട്ടോ പുറത്തെടുത്ത്, എന്റെ നേരെ നീട്ടി.


17.10.09

24. അച്ഛനും അമ്മയും സിനിമ കാണുകയാ...




                             സിനിമ കാണാന്‍ ഒരു കാലത്ത് വലിപ്പച്ചെറുപ്പം നോക്കാതെ, ‘മാനുഷരെല്ലാരും ഒന്നുപോലെ’ സിനിമാ തിയറ്ററില്‍ (സിനിമാകൊട്ടക അല്ലെങ്കില്‍ സിനിമാടാക്കിസ് എന്നും പറയാം) പോയിരുന്നു. അങ്ങനെ സിനിമ കാണാന്‍ മുതലാളി ഉയര്‍ന്ന   ‘ബാല്‍ക്കണി ടിക്കറ്റെടുക്കുമ്പോള്‍’ തൊഴിലാളികള്‍ ‘തറ ടിക്കറ്റ്’ എടുത്തും സിനിമ കാണുന്ന കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു. മൂട്ടകടി കൊണ്ടാലും പൂവാല ശല്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇപ്പോള്‍ സിനിമയെല്ലാം വീട്ടിനകത്ത് ടീവിയില്‍ കാണുന്നു. പോരാതെ വന്നാല്‍ ‘സീഡി പ്ലെയെര്‍, ഡീവീഡി പ്ലെയെര്‍’, എന്നിവ കൂടാതെ കൈയില്‍ കൊണ്ടുനടക്കാവുന്ന അനേകം ഉപകരണങ്ങള്‍ വേറെയും കാണും.
.
                             നമ്മുടെ സീഡി പ്ലെയര്‍ കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് ഒരു പ്രത്യേക ഉപകരണം ഉണ്ടായിരുന്നു – ‘വീസിപി’ – (വീസീആര്‍- എന്നും പറയാറുണ്ട്) . അക്കാലത്ത് പൊങ്ങച്ചംകാട്ടാനായി വാങ്ങിയ  വീസീപിയും അതില്‍ ഇട്ട് സിനിമ കാണിക്കുന്ന വീഡിയോ-കാസറ്റുകളും ഇന്ന് പല വീടുകളിലെയും പുരാവസ്തുക്കളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഉണ്ടാവും. (എന്റെ വീട്ടിലും ഉണ്ട്) അക്കാലത്ത് സ്വന്തമായി വീസീപി ഇല്ലാത്തവര്‍ വീഡിയോ കാസറ്റ് മാത്രമല്ല, അത് കാണാനുള്ള വീസീപിയും വാടകക്ക് വീട്ടില്‍ കൊണ്ടുവരാറുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയുന്ന കാര്യം ഇപ്പോള്‍ പറയാന്‍ കാരണം നമ്മുടെ കഥ നടക്കുന്നത് ഒരു വീസീപി കാലഘട്ടത്തിലാണ്.
. 
                              നിലാവില്ലാത്ത ഒരു വേനല്‍ക്കാല രാത്രി. സമയം 11 മണി കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അയല്‍‌പക്കത്തെ കൊച്ചു വീട്ടില്‍‌നിന്ന് അടിയും കരച്ചിലും ബഹളവും ഒന്നിച്ചു കേട്ടത്. നാട്ടില്‍ ഏറ്റവും വൈകി ഉറങ്ങുന്നതും അതുപോലെ ഉണരുന്നതും എന്റെ വീടാണ്. അതുകൊണ്ട് വീട്ടിലുള്ളവരെല്ലാം പുറത്തിറങ്ങി സംഭവം എന്താണെന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു. സംഭവം നടക്കുന്നത് ‘നാട്ടിന്‍പുറത്തായതിനാല്‍’ ആരൊക്കെയോ കരച്ചില്‍ കേട്ട വീട്ടിലേക്ക് ഓടിപോകുന്നുണ്ട്. കൂടാതെ ടോര്‍ച്ച് തെളിയിച്ച് വയല്‍‌വരമ്പിലൂടെയും ഇടവഴിയിലൂടെയും ആളുകള്‍ എന്തോ അന്വേഷിച്ച് ഓടുന്നുണ്ട്.

               ഞാന്‍ വീട്ടുകാരനായ ഭര്‍ത്താവിനോട് പറഞ്ഞു, “ഒന്ന് പോയി നോക്കരുതോ; കള്ളന്‍ കയറിയതാവാനാണ് സാദ്ധ്യത”
“പിന്നെ കള്ളന്റെ അടി എനിക്ക് കിട്ടാന്‍ വേണ്ടിയാണോ? എനിക്ക് വയ്യ” അദ്ദേഹം തീര്‍ത്തു പറഞ്ഞു.
    എങ്കിലും തൊട്ടയല്‍‌പക്കത്തു നടക്കുന്ന സംഭവം അറിയാന്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ആകാംക്ഷ അദ്ദേഹത്തിനു തന്നെയാണ്.  അത്കൊണ്ട് അദ്ദേഹംതന്നെ മുറ്റത്തിറങ്ങി ടോര്‍ച്ചുമായി വരുന്ന ആദ്യംകണ്ടവനെ വിളിച്ച് ചോദിച്ചു, 
“എന്താ പറ്റിയത്; കള്ളനെ പിടിച്ചോ?”
“ഏതു കള്ളന്‍” മുറ്റത്തു വന്ന മനുഷ്യന്‍ ചോദിച്ചു.
“നിങ്ങളൊക്കെ ഓടുന്നത് കണ്ട് ചോദിച്ചതാ; എന്താണ് സംഭവം?”
“മാഷ് ഇങ്ങനെ വീട്ടില്‍ നിന്നാലെങ്ങനെയാ; അവിടെത്തെ വാസുവിന്റെ മകള്‍ രാത്രി  വീട്ടില്‍‌നിന്നും ഇറങ്ങി എങ്ങോട്ടോ പോയി. ഇപ്പോള്‍ അവളെ കാണാനില്ല.” അയാള്‍ അതു പറയുമ്പോഴേക്കും കൂടുതല്‍ ചെറുപ്പക്കാര്‍ ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ മുറ്റത്തെത്തി.
 .
                            സംഭവിച്ചത് ചെറുതെങ്കിലും വലിയ സംഭവം തന്നെയാണ്. അയല്‍‌വാസിയായ വാസുവിന് രണ്ട് മക്കള്‍; മൂത്തവള്‍ പ്രീ ഡിഗ്രി രണ്ടാം വര്‍ഷം, ഇളയവന്‍ പത്താം തരം. കൂലിപ്പണിക്കാരനായ വാസു ദിവസേന കൂലിയും വാങ്ങി ലഹരിയും അടിച്ച് വീട്ടില്‍ വരും. എന്നാല്‍ മക്കളെയും ഭാര്യയെയും പൊന്നുപോലെ നോക്കുന്ന വാസു അവര്‍ക്ക് വേണ്ടുന്നതെല്ലാം മുടക്കം കൂടാതെ ചെയ്തുകൊടുക്കും. നാട്ടിലെല്ലാവരും ടീവി എന്ന ‘ടെലിവിഷം’ വാങ്ങി വീട്ടില്‍‌വെച്ച് പാട്ടും കൂത്തും കാണാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ വാസുവിന് ഇരിപ്പുറക്കാതായി. അങ്ങനെ അടുത്തുള്ള സഹകരണബേങ്കില്‍ നിന്നും ലോണ്‍ ശരിയാക്കി വാസുവിന്റെ വീട്ടിലും ടീവി വാങ്ങി.
 .
                         പുരപ്പുറത്തു കുറ്റിനാട്ടിയ ആന്റിനയിലൂടെ വരുന്ന ഹിന്ദി, ഇംഗ്ലീഷ്, മലയാളം പരിപാടികള്‍ക്കിടയില്‍ അപൂര്‍വ്വം ചില മലയാളസിനിമകള്‍ മാത്രമായിരുന്നു ദൃശ്യമായത്. ഒരു ദിവസം കള്ള്‌ഷാപ്പില്‍‌വെച്ച് രണ്ട് കുപ്പി അകത്താക്കിയ ശേഷം അച്ചുവേട്ടനാണ് ‘വീസീയാറിനെ പറ്റി’ ഒരു ലഘുവിവരണം നല്‍കിയത്. മുതലാളിയുടെ വീട്ടിലെ വീസീയാറിന്റെ മുന്നിലിരുന്ന് സിനിമ കാണാനും കല്ല്യാണകാസറ്റ് കാണാനും അച്ചുവേട്ടന് ഒരു ദിവസം ഭാഗ്യം ലഭിച്ചിട്ടിണ്ട്. ഇതൊന്നും കാണാന്‍ ഭാഗ്യമില്ലാതെ പഠിപ്പില്‍‌മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ച് എപ്പോഴും കുത്തിയിരുന്ന് പുസ്തകം വായിക്കുന്ന മക്കളെപറ്റി ഒരുനിമിഷം വാസുവിന് ഓര്‍മ്മ വന്നു.
 .
                        മാസങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞുപോകവെ ഒരു ദിവസം കെട്ടിയവന്റെ നല്ല മൂഡ്‌നോക്കി വാസുവിന്റെ ഭാര്യ ചെവിയില്‍ പറഞ്ഞു,
“നമ്മുടെ പലചരക്ക് പീടികയുടെ എതിര്‍വശത്തായി ഒരു കാസറ്റ് പീടിക തൊറന്നിട്ടുണ്ട്. അവിടെന്ന് വീസീയാര്‍ വാടകക്ക് തരും. അതൊന്ന് വാങ്ങിയാല്‍ നമ്മക്ക് ഒരാഴ്ച സിനിമ കാണാം; പിന്നെ നമ്മളെ നാണുവിന്റെ മോന്റെ കല്ല്യാണകാസറ്റും കൂടി അതിലിട്ട് കാണാം”
                       അങ്ങനെ വാസുവിന്റെ കൊച്ചുവീട്ടിലും വീസീയാര്‍ (വാടക വിസിപി) വന്നു. വാസുവിന്റെ വീട് സിനിമാടാക്കിസായി മാറി; കാണികളായി വാസു&ഫേമലി കൂടാതെ ചിലപ്പോള്‍ അയല്‍‌വാസികളും കാണും.
.
                              വാസുവും വാടകവീസിയാറും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഇങ്ങനെ പല തവണ ആവര്‍ത്തിച്ചു. ചില ദിവസം പണിക്ക് പോകാതെയും വാസു സിനിമ കാണല്‍ തുടര്‍ന്നു. എന്നാല്‍ വാസുവിന്റെ മക്കള്‍ ഇതിലൊന്നും വലിയ താല്പര്യം കാ‍ണിച്ചില്ല.
                            ഒരു ദിവസം എന്റെ വീട്ടില്‍ വന്നപ്പോള്‍ വാസുവിന്റെ മകള്‍‌തന്നെ അക്കാര്യം എന്നോട് പറഞ്ഞു.“ടീച്ചറെ ഇപ്പോള്‍ വീട്ടില്‍ അച്ഛന്‍ വീസിയാര്‍ കൊണ്ടുവരുന്നതുകൊണ്ട് പഠിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. എപ്പോഴും കാസറ്റിട്ട് സിനിമ കാണല്‍ തന്നെ”
   “അതൊന്നും നീ നോക്കേണ്ട; പിന്നെ നിനക്ക് രാത്രി ഇരുന്ന് പഠിക്കാമല്ലൊ” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
   “അയ്യോ ടീച്ചറെ രാത്രി എപ്പോഴും സിനിമയാ; ചിലപ്പോള്‍ ഒരുമണിവരെ” അവള്‍ക്ക് പഠിപ്പിലാണ് താല്പര്യം മുഴുവന്‍ .
   “നിങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും സിനിമയൊന്നും കാണാതെ പഠിച്ചാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് തന്നെയാ നല്ലത്” ഞാന്‍ അവളെ ഉപദേശിച്ചു.
   “ഞാന്‍ മുറിയടച്ചിരുന്ന് പഠിക്കും, എന്നാല്‍ അനിയന്‍ പത്തുമണിക്ക് തന്നെ ഉറങ്ങും”
    ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ കുട്ടിയാണ് രാത്രി വീട്ടില്‍‌നിന്നും ഒറ്റക്ക് ഇറങ്ങി എങ്ങോ പോയത്.
.
                            വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി ഓടിയ പെണ്‍കുട്ടിയെ അരമണിക്കൂറിനു ശേഷം സമീപത്തെ കുറ്റിക്കാട്ടില്‍ നിന്നും കണ്ടെത്തി ആഘോഷപൂര്‍വ്വം സ്വന്തം വീട്ടില്‍തന്നെ എത്തിച്ചു. അപ്പോള്‍ വാസുവും ഭാര്യയും, കലിതുള്ളി നില്‍ക്കുകയാണ്.
                              ‘അന്നും വാസു പതിവ് പോലെ പുതിയ സിനിമയുടെ പുതിയ കാസറ്റ് വാങ്ങി വീട്ടില്‍ വന്നതാണ്. വീട്ടിലെത്തി വീസിയാര്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ അത് പണിമുടക്കിയിരിക്കുന്നു. വാടക വീസീയാര്‍ ഇങ്ങനെയായാല്‍ തിരിച്ച് കൊടുക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ തന്നെ കുറ്റം പറഞ്ഞ് റിപ്പെയറിങ്ങ് ചാര്‍ജ്ജ് വാങ്ങിയാലോ; അത് തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി. അപ്പോള്‍ വാസു ആ കാഴ്ച കണ്ട് ഞെട്ടി; വീസീപിയുടെ പിന്നിലെ വയറുകള്‍ മുറിച്ചിരിക്കുന്നു’. വാസുവിന്റെ മനസ്സില്‍ തീയെരിയാന്‍ തുടങ്ങി. ‘ഇത് മകള്‍‌തന്നെ ചെയ്തതാവണം; സിനിമ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവള്‍’. അമ്മയുടെ വക നാവുകൊണ്ടും അച്ഛന്റെ വക കൈകൊണ്ടും മകള്‍ക്ക് വേണ്ടത്ര കൊടുത്തു. അവള്‍ കരഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയോടി.
                             ഇത്രയേ സംഭവിച്ചുള്ളു, അതിന് ഒരു പെണ്‍‌കുട്ടി രാത്രിസമയത്ത് വീട്ടില്‍ നിന്നും വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഓടണോ?
 .
                             മകള്‍ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ അമ്മയും അച്ഛനും പറഞ്ഞത് കേട്ട് നാട്ടുകാര്‍ മകളെ ഉപദേശിച്ചു. പ്രായമേറെയുള്ള രക്ഷിതാക്കള്‍ സിനിമ കാണുന്നത് ഒരിക്കലും കുറ്റമല്ല എന്നും അതിന് എതിര്‍പ്പ് കാണിക്കരുത് എന്നും അവളോട് പറഞ്ഞു. ഇനിയും ഓടിപ്പോയാല്‍ ആരും തിരഞ്ഞു വരില്ല എന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയ ശേഷം എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന സഭ പിരിച്ച്‌വിട്ടു.
 .
                           ‘അവള്‍ അടികൊണ്ട് ഓടിപോവാന്‍ കാരണം? വീസീപിയുടെ കേബിള്‍ മുറിക്കാന്‍ കാരണം?’
                             പിറ്റേ ദിവസം ഞായറാഴ്ച ഞാന്‍ തനിച്ചാണെന്ന് അറിഞ്ഞ് വാസുവിന്റെ മകള്‍ വീട്ടില്‍ വന്നു. ഞാന്‍ അവളോട് ചോദിച്ചു,
    “നീയാണോ വീസിപിയുടെ കേബിള്‍ മുറിച്ചത്?”
    “അതെ. ആ നാശം കൊണ്ടുവന്നതു മുതല്‍ അച്ഛന്‍ മര്യാദക്ക് പണിക്ക്പോവാതായി” വെറുപ്പോടെ അവള്‍ പറഞ്ഞു.
   “നിനക്ക് മുറിയടച്ചിരുന്ന് പഠിച്ചാല്‍ പോരെ? വെറുതെ നാട്ടുകാരെകൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കണോ?”
.
അവള്‍ അല്പസമയം കരഞ്ഞു; പിന്നെ സംഭവങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു.
                             രാത്രി മാതാപിതാക്കള്‍ ഉറക്കമിളച്ച് സിനിമ കാണുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് വളരെ സന്തോഷമായിരുന്നു; ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് രാത്രി പഠിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ധൈര്യം. എന്നാല്‍ കഴിഞ്ഞ ഒരു ദിവസം വാതില്‍ പതുക്കെ തുറന്നപ്പോള്‍ അവള്‍‌കണ്ട ടീവിയിലെ ചിത്രങ്ങളില്‍ ഒരാള്‍ക്കും ഉടുതുണി കാണാനില്ല. അതുംകണ്ട് പരിസരം മറന്ന് രസിച്ചിരിക്കുകയാണ്, അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും. അന്നേരം ഒന്നും പറയാതെ മകള്‍ വാതിലടച്ച് ഉറങ്ങി. പിന്നെ കിട്ടിയ അടുത്ത ചാന്‍സില്‍; മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ, ആരും കാണാതെ വീസിപിയുടെ കേബിള്‍ മുറിച്ചു.
.
   “അപ്പോള്‍ ഇന്നലെ രാത്രി നാട്ടുകാര്‍ നിന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ ഇക്കാര്യം നിനക്ക് പറയാമായിരുന്നില്ലെ?” ചോദ്യം മണ്ടത്തര മാണെങ്കിലും ഞാന്‍ അവളോട് ചോദിച്ചു.


   “ അയ്യോ ടീച്ചര്‍, എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും, ഇത്രയും വൃത്തികെട്ടവരാണെന്ന് നാട്ടുകാര്‍ മനസ്സിലാക്കിയാലോ? അതുകൊണ്ടാണ് എനിക്കൊന്നും പറയാന്‍ കഴിയാഞ്ഞത്” 
 അവളുടെ മറുപടി കേട്ട് ഞാന്‍ അല്പനേരം ചിന്തിച്ചിരുന്നു.

15.9.09

22. നാരായണീയം ഹരിശ്രീ

ഒന്നാം തരത്തിലെ ഒന്നാം പാഠം
                        ഡി. പി. ഇ. പി. നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ കാലെടുത്ത് കുത്തുന്നതിനു മുന്‍പാണ് സംഭവം നടക്കുന്നത്. നമ്മുടെ പഞ്ചായത്തിലെ മാതൃകാ അദ്ധ്യാപക ദമ്പതികളാണ് ‘ശ്രീമാന്‍ നാരായണന്‍ മാസ്റ്റരും‘,  ‘ശ്രീമതി നാരായണി ടീച്ചറും‘. അവരുടെ മാതൃകാ ഭവനമാണ് നാരായണീയം. നാരായണന്‍ മാസ്റ്റര്‍ പഞ്ചായത്തിന്റെ തെക്കേ അറ്റത്തുള്ള എല്‍. പി. സ്ക്കൂളില്‍ ജോലി ചെയ്യുമ്പോള്‍; നാരായണി ടീച്ചര്‍ പഞ്ചായത്തിന്റെ വടക്കെ അറ്റത്തുള്ള എല്‍. പി. സ്ക്കൂളില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നു. രണ്ടുപേരും പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഒന്നാം ക്ലാസ്സില്‍.

                     നമ്മുടെ പഞ്ചായത്തിലെ; കള്ളനും പോലീസും, ഡോക്റ്ററും രോഗിയും, പണക്കാരനും പാവപ്പെട്ടവനും, മുതലാളിയും തൊഴിലാളിയും, സ്ത്രീയും പുരുഷനും, ആയി ജീവിക്കുന്ന വലിയൊരു വിഭാഗത്തിന്റെ വിരല്‍ പിടിച്ച് ആദ്യാക്ഷരം എഴുതിച്ചത് ഈ നാരായണീയ ദമ്പതികള്‍ ആയിരിക്കും. നാട്ടിലെ എല്ലാകുട്ടികളും നാരായണന്‍ മാസ്റ്ററുടെയും നാരായണി ടീച്ചറുടെയും സ്വന്തം മക്കളായതിനാല്‍ അവര്‍ക്ക് വേറെ മക്കളില്ല. അന്‍പതാം പിറന്നാള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കി റിട്ടയര്‍മെന്റ് യാത്രയയപ്പ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന അവര്‍ക്ക്, ജീവിതത്തില്‍ ഇനിയൊരു വസന്തം വന്ന്, തളിര്‍ക്കുമെന്നോ പൂക്കുമെന്നോ കായ്ക്കുമെന്നോ പ്രതീക്ഷയില്ല.

 ...
                              അഞ്ച് വയസ്സായ കുട്ടികള്‍ അക്ഷരം കുറിക്കുന്നത് ഹരിശ്രീ പഠിച്ചിട്ടാണ്. സ്ക്കൂളിന്റെ ചാണകം മെഴുകിയ തറയില്‍ വെളുത്ത പൂഴി നിരത്തിയ ശേഷം ഒന്നാം തരക്കാരന്റെ ഓമനവിരല്‍ പിടിച്ച് അവര്‍ ആദ്യമായി എഴുതിക്കും ‘ഹരി’. രണ്ടാമത് എഴുതിക്കും ‘ശ്രീ’. അങ്ങനെ അതിവിശാലമായ ഒരു കൊല്ലം കഴിയുമ്പോള്‍ കുട്ടികള്‍ എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളും വെള്ളം‌പോലെ പഠിച്ചിരിക്കും.

.
 വീട്ടുമുറ്റത്തും പറമ്പിലും ഓടിക്കളിക്കാന്‍ ഒരു ‘കുഞ്ഞിക്കാല് കാണാന്‍ ‘ ഭാഗ്യം ഇല്ലെങ്കിലും ആ വിഷമം അവര്‍ ഒരിക്കലും കാണിച്ചില്ല. ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞ് അവര്‍ അന്യോന്യം കുറ്റപ്പെടുത്തിയില്ല.  മാഷിന്റെ കുട്ടി ടീച്ചര്‍, ടീച്ചറുടെ കുട്ടി മാസ്റ്റര്‍.

                     വീട്ടുജോലികളെല്ലാം ടീച്ചറുടെ മാത്രം കുത്തകയാണ്. ചിലപ്പോള്‍ അടുക്കളയില്‍ വന്ന് മാസ്റ്റര്‍ സഹായിച്ചു എന്ന് വരാം. തേങ്ങ ചിരണ്ടുക, കറിക്ക് മുറിക്കുക, കിണറ്റില്‍ നിന്നും വെള്ളം വലിക്കുക ആദിയായ ജോലികള്‍ ചെയ്യാന്‍ സഹായിക്കുന്നതോടൊപ്പം സ്വന്തം സ്ക്കൂളുകളിലെ പ്രാദേശികവും ദേശീയവും അന്തര്‍‌ദേശീയവുമായ നുണകളെല്ലാം അന്യോന്യം കൈമാറും.  സോഷ്യലിസവും ഫെമിനിസവും എന്താണെന്ന് അവര്‍ക്ക് രണ്ടാള്‍ക്കും അറിയില്ല.

.
 സ്ക്കൂള്‍‌വിട്ട് ആദ്യം വരുന്ന ആള്‍ വീട് തുറക്കും. അത് ടീച്ചറാണെങ്കില്‍ വാതില്‍ തുറന്ന് അടുക്കളയില്‍ പോകും. ഒരു ഗ്ലാസ്സ് ചൂട് ചായയുമായി, പിന്നീട് വരുന്ന കണവനെ, വിടര്‍ന്ന പുഞ്ചിരിയുമായി  എതിരേല്‍ക്കും.

                             ആദ്യം വരുന്നത് മാസ്റ്ററാണെങ്കിലോ? വാതില്‍ തുറന്ന ശേഷം രാവിലെ പകുതി വായിച്ച് മടക്കി വെച്ച പത്രവും എടുത്ത്, ചാരുകസാലയില്‍ കാലും നീട്ടിയിരുന്ന് പത്രം വായിക്കും. രണ്ടാമതു വരുന്ന ടീച്ചര്‍ അടുക്കളയില്‍ പോയി, ഏതാനും മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞ് ആവി പറക്കുന്ന ചായയുമായി വരുന്നതുവരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്രപാരായണം തുടരും. ഈ പതിവിന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും മാറ്റങ്ങള്‍ വന്നില്ല. അങ്ങനെ വരാനുള്ള ഘടകങ്ങളൊന്നും അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഉണ്ടായില്ല.

.
                     അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു അക്കാദമിക്ക് വര്‍ഷാവസാനം ആവാറായപ്പോള്‍, ഏതാനും ദിവസമായി നാരായണി ടീച്ചര്‍ക്ക് ഒരു മൌനം. അവരുടെ ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലെ തലയില്‍ പലതരം ചിന്തകള്‍ കടന്നു പുകയാന്‍ തുടങ്ങി. ‘ഈ ലോകത്തെപറ്റി ഒന്നും അറിയാത്ത ഞാന്‍ എത്ര വിഡ്ഡിയാണ്?’. താനും ഒരു മനുഷ്യനാണെന്ന്, ഇപ്പോഴാണ് അവര്‍ക്ക് തോന്നാന്‍ തുടങ്ങിയത്. അപ്പോള്‍ മാഷും ടീച്ചറും തുല്ല്യരല്ലെ. സ്ക്കൂളില്‍ എത്തിയാല്‍ റജിസ്റ്ററില്‍ രണ്ട്‌പേരും ടീച്ചര്‍ തന്നെയാണല്ലോ. പിന്നെ സ്ത്രീകളുടെ മാത്രം കുത്തകയാണ് പ്രസവം. അക്കാര്യം അവര്‍ക്ക് രണ്ടാള്‍ക്കും ഒരുപോലെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. 

 .
                        ഒരു ചൊവ്വാഴ്ച വൈകുന്നേരം, അല്പം വൈകിയിട്ടാണ് മാസ്റ്റര്‍ വരുന്നത്. വീടിന്റെ നട കയറി നാരായണിയുടെ ചൂട് ചായയുടെ ഓര്‍മ്മയില്‍ ഒരു മൂളിപ്പാട്ടും പാടി മുറ്റത്ത് കാലെടുത്ത് വെച്ച മാഷ്, ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ഒരു കാഴ്ചകണ്ട് ഞെട്ടി. വീട് മാറിപ്പോയോ; ഇല്ല, തന്റെ സ്വന്തം വീട് തന്നെ ‘നാരായണീയം’. അദ്ദേഹം കണ്ണട മാറ്റി കണ്ണ് തുടച്ച്, ഒന്ന് കൂടി ആ കാഴ്ച നോക്കി.

‘വീടിന്റെ വരാന്തയില്‍, താന്‍ ഇത്രയും ദിവസം ഇരുന്ന ചാരുകസാലയില്‍, നാരായണിടീച്ചര്‍ രണ്ടുകാലും നീട്ടിയിരുന്ന് പത്രം വായിക്കുന്നു’.

തന്നെകാണുമ്പോള്‍ എഴുന്നേറ്റ് ബഹുമാനിക്കന്ന തന്റെ മുന്നില്‍ ഒന്നിരിക്കാന്‍‌പോലും മടികാണിക്കുന്ന അവളാണ്, ഒന്നും അറിയാത്ത മട്ടില്‍ നിവര്‍ന്നിരിക്കുന്നത്!

 .
 മാസ്റ്റര്‍ പതുക്കെ വരാന്തയില്‍ കയറി. അവള്‍ക്ക് ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല; പത്രത്തില്‍ തലതാഴ്ത്തി വായിക്കുകയാണ്.

“അല്ല, ഇന്നെന്തുപറ്റി; ചായയൊന്നും ഇല്ലെ?” മാസ്റ്റര്‍ ചോദിച്ചു.

“എന്താ എല്ലാ ദിവസവും ഞാനല്ലെ ചായ വെക്കുന്നത്, ഇന്ന് നിങ്ങള്‍ ചായ വെച്ചാല്‍ മതി” പത്രത്തില്‍ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ, പെട്ടെന്ന് തന്നെ ടീച്ചറുടെ മറുപടി വന്നു.

 “അതെങ്ങനെയാ പെണ്ണായ നീ ഉള്ളപ്പോള്‍ ആണായ ഞാന്‍ ചായ വെക്കുന്നത്?” മാസ്റ്റര്‍ അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“നിങ്ങള്‍ ആണും ഞാന്‍ പെണ്ണും ആയിരിക്കാം. എന്നാല്‍ ഒരേ ജോലി ചെയ്ത് ഒരേ ശമ്പളമല്ലെ വാങ്ങുന്നത്. പിന്നെ വീട്ടില്‍ മാത്രം എന്തിനീ വിവേചനം” ടീച്ചര്‍ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

 അപ്പോള്‍ ഇവളുടെ തലയില്‍ ഏതോ ഒരു പിശാചിന്റെ ഉപദേശം കയറിയിട്ടുണ്ട്. അതാണ് ശബ്ദത്തിനും സംസാരരീതിക്കും സ്വഭാവത്തിനും ഒരു മാറ്റം വന്നത്. ജീവിതത്തിന്റെ താളം തെറ്റുകയാണോ?

മാസ്റ്റര്‍ ചോദിച്ചു “ഞാന്‍ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം നിനക്ക് ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമോ?”.

 “എന്താ, നിങ്ങള്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നതു പോലെതന്നെ ഞാനും ഹരിശ്രീ പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ” ടീച്ചര്‍ വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍ ഭാവമില്ല.

“എന്നാല്‍ ഞാന്‍ എഴുതുന്നതു പോലെ ‘ഹരിശ്രീ‘ എന്ന് നീയും എഴുതിയാല്‍ ഇനി മുതല്‍ വീട്ടിലെ എല്ലാ ജോലികളും നമുക്ക് തുല്ല്യമായി ചെയ്യാം” ഇതും പറഞ്ഞ് നാരായണന്‍ മാസ്റ്റര്‍ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് ‘ഹരി’ എന്ന ആദ്യാക്ഷര ആകൃതിയില്‍ മൂത്രമൊഴിച്ചു.

തുടര്‍ന്ന് ഭാര്യയെ നോക്കി പറഞ്ഞു, “ഹരി എന്ന് ഞാന്‍ എഴുതി, അതിന്റെ ബാക്കി ‘ശ്രീ’ എന്ന് ഞാന്‍ എഴുതിയതുപോലെ നീയും എഴുതി പൂരിപ്പിച്ചാട്ടെ”. 

നാരായണിയത്തിന്റെ മുറ്റത്ത് നാരായണന്‍ മാസ്റ്റര്‍ എഴുതിയ ‘ഹരി’ നാരായണി ടീച്ചറെ നോക്കി ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
.
പിന്‍‌കുറിപ്പ്: 
  1. ഈ ഒന്നാംതരക്കാര്‍ എങ്ങനെ ദമ്പതികളായി എന്ന് ഗവേഷണം നടത്തിയതിന് എനിക്ക് ഡോക്റ്ററേറ്റ് തരാനായി പഞ്ചായത്ത് തല ചര്‍ച്ച നടക്കുന്നുണ്ട്.   
  2. നമ്മുടെ പഞ്ചായത്തില്‍ മാസ്റ്റര്‍ പുല്ലിംഗവും ടീച്ചര്‍ സ്ത്രീലിംഗവും ആയി ചരിത്രാതീത കാലം മുതല്‍ അറിയപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആ ചരിത്രം തിരുത്താന്‍ പഞ്ചായത്ത്‌ തലത്തില്‍ ഊര്‍ജ്ജിത പരിശ്രമം നടക്കുന്നുണ്ട്.

 .
പ്രത്യേക മുന്നറിയിപ്പ്: 
                   നാരായണീയത്തില്‍ നടന്ന ഈ സംഭവം ഞാന്‍ എന്റെ വീട്ടില്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എല്ലാവരും ചിരിച്ചു. വീണ്ടും വീണ്ടും ഓര്‍ത്തോര്‍ത്ത് ചിരിച്ചു. എന്നാല്‍ അടുത്ത ദിവസം മുതല്‍ ‘അത്’ എനിക്കുതന്നെ ഒരു ‘പാര’ ആയി മാറി. അതുകൊണ്ട് ഈ ബ്ലോഗ് വായിച്ച് ഭര്‍ത്താക്കന്മാരോട് കഥ പറയുന്ന എന്റെ സഹോദരിമാര്‍ സ്വന്തം കാലില്‍ പാര വീഴാതെ സൂക്ഷിക്കണം.